باشگاه ذهن باز

____📱🔒

وقتی دنیا پر از نمایش شد…

الان داره میشه سه سال که از فضا اینستاگرام فاصله گرفتم و دیگه توش پروفایل ندارم.

هر ازگاهی از پروفایل دوستام اینستاگرام و چک می‌کنم تا ببینم چه خبره، و هر بار مات و مبهوت خیره به سقف می‌مونم.
هر بار سوالم اینه: دنیا داره به کدوم سمت میره؟
اصالت کجاست؟ حیا کوش؟ معنا چیشد پس؟

انگار همه‌ی آدما دارن تلاش می‌کنن به هر قیمتی دیده بشن.
نه با حرف‌هاشون، نه با کارشون، نه با وجودشون…
بلکه با پروفایل‌هاشون، با فالووراشون، با ماشیناشون، خونهاشون…
انگار دنیا واقعی خودشون دیگه مهم نیست، همه دارن تو دنیای «نمایش» زندگی می‌کنن.

این حجم از درخواست برای دیده شدن برام عجیبه.

من خودم همین چندسال پیش پروفایلی داشتم که به نظر خیلیا و خودم خیلی خفن بود، عکسای خوب، فیگورای خاص…
حتی کار رسید به جایی که با لباسایی که عکس می‌ذاشتم خداحافظی می‌کردم و دیگه نمی‌پوشیدمشون. 😐

تا یه روز قبل از اینکه تصمیم به دی‌اکتیو بگیرم، متوجه شدم این پروفایل اصلا شبیه منه واقعی نیست؛ منی که از صبح تا شب سر کارم، پروفایلم پر از عکسای پارتی و خوشگذرونی بود.
آدمی که تو عکس‌ها بود، خود واقعیم نبود.
خیلی با شادی واقعی فاصله داشت.

پس تصمیم گرفتم پیجمو ببندم و از دنیای مجازی فاصله بگیرم.
و حالا نزدیک به سه ساله که بیرونم.
نه نوتیفیکیشن، نه لایک، نه فشار برای دیده شدن.

و می‌دونی چی جالب‌ه؟ آرامشی که این فاصله بهم داده، هیچ چیزی تو اون دنیا نمی‌تونست بده.
دیگه لازم نیست نقاب بزنم، لازم نیست خودمو با لباس، پارتی یا عکس تعریف کنم.

می‌تونم با خودم باشم، بدون اینکه کسی قضاوتم کنه.
می‌تونم واقعی باشم، حتی اگر کسی نبینه.
چون فهمیدم که اصالت و ارزشِ واقعی هیچوقت با پروفایل یا فالوور تعیین نمی‌شه.

ارزش واقعی با بودن و حضور داشتن تو دنیای واقعی ساخته می‌شه، نه با نمایشِ مصنوعی.

و وقتی اینو می‌بینی، حتی تماشای پروفایل دیگران هم کمتر گیجت می‌کنه.
می‌فهمی که فیک بودن و نمایش دادن، فقط یه بازیه که گذراست.

اما اصالت، آرامش … همیشه درون تو باقی می‌مونن، حتی وقتی دنیا پر از صدا و نمایشه.
در واقعیت وجود ما نیازی به نمایش نداره، چون ارزش و اصالت‌مون از درون‌مون میاد، نه از لایک، فالوور یا ویوو پروفایلمون.

#شادی

#حیا
#اصالت
#انسانیت
#اینستاگرام
#فضای_مجازی
#باشگاه_ذهن_باز
@MindOpenClub

❤10👍3🥰1👏1👌1🕊1

245 views18:41