او آه کوتاهی کشید و بعد دوباره خندید. خندیدن، مثل دیوانگی، انگار تنها راه خروج بود. راه خروج اضطراری برای انسان‌ها.

- مت هیگ

خدا این جا کاری ندارد، اینجا فقط شیطان حاکم است.

شیطان - لئو تولستوی

همین‌طور که از تپه بالا می‌رفتم چشمانم پر از اشک شد برای مادرم یا خودم و حتی آن فقیر بی‌خانمان گریه نمی‌کردم، برای همه گریه می‌کردم همه جا پر از درد است و ما فقط چشم‌هایمان را به رویشان می‌بندیم واقعیت این است که همه ما وحشت زده‌ایم و همدیگر را می‌ترسانیم من خودم را و مادرم مرا.

بیمار خاموش - الکس مایکلیدیس

خدا، امید و خواب را برای جبران غم‌های زندگی به ما ارزانی داشته است.

- فرانسوا ولتر

اشتباه تو تنها به دام انداختن کبوتر نبود. تو گندم را بی‌اعتبار کردی.

- ندره شاکوفسکی

روزهای خوب همیشه زود می‌گذرند. درونمان، همیشه کشور خداحافظی‌هاست.

- جاهد ظریف اوغلو

در فرانسه ما با سوزاندن یک جراحت آن را معالجه می‌کنیم، اما تاکنون درمان یک زخم زبان را نیافته‌ایم.

چرم ساغری - انوره دو بالزاک

انسان گاهی به طور خارق‌العاده‌ای، با اشتیاقی سوزان، عاشق رنج خود می‌شود.

- داستایفسکی

حسادت، احمقانه ترین عادتِ بد است. چون حتی یک مزیت هم ندارد! حسادت نکنید رقابت کنید.

- انوره‌ دو‌ بالزاک

درد داشت؟ بله، اما یک ساعت، یک شب، یک هفته، بعدش خلاص. جایش ولی همیشه می‌ماند. این همیشه چه آدم را می‌ترساند. همیشه.

دالِ دوست داشتن - حسین وحدانی

برف شاخه‌ها را خم کرده بود و در بارش بعد حتما می‌شکستشان. آدم‌ها هم مثل درخت‌ها بودند. یک برف سنگین همیشه بر شانه‌های آدم وجود داشت و سنگینی‌اش تا بهار دیگر حس می‌شد. بدی‌اش این بود که آدم‌ها فقط یک‌بار می‌مردند و همین یک بار، چه فاجعه دردناکی بود.

سمفونی مردگان - عباس معروفی

مگر نه این است که جهان هرروز به کام یکی است؟ امروز از آن تو است و فردا از آن من. در کار نبرد و جنگ و ستیز هیچ‌کدام نباید حکم قاطع داد، زیرا آنکه امروز برخاک می‌افتد شاید که فردا برخیزد، به شرط اینکه خود نخواهد در بستر بماند و منظورم ازاین سخن آن است که مقهور یاس و شکست نشود و جرئت و قوت قلب تازه‌ای برای نبردهای دیگر در خود بدمد.

دن کیشوت - سروانتس

‍ قربانت بروم، فرقی ندارد چه ساعت از شبانه‌روز باشد صدایت را که می‌شنوم، خورشید در دلم طلوع می‌کند.

‏دیوان کامل فروغ فرخزاد - فروغ فرخزاد

تو زندگی را به‌تنهایی تجربه می‌کنی؛ می‌توانی هر قدر که بخواهی با دیگری صمیمی باشی، اما همیشه بخشی از تو و وجودت هست که غیرقابل انتقال است. تو به‌تنهایی می‌میری؛ تجربهٔ مرگ فقط از آنِ خودت است. ممکن است ده‌ها تماشاگر داشته باشی که دوستت دارند، اما انزوایت، از تولد تا مرگ، هرگز به‌طور کامل شکسته نمی‌شود.

ریسک‌پذیری مورتیمر - استیو تولتز

فرشته ایم به وقت سلام گفتن ها. عیار آدمیان در وداع باید دید.

- سعید عبدالهی

آدم‌ها وقتی می‌آیند، موسیقی‌شان را هم با خودشان می‌آورند. ولی وقتی می‌روند با خود نمی‌برند‌‌. آدم‌ها می‌آیند و می‌روند ولی در دلتنگی‌هایمان‌‌، شعرهایمان‌‌، رویاهای خیس شبانه‌‌مان می‌مانند‌‌‌. جا نگذارید. هر چه را که روزی می‌آورید را با خودتان ببرید‌. وقتی که می‌روید دیگر به خواب و خاطره‌‌‌ آدم برنگردید.

- هرتا‌ مولر