بیچاره من که با این روحیه‌یِ نازنازی و قلب کوچیکم همش گیر آدمایِ جاکش میوفتم.

دل که میبندی به چشماش

نه لاسی نه لوسی نه بوسی.

خدا وفارو به سگ داد
تا اکس من بفهمه از چی کمتره.

هیس، میوت درنیاد.

کاش صندلی‌هایِ دانشگاه رو
یکم باسن فرندلی‌تر می‌ساختن :))!

آروم آروم عاشقیو تو یاد دادی به منم

حالم کاملاً با هوایِ پاییز مچ شده، بسیار غم زده.

عزیزم من عکس نمیفرستم که قربون صدقه‌ام بری، اینا background جدیدتن.

من اصلا آدمِ دراماتیکی نیستم.
همچنان من:

چه شب زیبا و با صفایی،
دلم می‌خواد سر به تن هیچ‌کس نباشه.

در من خَریست در جست‌و‌جویِ تمامیِ گِل‌هایِ دنیا برایِ گیر کردن.

من فکر می‌کردم بیشتر رفتارِ مردم از نفهمیه،
نگو که در واقع از کسکشیه‌.

آدمایی که من تو زندگیم راه دادم،
تراپیست تو مطبشم راه نمیده.

من منفی بافی نمی‌کنم،
فقط فعلا چیز مثبتی نمی‌بینم که ببافم‌.

جامپ جامپم دیگه نمی‌جامپه‌.

قیافم چند دقیقه قبل اینکه گریه کنم:

دیزی به نمکش، زن به بزکش.

شبیه تنها عشقمی