این پست و فور کنید چنل پابلیکتون بهتون بگم براساس وایبی که میدید شبیه کدوم era جونگهان هستید ✧📓🖋
تا زمانی که خط نخورده میتونید فور کنید

Tell me about yourself 🥡🥢

می‌بینمت یاد این آهنگ میوفتم.
زنده، سبز، باطراوت و غرق در زندگی

Perhaps the cruelest tragedy is not loving someone you were told you shouldn’t. It is kneeling every night, begging God to take that love away, only to realize that the more you pray, the more sacred it feels. Maybe love was never the sin. Maybe believing a heart should be ashamed of the way it was created is.🪑🪞
- Ticket to Heaven | 2026

They ask me why I believe in love so much…I grew up watching these.💌

دیدن دختر صد در صد دلخواه در صبح زیبای ماه آوریل | هاروکی موراکامی

💭 My brain the second I see them:
Get on your knees.

You can’t see their faces, but you know exactly who those two are the KING and the QUEEN.

There’s something beautiful about people who notice the smallest details. 🪿
The ones who can hear the change in your voice, sense the truth behind an “I’m fine,” notice a tiny flower growing by the sidewalk, or remember that one time you mentioned you like your coffee without sugar.
To most people, these may seem like insignificant things. But the truth is, life is made of these little details. People who notice them aren’t just observant they see with their hearts. That’s why being around them makes you feel truly seen, not just looked at.

بچه‌ها، نحوه‌ی پست گذاشتن توی یه چنل، مخصوصا چنل‌های خبری و فن‌چنل‌ها، خیلی مهمه.
خیلی‌ها فقط مومنت‌ها و آپدیت‌ها رو پشت سر هم، بدون هیچ نظم یا مقدمه‌ای می‌فرستن داخل چنل، انگار فقط می‌خوان خبر رو رد کنن بره. ولی به نظرم یه چنل خوب فقط محل انتشار خبر نیست، نحوه‌ی ارائه‌ی اون خبر هم به همون اندازه اهمیت داره.
وقتی می‌گم از نحوه‌ی پست گذاشتن سحر خوشم میاد، دقیقا منظورم همینه.
قبل آپدیت‌هاش یه چیزی هست به اسم (مقدمه). قبل از اینکه مستقیم بره سراغ عکس‌ها یا خبر، خیلی خودمونی و صمیمی چند خط می‌نویسه…بهت می‌گه قراره چی ببینی، موضوع چیه، چه اتفاقی افتاده. همین باعث می‌شه ذهنت آماده بشه و حس نکنی یه عالمه پست بی‌ربط پشت سر هم ریخته جلوت.
از اون طرف، چینش مودبردها و عکس‌هاش هم واقعا حساب‌شده‌ست. می‌دونه چطور تصاویر رو کنار هم بذاره که چشم خسته نشه و همه‌چیز مرتب و یکدست به نظر بیاد. حتی کپشن نوشتنش هم یه مدل خاصی داره، نه زیادی طولانیه، نه خشک و خبری. جوری می‌نویسه که ناخودآگاه دلت بخواد تا آخر بخونیش.
یه نکته‌ی دیگه هم هست…وقتی خبرها رو از چنلش دنبال می‌کنم، کمتر پیش میاد احساس کنم لازم دارم همون خبر رو برم از چند تا چنل دیگه هم چک کنم. چون هم اطلاعات رو کامل منتقل می‌کنه، هم ارائه‌ش اون‌قدر خوبه که حس می‌کنی همون یه جا برات کافیه.
نمی‌دونم چطور بگم که حق مطلب ادا بشه، ولی نحوه‌ی پست گذاشتن سحر واقعا تمیز، فکرشده و باحوصله‌ست. حتی وقتی تعداد پست‌هاش زیاده، باز هم حس شلوغی یا آشفتگی نمی‌ده. همه‌چیز سر جای خودشه، ریتم داره، نظم داره، و برای مغز وسواسی من واقعا آرامش‌بخشه. این از اون جزئیاتیه که شاید خیلی‌ها متوجهش نشن، ولی به نظرم دقیقا همون چیزیه که یه فن‌چنل معمولی رو از یه فن‌چنل حرفه‌ای جدا می‌کنه.
و سوال اصلی من اینه که چجوری هنوز جوین نیستید توش؟
@gayboyholic 💌

"Didn’t you used to hate pink?” 🏹
“Mm… yeah, but that was a long time ago."