⚜️ارتش روسیه اکنون از شتر هم در جنگ استفاده می کند.

⚜️شترها به دلیل سازگاری های زیادی که دارند برای زنده ماندن در محیط های گرم و سرد بسیار مناسب هستند.


🆔@Military_Times_Blog

دونالد ترامپ، رییس جمهوری آمریکا در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه در «ازای توافق چه پیشنهادی به ایران خواهد داد؟»، گفت: «آن‌ها را بمباران نمی‌کنم»

@TAC_OPS

به شخصه از دلار ۷۰۰ تومانی تا دلار ۹۰ هزار تومانی دیدم و دائم دارم می‌شنوم که ما قدرتمند و شکست ناپذیریم و دشمن که صاحب همین دلار بی‌ارزش است شکننده ،رو به زوال و در حال سقوط
دیگه خداوکیلی پوچ بودن یک حرف باید چگونه مشخص شود
داریم عملی می‌بینیم
شایان به ذکر است که طی این ۱۰ تا ۱۲ سال که دلار از اون قیمت به این قیمت رسیده ما شاهد همه دولتی با همه گرایش فکری بودیم

نه فرق میکنه کی رئیس جمهور باشه🤡

کمی حق بشنویم...

#کلیپ


🆔@Military_Times_Blog

مایک والتز ، مشاور امنیت ملی آمریکا:

⚜️هیچ کس برنامه ای بهتر از رئیس جمهور ، دونالد ترامپ برای نوار غزه ارائه نکرده است.


🆔@Military_Times_Blog

یک زمانی هست که طرف ما خواب است و باید یک تلنگری بخورد تا بیدار شود یک وقت هایی هست که طرف خودش را به خواب زده که با تلنگر ما هم بیدار نخواهد شد اما یک زمانی می آید که طرف به کل در دنیای دیگری زندگی میکند و یک دنیای موازی برای خودش دارد در اینجاست که مسئله به شدت پیچیده میشود اینکه فرضا میلیون ها نفر در مشکلات و مسائل دست و پا میزنند اما یک نفر ممکن است در جهان موازی خود، در تصور وضعیت گل و بلبل باشد.

صد البته وضعیت وقتی وخامت بیشتری پیدا میکند که آن یک نفر سعی میکند دنیای موازی و خیالی خودش را به دیگران هم تعمیم بدهد و به اشتراک بگذارد تا یک درک جمعی پیرامون همان دنیای موازی در ذهن و خیال افراد ایجاد شود.البته حضور در دنیای موازی و خیالی تا وقتی فرد صرفا برای خودش فکر کند و تصمیم بگیرد مشکلی ندارد اما مصیبت از جایی شروع میشود که قرار باشد برای یک جمع بسیار بزرگ تصمیم بگیرد و بر سرنوشت آن ها تاثیر بگذارد!

@SNTankograd

یک وجه اشتراکی که جمهوری اسلامی با مزاحمین منفور خلق داره اینه که هر دو فردا ۲۲بهمن رو جشن میگیرند :)

#فکت


🆔@Military_Times_Blog

خیلی ها فکر میکنند که کار با پهپادها و کوادها بسیار راحت است ولی در عمل برای بارگذاری مهمات جنگی بر روی آنها باید بدقت عمل کرد تا از بروز اینگونه حوادث جلوگیری به عمل آورد.

این قضیه درست مثل انضباط ماشه و رعایت آن میماند که سطح کاربر حرفه ای و آماتور را به خوبی نشان میدهد.


🆔@Military_Times_Blog

https://t.me/jangaavaran1390/99538

تغییر در رفتار اسرائیل به وضوح قابل مشاهده است آنهم بعد از برگشتن نتانیاهو از سفر اخیر خود به ایالات متحده آمریکا. اما چرا نتانیاهو اینگونه عمل میکند!!!!!


🆔@Military_Times_Blog

https://t.me/TAC_OPS/4866

جواب تغییر رفتار اسرائیل و شخص نتانیاهو در این کمک تسلیحاتی دقیقه نودی ایالات متحده آمریکا به ریاست جمهوری شخص ترامپ است.

همانگونه که میدانید دولت بایدن به بهانه های حقوق بشری از ارسال بمب های سنگر شکن و کیت هدایت دقیق آنها به اسرائیل ممانعت به عمل آورده بود و با اینکه اسرائیلی ها شبکه تونل‌های سطحی حماس را منهدم کرده بودند ولی برای انهدام شبکه های تونل‌های عمقی تر حماس نیاز مبرمی به این بسته تسلیحاتی حیاتی داشتند.

حماس با انتقال گروگانها و جنگجویان باقی مانده خود به تونل‌های عمقی تر عملا آنها را از دست رس اسرائیل خارج کرده بود و اسرائیل باید صبر میکرد تا ترامپ وارد کاخ سفید بشود تا بتواند به مهمات سنگر شکن سنگین خود دست پیدا بکند.

حالا با شارژ مهمات سنگر شکن سنگین مورد نیاز اسرائیل و علم به اینکه دیگر در این زمینه هیچ محدودیتی گریبان اسرائیل را نمیگیرد شخص نتانیاهو و ارتش اسرائیل از موضع قدرت با ادامه آتش بس با حماس برخورد میکنند و میدانند که حفظ این شبکه عمقی تونلها برای حماس بسیار حیاتی است و آنها مجبور به دادن امتیاز به اسرائیل میشوند.
اینگونه به نظر می‌رسد که جنگ اجتناب ناپذیر مینمایاند.


🆔@Military_Times_Blog

🔴سیستم فلانکس (Phalanx CIWS)

🔸️ یک سیستم دفاع نزدیک خودکار است که برای حفاظت از کشتی‌های نیروی دریایی در برابر تهدیدات مختلف مانند موشک‌های ضدکشتی، هواپیماها، پهپادها و قایق‌های تندرو طراحی شده است. این سیستم به عنوان یک لایه دفاعی آخرین خط (Last Line of Defense) شناخته می‌شود و معمولاً روی کشتی‌های نیروی دریایی آمریکا و برخی کشورهای دیگر نصب می‌شود.


🔸️علاوه بر نیروی دریایی ایالات متحده، بسیاری از کشورهای دیگر مانند ژاپن، بریتانیا، استرالیا، ترکیه و برخی کشورهای خاورمیانه از سیستم فلانکس استفاده می‌کنند.

🔸️نسخه‌های ارتقاءیافته:

🔹️نسخه‌های جدیدتر فلانکس مانند Block 1B قابلیت‌های بهتری دارند، از جمله توانایی مقابله با قایق‌های کوچک و پهپادها. برخی نسخه‌ها مجهز به سیستم‌های اپتیکال برای هدف‌گیری بهتر در شرایطی که رادار ممکن است دچار اختلال شود.

🔻معایب:
🔹️هزینه بالای نگهداری و استفاده.
🔹️برد محدود (حدود 1.5 کیلومتر)، که باعث می‌شود فقط برای دفاع نزدیک استفاده شود.
🔹️مصرف سریع مهمات به دلیل نرخ شلیک بالا.


🆔@Military_Times_Blog

🔻مشخصات فلانکس :

🔸️اجزای اصلی:

🔹️مسلسل گتلینگ M61A1 Vulcan: یک مسلسل 20 میلی‌متری با 6 لوله چرخشی که قابلیت شلیک بسیار سریع دارد (4500 گلوله در دقیقه).
🔹️رادار جستجو و ردگیری: این سیستم مجهز به رادارهای مستقل است که تهدیدات را شناسایی، ردیابی و هدف‌گیری می‌کنند.
🔹️کنترل خودکار: سیستم کاملاً خودکار بوده و می‌تواند بدون نیاز به دخالت انسان تهدیدات را شناسایی و منهدم کند.

🔸️عملکرد:

🔹️سیستم فلانکس ابتدا تهدیدات را با استفاده از رادار جستجو شناسایی می‌کند.پس از شناسایی، تهدید توسط رادار ردگیری دنبال می‌شود.مسلسل گتلینگ به سمت تهدید هدف‌گیری می‌کند و با شلیک حجم بالایی از گلوله‌های اورانیوم ضعیف‌شده یا تنگستن، هدف را نابود می‌کند.

🔸️قابلیت‌ها:

🔹️سرعت واکنش بسیار بالا در برابر تهدیدات سریع.
•توانایی مقابله با موشک‌های پرسرعت، حتی آن‌هایی که در نزدیکی سطح دریا پرواز می‌کنند.
•سیستم کاملاً خودمختار با قابلیت عملکرد در شرایط سخت آب و هوایی.


🆔@Military_Times_Blog

بی شک یکی از اصلی ترین مولفه های قدرت آمریکا و یکی از بازوهای اصلی اعمال این قدرت در سراسر جهان، نیروی دریایی ارتش ایالات متحده است که سخن گفتن از عظمت و میزان قدرت این نیرو به نوعی تکرار مکررات است و تقریباً می‌توان گفت توان دریایی و دست بلند آمریکا در این حوزه بر کسی پوشیده نیست. اما آیا این قدرت و توانایی اعمال این قدرت از دیرباز یعنی از تاسیس کشوری به نام ایالات متحده آمریکا وجود داشته است؟ قطعاً خیر. امروز به چگونگی ظهور نیروی دریایی مدرن ایالات متحده می‌پردازیم، نیروی که تقریباً در اواخر قرن نوزدهم میلادی به دلایلی که خواهیم گفت بنیان نهاده شد و تا امروز نیز همچنان به قوت خود باقیست.

در دهه ۱۸۷۰، نیروی دریایی ایالات متحده در وضعیت ضعف شدیدی قرار داشت که نمونه بارز این ضعف نیز حادثه کشتی Virginius در سال ۱۸۷۳ بود. این کشتی که تحت پرچم آمریکا فعالیت می‌کرد، به صورت مخفیانه برای پشتیبانی از انقلابیون کوبایی که بر علیه سلطه اسپانیا برخاسته بودند سلاح و نیرو انتقال می‌داد. اسپانیا پس از توقیف این کشتی، ۵۳ نفر از خدمه و مسافران را به اتهام دزدی دریایی تیرباران کرد و تنها مداخله نیروی دریایی بریتانیا بود که از ادامه این کشتار جلوگیری نمود. ایالات متحده از نظر نظامی قادر به پاسخگویی نبود و این مسئله ضعف نیروی دریایی را آشکار ساخت. دریاسالار دیوید دیکسون پورتر که در آن زمان عالی رتبه ترین نظامی در نیروی دریایی آمریکا بود پس از این واقعه نیروی دریایی را در حالت آماده‌ باش قرار داد، اما این ناوگان توان مقابله با ناوگان دریایی قدرت‌های بزرگی همچون اسپانیا را نداشت. در آن زمان، نیروی دریایی ایالات متحده عمدتاً از کشتی‌ های چوبی قدیمی و مجهز به توپ‌هایی با تکنولوژی منسوخ تشکیل شده بود که در برابر ناوگان‌ زره‌ پوش اروپایی‌ها کاملاً ناکارآمد بودند.

این حادثه تلنگری برای مقامات آمریکایی بود، اما اصلاحات جدی در ساختار نیروی دریایی تا بیش از یک دهه بعد به تعویق افتاد. در واقع، پس از جنگ داخلی آمریکا، اولویت‌های نظامی کشور تغییر کرده بود و توجه اصلی بر مسائل داخلی، توسعه اقتصادی و بازسازی متمرکز بود. نبود تهدید خارجی مستقیم باعث شد نیروی دریایی در اولویت سیاست‌ گذاری‌ های دولتی قرار نگیرد. با این‌ حال، حادثه Virginius نشان داد که ایالات متحده دیگر نمی‌تواند بدون یک نیروی دریایی قدرتمند در صحنه بین‌ المللی نقش‌ آفرینی کند. این اتفاق سرآغاز بحث‌ هایی در محافل نظامی و سیاسی آمریکا پیرامون این قضیه شد که سرانجام به تغییر سیاست‌ های دریایی آمریکا انجامید. با این‌ حال، مسیر تبدیل نیروی دریایی از یک ناوگان فرسوده به یک ناوگان قدرتمند در سطح جهان، فرآیندی زمانبر بود که دهه‌ها طول کشید و در این راه، بحران‌های مختلفی نقش مؤثری در تسریع این تحول داشتند.

#نیروی_دریایی_آمریکا
#تاریخ #ارسالی 👨🏻‍💻


🆔@Military_Times_Blog

با ورود به دهه ۱۸۸۰، ایالات متحده به تدریج متوجه شد که نیروی دریایی قدیمی‌اش توانایی دفاع از منافع ملی را ندارد. در سال ۱۸۸۱، دولت جیمز گارفیلد تصمیم گرفت که به‌ جای تعمیر کشتی‌های چوبی که در واقع چیزی از موزه های شناور کم نداشتند و به طور کلی منسوخ شده بودند، نیروی دریایی را از نو بسازد. در سال ۱۸۸۳، کنگره بودجه‌ای برای ساخت چهار کشتی فولادی جدید اختصاص داد که با نام کشتی‌های «ABCD» شناخته می شوند: کشتی‌های Atlanta، Boston Chicago و ناو تدارکاتی Dolphin. این اقدام نقطه عطفی در تاریخ نیروی دریایی آمریکا بود، زیرا برای نخستین بار ساخت ناوهای جنگی از متریال ساخت داخل الزامی شد. این سیاست، هم نیروی دریایی را تقویت کرد و هم باعث رشد صنایع فولاد و تسلیحات ایالات متحده شد، که در نهایت زمینه‌ ساز شکل‌گیری یک مجتمع نظامی-صنعتی قدرتمند گردید.

علاوه بر این، طراحی این کشتی‌ها به‌ گونه‌ای بود که ضمن حفظ توانایی‌های دفاعی، قابلیت اجرای عملیات‌های تهاجمی را نیز داشتند. این تغییر نگرش، در تناسب با تحولات جهانی و ظهور قدرت‌های دریایی جدید مانند آلمان و ژاپن بود. سیاست‌ گذاران آمریکایی به این نتیجه رسیدند که بدون یک نیروی دریایی مدرن، توانایی رقابت در عرصه بین‌ المللی را نخواهند داشت. با این‌ حال، هنوز فاصله زیادی میان این کشتی‌‌ها و ناوگان‌ پیشرفته قدرت‌های اروپایی وجود داشت. افزایش بودجه نظامی و توسعه صنایع دریایی، هرچند گامی مهم به شمار می‌رفت، اما تا زمان وقوع بحران‌های بین‌المللی، باعث تغییر اساسی در استراتژی دریایی آمریکا نشد. وقایعی مانند بحران ساموآ در سال ۱۸۸۹، ضعف نیروی دریایی را بیش از پیش آشکار کرد و ضرورت تسریع در نوسازی ناوگان دریایی را دو چندان کرد.

یکی از نخستین آزمون‌های نیروی دریایی مدرن آمریکا، بحران ساموآ در سال‌های ۱۸۸۷-۱۸۸۹ بود. این بحران ناشی از رقابت ایالات متحده، بریتانیا و آلمان بر سر تصاحب ساموآ و تأسیس ایستگاه‌ های سوخت‌ رسانی در این جزایر بود. تنش‌ها میان ناوگان‌های دریایی این سه کشور علی الخصوص آمریکا و آلمان در بندر Apia به اوج خود رسید و شایعاتی درباره درگیری احتمالی میان کشتی‌های آمریکایی و آلمانی منتشر شد. افکار عمومی در ایالات متحده به شدت تحت تأثیر این تحولات قرار گرفت و سیاست‌ مداران، نیروی دریایی را برای مقابله با تهدیدات آماده کردند. اما طبیعت سرنوشت دیگری رقم زد: در ۱۶ مارس ۱۸۸۹، یک طوفان سهمگین، ناوگان‌ آمریکایی و آلمانی (۶ کشتی در بندر بودند که ۳ کشتی متعلق به نیروی دریایی آمریکا و ۳ کشتی نیز متعلق به نیروی دریایی امپراتوری آلمان بودند) حاضر در بندر را در هم کوبید. دو کشتی چوبی آمریکایی Trenton و Vandalia به‌طور کامل نابود شدند و ۵۱ ملوان آمریکایی جان باختند.

این فاجعه، یک هشدار جدی برای مقامات نظامی ایالات متحده بود. پس از این حادثه، روزنامه New York Herald در مقاله‌ای نیز به ابعاد این حادثه پرداخت از جمله اینکه نیروی دریایی آمریکا تقریباً هیچ کشتی جنگی قابل‌ اعتماد و قابل اتکایی در اقیانوس آرام ندارد. این فاجعه بر ضرورت نوسازی و توسعه سریع‌ تر نیروی دریایی افزود و سبب شد کنگره بودجه بیشتری را به ساخت کشتی‌های مدرن اختصاص دهد. به‌دنبال این بحران، طرح‌ هایی برای افزایش تعداد ناوهای زره‌ پوش و تجهیز آن‌ها به تسلیحات سنگین‌ تر مطرح شد. در نهایت، بحران ساموآ سبب شد که دیدگاه استراتژیک نیروی دریایی آمریکا به سمت تسلط بر آب‌ های آزاد و حضور گسترده‌تر در اقیانوس آرام متمرکز شود.

#نیروی_دریایی_آمریکا
#تاریخ #ارسالی 👨🏻‍💻


🆔@Military_Times_Blog

پس از بحران ساموآ، چالش بعدی نیروی دریایی آمریکا در شیلی رخ داد. در سال‌های ۱۸۹۰-۱۸۹۱، شیلی درگیر جنگ داخلی شد و دولت جدید آن (دولت خورخه مونت) رویکردی خصمانه نسبت به ایالات متحده اتخاذ کرد ( در واقع دولت جدید رویکردی اروپایی داشت). در ۱۶ اکتبر ۱۸۹۱، خشونت میان ملوانان آمریکایی و مردم محلی در بندر Valparaiso به اوج خود رسید. حادثه زمانی آغاز شد که یکی از ملوانان آمریکایی رزمناو USS Baltimore نیروی دریایی آمریکا که در این بندر پهلو گرفته بود بر روی عکس آرتورو پرات قهرمان ملی شیلیایی ها تف انداخت که باعث درگیری بین ملوانان شیلیایی و ملوانان آمریکایی و مرگ دو تن از ملوانان آمریکایی و همینطور زخمی شدن چند تن دیگر شد. پلیس شیلی نیز نه‌ تنها برای آرام کردن وضعیت پیش آمده کاری نکرد، بلکه برخی از مأموران در ضرب و شتم ملوانان آمریکایی مشارکت داشتند. این حادثه خشم گسترده‌ای در ایالات متحده برانگیخت و رسانه‌ها خواهان اقدام نظامی علیه شیلی شدند.

دولت آمریکا نیز در آستانه اعلام جنگ قرار داشت و رئیس‌جمهور وقت آمریکا یعنی بنجامین هریسون آماده اعلام جنگ بر علیه شیلی و مقابله نظامی بود.
در نهایت، دولت شیلی برای جلوگیری از جنگ، عذرخواهی کرد و ۷۵ هزار دلار غرامت به خانواده قربانیان پرداخت. این بحران، بار دیگر ضعف نیروی دریایی آمریکا را نمایان ساخت و بر لزوم توسعه یک ناوگان قوی تأکید کرد. دولت و کنگره به این نتیجه رسیدند که بدون یک نیروی دریایی قدرتمند، ایالات متحده نمی‌تواند از شهروندان و منافع خود در خارج از کشور دفاع کند. این حادثه مسیر را برای تصویب بودجه‌های بیشتر جهت ساخت ناوهای جنگی در مدت زمان کوتاه هموار کرد.

همزمان با وقوع بحران‌های بین‌المللی، نظریه‌های جدیدی درباره نقش نیروی دریایی در استراتژی نظامی آمریکا شکل گرفت. آلفرد تِیر ماهان (Alfred Thayer Mahan)، افسر و استراتژیست نیروی دریایی، در کتاب خود با نام «تأثیر قدرت دریایی بر تاریخ» اینگونه استدلال کرد که سلطه بر دریاها عامل اصلی موفقیت امپراتوری‌های بزرگ بوده است. وی پیشنهاد کرد که ایالات متحده باید ناوگانی از کشتی‌های جنگی قدرتمند را ایجاد کند که بتواند کنترل خطوط دریایی و مسیرهای تجاری را به دست بگیرد. این ایده مورد توجه سیاست‌ گذاران قرار گرفت و به تدریج در سیاست نظامی آمریکا نفوذ کرد.

در همین دوره، وزیر نیروی دریایی بنجامین تریسی در گزارش سالانه خود خواستار ساخت «یک نیروی دریایی جنگی تمام عیار» شد که نه‌ تنها از سواحل آمریکا دفاع کند، بلکه عملیات تهاجمی نیز انجام دهد. وی پیشنهاد کرد که دو ناوگان جنگی، یکی در اقیانوس اطلس و دیگری در اقیانوس آرام تشکیل شود که هرکدام شامل چندین رزمناو زرهی باشند. این پیشنهاد با حمایت گسترده‌ای روبرو شد و زمینه را برای تحول اساسی در نیروی دریایی فراهم کرد.

#نیروی_دریایی_آمریکا
#تاریخ #ارسالی 👨🏻‍💻


🆔@Military_Times_Blog