شهری باقی ماند که در آن ایرانی نکشته باشید؟

شهرهایی نام فرزندان جانفدای میهن در آن ثبت شد که تا امروز حتی نامشان را نشنیده بودیم. چقدر سیاوش و گردآفرید داشتیم...

#جمهوری_حرامزادگان_اشغالگر

از زمانی که دست آیت‌الله بی‌بی‌سی برای مردم رو شد، گلوبالیست‌ها تلاش کردند تا وظیفۀ حمایت پنهان از جمهوری اسلامی را به خبرگزاری دیگری واگذار کنند.
آن خبرگزاری، اکنون آکسیوس و خبرنگارش باراک راوید است.
❌

#پیش‌بینی

شب پیش از انتخابات سال گذشته، پیش‌بینی کردم که سعید جلیلی گزینۀ موردنظر نظام نیست و آزادی عمل ظریف در تبلیغات و مناظرات، دستوری بوده است.
پارسال هم پیش‌بینی کردم که کامالا هریس پیروز انتخابات شده و جمهوری اسلامی به حجله خواهد رفت، که تحقق نیافت.

اما اکنون پیش‌بینی می‌کنم که کارکرد جمهوری اسلامی برای غرب پایان نیافته و ذهن ایرانیان هنوز آنگونه که غرب میخواهد، پخت و پز نشده و تمایلی به فدرال و تجزیه ندارد.
اگرچه غول رسانه‌ای غرب این بار موفق شد سنی‌ها را از #خیزش_ملی_دیماه جدا کند و همین باعث تعجب و خوشحالی عوامل جمهوری اسلامی نیز گردید.

و اما، مذاکرات دور سوم در ژنو، احتمالا با توافقی نسبی در موضوع هسته‌ای و به جهت دوری از جنگ همراه خواهد بود. همچنین بنا به درخواست جمهوری اسلامی و حمایت اعراب و اروپا و ترکیه، موارد دیگر شامل موشکی و نیابتی، در آینده مورد بحث قرار خواهد گرفت تا ملاها بتوانند به گنده‌گویی در داخل ادامه دهند.
غرب هنوز زمان نیاز دارد تا دیگر گروه‌های ایرانی را نیز مانند سنی‌ها، از پیکرۀ ملت ایران جدا کند. پس جمهوری اسلامی احتمالا تا چند سال دیگر برقرار نگهداشته خواهد شد.

برای کردها و بلوچ‌ها متاسفم. روزگاری بهتر از عراق و افغانستان نخواهید یافت.

❌

ارزش ۳۰۰ هزار تومان در طول ۷ سال،
تحت لوای حکومت اسلامی!

❌

با التماس رفته‌اند با کشوری مذاکره کنند که شیطان بزرگ است، جهانخوار است، در حال افول است، کاخ سفیدش باید حسینیه شود، به او ربطی ندارد که چند درصد می‌خواهیم غنی‌سازی کنیم، با هر کس هم مذاکره کنیم عمرا اگر با فلانی مذاکره کنیم...،

تا آخرش آن‌ها را قانع کنند که غنی‌سازی این‌ها را به رسمیت بشناسد.

همینقدر حقیر و مسخره
❌

آغاز یک پایان

دکتر میثم رضیئی
آنچه امروز در  ایران جریان دارد، صرفاً یک سلسله اعتراض و بحران مقطعی نیست. بلکه نشانۀ یک دگرگونی عمیق در بافت اجتماعی است.

برخلاف دوره‌های پیشین که جغرافیای اعتراض، محدود و پراکنده بود، این بار تقریباً تمام شهرها سهمی از سوگ و خون دارند. هر شهر چند جاویدنام، هر محله چند خاطرۀ داغدار. این گستردگی، بیانگر انباشت نارضایتی‌ای است که دیگر در یک طبقه یا یک نسل محصور نمانده است.

دانشگاه که همواره دماسنج تحولات اجتماعی بوده، امروز تندترین و عریان‌ترین شعارها را فریاد می‌زند. رادیکالیسم کلامی را نمی‌توان صرفاً هیجان جوانی دانست. این محصولِ سال‌ها انسداد، بی‌پاسخی و سرکوب است. وقتی امکان بیان تدریجی و اصلاحی بسته می‌شود، زبان اعتراض نیز بی‌پرده و بی‌واسطه می‌شود. این تغییر لحن، آینۀ تغییر رابطۀ نسل جدید با ساختار قدرت است.

تخریب سنگ‌قبر جاویدنام‌هایی که مضامین آزادی‌خواهی و میهن‌دوستی دارند، تنها یک رفتار امنیتی یا واکنشی نیست، نشانۀ هراس از حافظۀ جمعی است. جامعه‌ای که یاد و نام کشته‌شدگانش را به نماد مقاومت تبدیل می‌کند، برای هر ساختار اقتدارگرا تهدیدی معنوی محسوب می‌شود. تخریب نمادها تلاشی است برای مهار روایت، اما تاریخ نشان داده که حافظۀ سرکوب‌شده عمیق‌تر و ماندگارتر بازمی‌گردد.

شگفت آنکه، همان دانشگاهی که در سال ۱۹۷۹ شعار مرگ بر شاه سر می‌داد، امروز پس از ۴۷ سال فریاد جاوید شاه سر می‌دهد. این چرخش تاریخی را باید نه بازگشت نوستالژیک، بلکه اعتراض نمادین به وضع موجود دانست. وقتی نسل جدید گذشته‌ای را که خود تجربه نکرده، به عنوان اعتراض انتخاب می‌کند، پیامش روشن است: نارضایتی به نقطۀ مقایسه تاریخی رسیده است.

و شاید تلخ‌ترین نشانه، حجم انبوه کسانی است که از سر یأس، به حملۀ خارجی امیدوارند. جامعه‌ای که روزگاری استقلال را خط قرمز می‌دانست، اگر امروز به چنین گزینه‌ای می‌اندیشد، این نه از خیانت به میهن که از فرسایش امید داخلی است. هیچ ملتی ذاتاً مایل به مداخلۀ بیگانه نیست، این ناامیدی عمیق است که چنین تصوری را ممکن می‌کند.

در مجموع، تمام این نشانه‌ها به یک نقطه بازمی‌گردد: شکاف عمیق میان حاکمیت و جامعه. وقتی اصلاحات واقعی مسدود می‌شود، وقتی صداها شنیده نمی‌شود و پاسخ‌ها امنیتی و گلوله است، رادیکالیسم رشد می‌کند، حافظه مقاوم می‌شود و حتی نمادهای تاریخی دگرگون می‌گردند. مسئولیت این چرخه، پیش از هر چیز بر دوش ساختاری است که ظرفیت شنیدن و اصلاح را مطلقاً از دست داده است. میهن‌دوستی یعنی دیدن این حقیقت و بازگرداندن سیاست به مدار پاسخگویی.
دریغا که شکاف‌ها به نقطه‌ای بی‌بازگشت رسیده و کار از دست شده...
❌

جمهوری اسلامی:
اعراب از ما می‌ترسند، برای همین حمایت می‌کنند.

واقعیت:
اعراب از رستاخیز ققنوس ایران می‌ترسند.
برای همین از تداوم حاکمیت شما موجودات مخرب بر ایران، حمایت می‌کنند.

❌

موسسۀ اسپکتیتور:
انتخاب خامنه‌ای جنگ است، چون بخت بقای بیشتری برایش دارد تا تسلیم

علی خامنه‌ای مذاکره با ترامپ (با شروط سخت مانند توقف کامل غنی‌سازی، تحویل ذخایر اورانیوم، محدودیت موشکی و قطع حمایت از تروریسم) را تهدید وجودی بزرگتری برای رژیم می‌داند تا یک درگیری نظامی مستقیم. او ترجیح می‌دهد با راهبرد «تاب‌آوری نامتقارن» یعنی تحمل خسارات سنگین، اما وارد کردن درد کافی به آمریکا (مانند کشتن آمریکایی‌ها و فشار سیاسی)، مقاومت کند تا واشنگتن را مانند مورد بمبگذاری بیروت ۱۹۸۳، وادار به عقب‌نشینی نماید.

خامنه‌ای باور دارد که آمریکا فاقد صبر طولانی‌مدت برای جنگ است و رژیم می‌تواند با زنده ماندن «پیروز» شود، حتی اگر ضربه بخورد. در حالی که هر توافقی با شروط ترامپ را نوعی «تغییر رژیم نرم» می‌بیند که میراث ایدئولوژیک او را نابود می‌کند.

رژیم هم‌اکنون در حال برنامه‌ریزی برای شرایط جنگی و جانشینی پس از خامنه‌ای و نیز سرمایه‌گذاری بر روی نیروی سرکوب است. زیرا می‌داند که شاید از جنگ جان سالم به در ببرد، اما از خشم مردم نه.

❌

یکبار دیگر تکرار می‌کنم،

دارید طرف اشتباه تاریخ می‌ایستید.

❌❌