برای تو، که هنوز نمی‌دانی چرا چراغ اتاقم را خاموش نمی‌کنم؛ امشب باران گرفت. همان بارانی که یک‌روز، بی‌آنکه بدانی، تمام شب‌های بعد از تو را شبیه خودش کرد. از پشت پنجره نگاهش می‌کردم و به این فکر می‌کردم که آدم چطور می‌تواند از یک نفر عبور کند، بی‌آنکه واقعاً…