هیس، میوت درنیاد.

کاش صندلی‌هایِ دانشگاه رو
یکم باسن فرندلی‌تر می‌ساختن :))!

آروم آروم عاشقیو تو یاد دادی به منم

حالم کاملاً با هوایِ پاییز مچ شده، بسیار غم زده.

عزیزم من عکس نمیفرستم که قربون صدقه‌ام بری، اینا background جدیدتن.

من اصلا آدمِ دراماتیکی نیستم.
همچنان من:

چه شب زیبا و با صفایی،
دلم می‌خواد سر به تن هیچ‌کس نباشه.

در من خَریست در جست‌و‌جویِ تمامیِ گِل‌هایِ دنیا برایِ گیر کردن.

من فکر می‌کردم بیشتر رفتارِ مردم از نفهمیه،
نگو که در واقع از کسکشیه‌.

آدمایی که من تو زندگیم راه دادم،
تراپیست تو مطبشم راه نمیده.

من منفی بافی نمی‌کنم،
فقط فعلا چیز مثبتی نمی‌بینم که ببافم‌.

جامپ جامپم دیگه نمی‌جامپه‌.

قیافم چند دقیقه قبل اینکه گریه کنم:

دیزی به نمکش، زن به بزکش.

شبیه تنها عشقمی

پول قر و فرمو خودم میدم
ولی رنگ از رخسار خیلیا می‌پره.

هرکی داره از قدیم داره، شاید بپرسید چی؟
آفرین، هرچی.

- 𝑨𝒏𝒅 𝑰 𝒉𝒂𝒗𝒆 𝒂 𝒘𝒐𝒓𝒍𝒅 𝒄𝒂𝒍𝒍𝒆𝒅 𝒚𝒐𝒖𝒓 𝒆𝒚𝒆𝒔.