2022da EPAM loyihasida ishlaganimda korporativ qoidalar juda keraksiz tuyulgan

Juma kunlari demo, dushanba kunlari sprint planning va har kuni 11:30 da daily meetinglar bo'lardi...

Vazifalar o'ta maydalab bo'lib tashlangandi: men faqat test yozaman, backendda bilan 4 kishi 4 hil narsa ustida ishlaydi, frontend va dizayn uchun ham alohida ishchilar qo'yilgan.

O'shanda vaqtim behuda ketayotgandek tuyulgan. "O'zim tezroq qilib qo'yadigan ishim uchun nega boshqalarni kutib o'tirishim kerak?" degan hayol bo'lgan.

Lekin o'zim AIdan iborat "jamoa" yig'ganimda har bir mayda narsa kerakligini tushundim.

Hozirda 5-6 kishilik jamoani qora mehnatini Claude, Gemini va Codex AIlariga topshirganman.

Alohidadan ishlatib ko'rdim, ko'zlangan natija berolmadi. To'g'ri ishlashi uchun xuddi o'sha EPAMdagi qoidalar kerak bo'ldi.

Claude Opus loyihani rejalashtirishga yordam beradi.

Claude Sonnet va Gemini bir nechta specialized sub-agentlar bilan asosiy kodni yozadi.

Codex test qiladi, talablar to'g'ri bajarilganini nazorat qiladi.

Har biri vazifa oladi, o'rganadi, bajaradi va hisobot topshirib, boshqasini kutadi.

Jamoada ishni taqsimlash avvaliga counterproductive tuyulishi mumkin, lekin natija sifatini kafolatlashni eng yaxshi yo'li shu.

@Michael_Blog

O'rganishdagi jarlik.

Yangi ishga qo'l urganda nega progress ortga ketayotgandek tuyulishi, odatlangan narsamiz bizni ortga tortishi va qaysi holatda noto'g'ri yo'ldan ketish aslida to'g'ri bo'lishi haqida.

@Michael_Blog

Bittasi savol yozipti, savoliga o'zi mani nomimdan javob beripti, javobidan xafa bo'lib, mani so'kib, bloklab qo'yipti.

@Michael_Blog

Kim 1-Aprel tug'ilgan bo'lsa bilingki ota-onangiz hazillashishgan.

@Michael_Blog

Ohirgi 2 oy ichida atigi 4 qator kod yozibman.

U ham serverdagi shell script, uni AIga yozdirish xato bo'lardi.

7 yil davomida kod yozishni o'rganganim bekor ketdi deganimi?

Yo'q. Kod yozish dasturlashni 10% qismini tashkil qiladi, agar undan ham kam bo'lmasa.

Asosiy ish rejalash, model tuzish, arxitektura va stack tanlash, moslashtirish, birlashtirish, tahrir, debugging va deploymentga ketadi.

AI bu narsalarni hali odamdek qilishni o'rganolgani yo'q. Kod yozishni o'rgangani esa samaradorlikni oshirish uchun juda kuchli yangilik bo'ldi.

Mayda, muhimlik darajasi pasroq narsalarni AI eplasa, muhimroq narsalarga focus qaratadigan bo'lamiz.

Hammasini AI eplaydi deb, jiddiy ishni topshirib qo'yganlarni ahvolini ko'ryapmiz.

@Michael_Blog

mockit.live loyihasini open-source qilmoqchiman.

Frontend + backend, va kichik ishga tushurish bo'yicha qo'llanmaham yozaman.

O'zbekistonliklar chiqargan open-source loyihalar haqida hali eshitmaganman, qaytanga juda tor nishada.

Ko'ramiz qaley ketarkin 🙂.

4 soatdan keyin 20 yoshga kiraman.

Lekin hali ham 16–17 yoshimdagi yutuqlarim bilan yashab yuribman.

Oxirgi uch yil shunchaki tirik qolishga sarflangandek go'yo.

Bir tomondan shunday bo‘ldi ham, biroz o‘zimni yo‘qotib qo‘ydim; qayta topishga harakat uchun bir necha yil ketdi.

Eng achinarlisi esa qayta topdim ham deb aytolmayman. Yana bir-ikki yil uzoqda haqiqiy o‘zim meni kutib turgandek.

“O‘tmishni hadya deb qabul qil” gapini eshitib biroz yengilladim — hadyadan norozilik uchun kim bo‘libman?

20 yoshga kiraman. Shu yosh doim qo‘rqinchli tuyulgan, haligacha qo‘rqinchli.

“Natija vaqt talab qiladi” va “senda vaqt kam” gaplari tinmay boshimda aylanadi.

O‘zgartirish qo‘limda bo‘lmagan ishlarni o‘zgartirish xohishidan qutula olmadim.

Ustozim buni sabrsizlikga qiyoslaganlar. Balki rostan sabrsiz odamdurman?

Aqlim va vaqtim chegarasiga sig‘ishi qiyin narsalarni hayol qilib yuribman.

Bunday paytlar bir yaqin insonimning gapini aytib, shunchaki davom etish qoladi holos:

Hay, mayli, ko‘ramiz.

@Michael_Blog

— sendagi erkinlik mendayam bo'lsa ediya...
— tug'ilib o'sgan uyimda mehmonman.

@Michael_Blog

Mushketyorlardan ijtimoiy qiziqishni o'rganamiz.

Bo'lib tashlab hukmronlik qilish, jamiyatda birlashish kamligi, har narsadan faqat negativ izlovchi shaxslar va bular bilan nima qilishimiz mumkinligi haqida.

@Michael_Blog

O'zbekchada uzun insholar yozishni boshladim, menga yoqyapti.

Yangi insho chiqsa shu postni tahrirlab boraman. Kichik mundarija bo'ladi:

1. Notirikdan tirikni qurdik.
2. O'rganishdagi jarlik.
3. Hech narsa bepul emas.
4. Mushketyorlardan ijtimoiy qiziqishni o'rganamiz.
5. Ikki ahmoq bir dono bo'lur.

@Michael_Blog

Maqsad tajriba bo'lsa har qanday narsa yutiq bo'ladi.

@Michael_Blog

Aziz aka Rahimov blogini ochilganidan beri yozilgan postlarni githubga yig'dim.

Mavzulashtirilgan, bir biriga bog'langan, 100% faqat kanaldagi malumotlardan terilgan .md fayllar to'plami.

Obsidian ishlatsangiz .zip yuklab olib yangi Vault ochsangiz bo'ladi, rasmdagi ko'rinishga keladi.

Kanaldagi malumotlardan yig'ilgan virtual miya deb qabul qilsaham bo'ladi menimcha.

Yuklab olish:
github.com/xmichael446/aziz-rahimov-blog

The more I talk to people the more I miss talking to my cat.

Ikki turdagi odamdan biror martta yomonlik ko'rmagan ekanman:

1. Mushugi bor/mushuklarni yoqtiradigan.
2. Активный отдых (faol ishdan dam olish) ni yoqtiradigan. Masalan hiking.

@Michael_Blog

Professional meowchanic.

"How can anyone hate the rain" deb qo'yishadi yana 🙂.

Lo'li ekan bunisi lekin.

It is important to draw wisdom from many different places. If we take it from only one place, it becomes rigid and stale. Understanding others, the other elements, and the other nations will help you become whole.

— Uncle Iroh

@Michael_Blog