-: چی میشه که یک مقاله برای 8 داور ارسال میشه؟
+: اینطوریییییی 👀

یک مقاله پروتکله که یک ساله داره بین من و 8 تا داور و نویسنده ها میچرخه هنوزم تعیین تکلیف نشده.
دیگه داوری ها و روند ادیتوری باید درست و اخلافی طی بشه و امیدوارم بابت گذشت این همه روز نویسنده ها مارو حلال کننن 🍻

@MetWord

این ایمیل های withdraw از سمت Springer Nature اخیرا برای مقالات شما هم اومده؟؟ 🙄🙄

عجیب نیست؟!

@MetWord

با یکی از دوستانم که ادیتور ارشد اشپرینگر هستن، در مورد این موضوع ارتباط گرفتم و به Research Integrity اشاره کردند.

حالا Research Integrity دقیقاً چیه؟
به زبان ساده، Research Integrity یعنی پایبندی به اصول اخلاقی، شفافیت و صداقت در تمام مراحل انجام و انتشار پژوهش:
🔹 سرقت علمی: استفاده از متن، ایده، داده یا تصاویر دیگران بدون ارجاع درست.
🔹 جعل یا دستکاری داده‌ها: ساختن داده‌های غیرواقعی، تغییر نتایج یا حذف بخشی از یافته‌ها برای رسیدن به یک نتیجه خاص.
🔹 انتشار تکراری یا ارسال هم‌زمان: ارسال یک مقاله به چند مجله یا انتشار دوباره نتایج مشابه بدون شفاف‌سازی.
🔹 مشکلات نویسندگی (Authorship): اضافه کردن افرادی که مشارکت علمی نداشتن یا حذف افرادی که در پژوهش نقش داشتن.
🔹 دستکاری فرایند داوری: معرفی داوران جعلی یا هر اقدامی که باعث بشه روند Peer Review تحت تأثیر قرار بگیره.
🔹 عدم شفافیت: اعلام نکردن تعارض منافع، مشکلات اخلاقی پژوهش یا دستکاری تصاویر و داده‌ها.

@MetWord

میخوایید در ژورنال های زیر نظر انتشارات وایلی به عنوان داور فعالیت داشته باشید؟

این راهنما برای شماست

@MetWord

تا حالا شده با خودتون فکر کنید بزرگ‌ترین اساتید تغذیه دنیا اگر قرار بود فقط یک مقاله بنویسن، درباره چی می‌نوشتن؟! 🤔

جالب اینجاست که ژورنال European Journal of Clinical Nutrition (Nature Portfolio) دقیقاً همین ایده رو تبدیل به یک شماره ویژه کرده؛ کالکشنی به اسم Crystal Ball Series 😁

توی این مجموعه از چهره‌های مطرح دنیای تغذیه مثل Walter Willett، Barry Popkin، Marion Nestle، Claude Bouchard، Steven Heymsfield، Michael Gibney و خیلی‌های دیگه خواستن فقط مقاله علمی ننویسن؛ بلکه بیان و از مسیر پژوهشی خودشون، اشتباهات و تجربه‌هاشون، شکاف‌های تحقیقاتی، آینده رشته تغذیه و ایده‌هایی که فکر می‌کنن باید نسل بعدی پژوهشگرها دنبالش برن صحبت کنن. خداییش ایدشون جالب نبوده؟ 😁 اسپیشال ایشو از جنس تجربههههههه

به نظرم خوندن این مقاله‌ها واقعا از واجباته(خصوصا خصوصا اگر اول مسیر پژوهش هستید)؛ نه فقط برای یاد گرفتن علم، بلکه برای اینکه بفهمیم بزرگان این حوزه چطور فکر می‌کنن، دغدغه‌هاشون چیه و آینده پژوهش تغذیه رو در کدوم مسیر می‌بینن.

من یک نگاه کلی بهش کردم و واقعا خوراک انتخاب عنوان پژوهشی و سمینار و پروژه و ... هستشاااا. شدیدا دریابید و بشینید بخونید و لذتش رو ببریدددددددددددد

اگر فرصت بشه، سعی می‌کنم هر هفته یکی دو تا از مقاله‌های این کالکشن رو براتون خلاصه کنم؛ هم ایده‌های پژوهشی جذابی از دلشون دربیاریم، هم یه قدم به طرز فکر آدم‌هایی نزدیک بشیم که سال‌هاست مسیر علم تغذیه دنیا رو شکل دادن. 😎

📚 Crystal Ball Series

@MetWord

پ ن: دو روزه تمامه دارم توی سطح ژورنال ها وب گردی میکنم نکات خیلی جالبی به دست اوردم که بزودی باهاتون به اشتراک میذارم ... 🙂‍↔️

#انتخاب_عنوان

وضعیت!
بنازم پیگیری قوی‌.

@MetWord

آیا مداخلات دیجیتال می‌تونن به درمان کبد چرب کمک کنن؟ 📱🫀

با گسترش اپلیکیشن‌های سلامت، برنامه‌های آنلاین و ابزارهای دیجیتال، این سوال مطرح شده که آیا eHealth واقعاً می‌تونه در مدیریت کبد چرب مرتبط با اختلالات متابولیک (MASLD) مؤثر باشه یا نه؟

در یک مرور سیستماتیک و متاآنالیز که 5 روز پیش پاپلیش شد نشون داده شده که نتایج ۲۸ مطالعه (۱۳ کارآزمایی بالینی تصادفی و ۱۵ مطالعه شبه‌آزمایشی) با مجموع ۲۵۷۹ بیمار رو بررسی کرده، مشخص شد که مداخلات سبک زندگی مبتنی بر eHealth نسبت به مراقبت معمول، نتایج بهتری به همراه داشتن.

مهم‌ترین یافته‌های این مطالعه:
✅ کاهش وزن، BMI و دور کمر
✅ بهبود آنزیم‌های کبدی (ALT، AST و GGT)
✅ بهبود وضعیت کبد چرب (MASLD)
✅ افزایش پایبندی به رژیم غذایی و فعالیت بدنی
✅ بهبود خودمدیریتی بیماران و کیفیت زندگی
نویسندگان معتقدند که مداخلات دیجیتال می‌تونن به‌عنوان یک راهکار مقیاس‌پذیر، کم‌هزینه و شخصی‌سازی‌شده، نقش مهمی در مدیریت بیماران مبتلا به MASLD داشته باشن؛ موضوعی که احتمالاً در سال‌های آینده بیشتر از قبل مورد توجه پژوهشگران قرار خواهد گرفت 🤓

📚 مطالعه مقاله:
Link

@MetWord

#مقاله_خوانی

▫️افزایش مبلغ وثیقه برای تحصیل در خارج از کشور و اپلای!

🔹️طبق آخرین به‌روزرسانی سامانه «سخا»، مبلغ وثیقه برای معافیت تحصیلی خارج از کشور به ۲۰۰ میلیون تومان افزایش یافته است.

🔹️برای ادامه تحصیل در خارج (اپلای) مبلغ وثیقه از ۸۰ میلیون تومان به ۲۰۰ میلیون تومان افزایش یافته و مدت مجاز خروج برابر با طول دوره تحصیل است.

@MetWord

-: بودجه کم اوردیم!
+: جیب دانشجو دیگه.

وضعیت!
بنازم پیگیری قوی (2)‌.

@MetWord

۵۰۰ روز زمان کافی است که یک زبان جدید یاد بگیرید، ساز جدید یاد بگیرید و بنوازید، چند بار برنامه زندگی‌ تان را از نو بچینید، چند کشور سفر کنید، پایان‌نامه بنویسید، فارغ‌التحصیل شوید، تورم 3 رقمی را تجربه کنید، در کشورتان دوبار جنگ شود و بارها مذاکره و حتی چندین مقاله جدید را از صفر طراحی و چاپ کنید...
اما برای بعضی ژورنال‌ها، تمام این روزها فقط یعنی چند ایمیل با مضمون: "Reviewer 2 has been reminded."!

خوشبختانه بعد از این ماراتن ۵۰۰ روزه، بالاخره این مقاله هم از مرحله "Under Review" نجات پیدا کرد و اکسپت شد! 🥳🎉

شاید براتون جالب باشه بدونید جرقه همکاری برای این مقاله دقیقاً ۱ سال، ۱۰ ماه و ۲۹ روز پیش در همین کانال زده شد؛ زمانی که یک فراخوان همکاری ساده منتشر کردیم و اصلاً فکر نمی‌کردیم همین پیام ساده، شروع یک مسیر طولانی و جذاب بشه.

حالا بعد از ۶۹۸ روز (به عبارت دیگه بعد از گذشت بیش از 16 هزار ساعت!) و کلی مطالعه، تحلیل، اصلاح، مکاتبه و پیگیری، اون فراخوان ساده تبدیل شده به یک مقاله پذیرفته‌ و منتشرشده ✨

پشت هر مقاله‌ای، ساعت‌ها کار و تلاش وجود داره که شاید هیچ‌وقت دیده نشه؛ از پیدا کردن ایده و هماهنگی بین نویسندگان گرفته تا اصلاحات چندباره و روزهایی که یه سری اشتباهات ساده نویسندگان ممکنه مسیرمون رو کلی چالش برانگیز کنه.

ولی در نهایت، به نظرم وقتی نتیجه این همه تلاش رو می‌بینی، احتمالا تمام سختی‌های مسیر ارزشش رو پیدا می‌کنه... 🧑‍🦽

@MetWord

پ ن1: گفتم اینو بنویسم و با مدرک و سند بهتون نشون بدم و برای افرادی که فکر میکنن ما دوروزه مقاله مینویسیم و چاپ میکنیم بگم:
زهی خیال باطل :)

پ ن2: احتمالا جز معدود ایرانی هایی هستیم که در سال های اخیر در این ژورنال وزین برای دومین بار مقاله به چاپ میرسونیم. خیلی دیگه بعیده کسی بخواد این ریسک بزرگ رو بکنه و متاآنالیز دسته گلش رو 500 روز بفرسته داوری که آیا اکسپت بشه و آیا نه! بعدشم ادیتور بشینه ساز بزنه و نویسندگان هم رقص رقصان گوش به زنگ Reviewer 2 باشن. برای چنین کاری دو حالت وجود داره: یا باید مجنون باشی(!) یا دقت به دیتات و آنالیزت 100 از 100 باشه.

پ ن3: جدی واقعا یه وقتایی چاپ مقاله اصن برام مهم نیست، با موضوعات مقالاتمون عشق بازی میکنم و با داور و ادیتورها ساعت ها در موردش حرف میزنم. کلرلا و این کار اینقدر برام مهم و قشنگ بود که اصن واسم چاپ شدنش مهم نبود که اگر بود سال ها پیش جای دیگری چاپش کرده بودم. حس میکنم این کار اگر جز Syst Rev جای دیگه ای منتشر میشد قطعا به کار و دیتا بی احترامی کرده بودیم 🍻 نظر شما چیه؟

پ ن4: آیا میشه در 2027 هم سومین مقاله متوالیمون رو در Syst Rev به چاپ برسونیم و جذاب ترین هتریک پژوهشی ایرانی رو ببینیم؟ 👀

آمار ژورنال که دیوانه کنندس، فقط مخصوص فانتزی بازاس:
5-year Journal Impact Factor: 12.5 (2025)
Top 5% SNIP 🔥

این استوری رو دیدم چند نفر از همکارانمون گذاشته بودن و توی چند کانال تلگرامم دیده بودم.

من چند روز پیش اولین باری که خبر رو در تلگرام دیدم سایت تایمز رو چک کردم و هنوز اسامی دانشگاه‌های ایرانی داخل رتبه بندی بود!

برای همین خیلی ناراحت این داستان نباشید :)

هرچند که شما بهترین دانشگاه ایران درس خونده باشی باز رنک دانشگاهت ۶۰۰ تا ۸۰۰ دنیا هست.
دیگه حالا دانشگاه ۸۰۰ دنیا تو رنکینگ باشه یا نباشه بعید میدونم خیلی تفاوتی توی آینده شما حاصل بشه 😁

اونی واسش رنکینگ مهمه که توی هاروارد و کمبریج و کرنل درس بخونه؛ اینجا دیگه مامز و تامز و سامز و .... خیلی تفاوتی نمیکنه!

سخت نگیرید خلاصه؛
زبان بخونید، مقاله بنویسید برید پی رویاها و اهدافتون (ترجیحا رویاهاتون خارج #خاورمیانه باشه لطفا 🌹).

@MetWord

پ‌ن۱: شنیدم که اکثر دانشگاه های استرالیام دیگه دانشجوی ایرانی نمیگیرن :)
مونده اروپا و کانادا.
تا موقعی هم که به ما برسه فقط دانشگاه های آفریقا به ما پذیرش میدن که عالیه.
پ‌ن۲: توی صحرای آفریقا میبینمتون رفقا 🫰
پ‌ن۳: وسط این همه مشکل و تحریم دیگه حداقل دنبال رنکینگ نباش ایرانی! درستو بخون تمومش کن این وضعیتو.

اخیراً سایت ریترکشن واچ نموداری منتشر کرده که تعداد مقالات پس‌گرفته‌شده به ازای هر ۱۰ هزار مقاله قابل استناد در کشورهای مختلف رو نشون میده.

نکته مهم اینه که در این نمودار فقط موارد پس‌گرفتن مقاله به دلیل سوءرفتار پژوهشی در نظر گرفته شده؛ یعنی مواردی مثل ساختن یا دستکاری داده‌ها و تخلفات عمدی، نه اشتباهات سهوی پژوهشگران.

خداروشکر اینجا دیگه رتبه یک رو نداریم و برادران پاکستانی مقتدرانه صدرنشین هستن! 😅

اما سؤال مهم‌تر اینه:
چی باعث میشه چنین الگویی شکل بگیره؟

به نظرم یکی از ریشه‌های مهم ماجرا همون فرهنگ Publish or Perish ـه؛ فرهنگی که متأسفانه در بسیاری از کشورهای در حال توسعه شدیدتر شده:
مقاله بیشتر 👈 امتیاز بالاتر 👈 ارتقای زودتر 👈 موقعیت بهتر 👈 اعتبار بیشتر.

وقتی خروجی پژوهش تبدیل بشه به یک عدد برای ارتقا و رزومه، کم‌کم خودِ فلسفه پژوهش درست و اصولی تحت‌الشعاع قرار می‌گیره.

و اینجاست که مسائلی مثل کارخانه‌های مقاله‌سازی، دستکاری داده‌ها، نویسندگی صوری، دستکاری فرایند داوری و سرقت علمی فرصت بیشتری برای رشد پیدا می‌کنن...

@MetWord