گفتم مرا از یادت نبر ، گفتا تو در یادی مگر .؟

روزی، جایی، دقیقه ای،
خودت را باز خواهی یافت و آن وقت
یا لبخند خواهی زد یا اشک خواهی ریخت .

من نمیگم ناراحت شدم، ولی کم حرف میشم.

گرفتار جماعتی شدیم که همه چی رو میدونن؛ غیر عیب های خودشون.

‏هم دلم تنگ میشه و هم کاری از دستم بر نمیاد.

نوشته بود:
در نهایت این عشق نیست که آدم رو نجات میده، دوست داشتنِ امنِ مداومِ بالغانه‌ست.

‏یهو بدون اینکه خودت بفهمی یه آدم دیگه‌ای میشی.

‏تا میتونید تنها بمونید، واقعا تنها بمونید،
مگه این که یکی باشه که از تنهایی‌تون با ارزش‌تر باشه.

‏بزرگسالی تورو با نرسیدن‌ها آشنا می‌کنه،
حتی وقتی همه‌ی تلاشتو کردی.

اون قسمتی از من که سعی میکرد آدمارو نگه داره کاملا از بین رفته.

یه قمار باز قهار میگفت:

اونی که تورو فروخت نفروش،
مجانی بده بره.

امیدوارم همه “کاش” هات تبدیل به “خداروشکر” شه.

من همیشه آماده‌ی خداحافظی با هر شخص و هر چیزیم.

ما خیلی چیز‌ها رو می‌دونیم ولی حوصله نداریم به روتون بیاریم..☕️

آدمارو نمیشه فهمید،هرکس درون خودش یه آدمِ دیگس.

زندگی خودش کسشره،
بعد شما از آدماش انتظار دارین؟