وقتی میگه چقدر دختر خوبی به نظر میای و هنوز با اون ویژگی‌های حسود، روانی، دو قطبی، و کسخل آشنا نشده :))

وقتی میگم دست نمیدم بهت توی عصبانیت:

مادر نزاییده کسی از من مووآن کنه.

دیدی گفتم تهش میری

من چقدر ساده بودم و بقیه چقدر کُنجدی.

چمیدونم مثلا یه عکس از خودت تو حیاط تيمارستان برام بفرست بگو آخرش نبودنت روانیم کرد.

گاهی فقط یه بغل حال آدمو خوب میکنه

ولم کنید فکر کنید وجود خارجی ندارم.

بودنت لازمه واسم

کاش گل بودم،خوش بو،خوشگل،ناز،دوست داشتنی.

تا میام افسردگی رو فراری بدم از پشت بغلم میکنه سوپرایز میشم.

وقتی برق میره :)

چی‌بگم والا، منم بار اولیه که دارم زندگی میکنم نمیدونستم انقد کسشره.

عزیز من بودی تو خاطراتمو