اما این درس رو با خودم به 1404 می‌برم؛

برای آدما به اندازه‌ای حضور داشته باش
ك فکر نکنن؛
وجودشون معجزه
و نبودشون فاجعه‌ست!

٤۰۳ اصن قشنگ نبود برام ؛
ن کربلا رفتم ، ن مشهد ، ن راهیان ، ن دیدار .
تو ٤۰۱ و ٤۰۲ همشو رفتمم باز :)

رفتن ِ بعضی‌ها پایان نه،
بلکه آغاز یك درد بی‌پایان است(:

شب قدر ، شب ِ بیدار ماندن نیست ؛
بلکه شب ِ بیدار شدن است.

میگن اسم کسایی ك سال بعد نیسن ،
تو شبای قدر خط میخوره...
شاید اسم ما هم خط خورد:)

کاش...

حال ِمن با پیرهن ِمشکی خوش است.

آه . .
اومده شبای قدر از راه ، دستم از ضریحته کوتاه
میخونم یاد نجف از دور ، زیارت امین‌الله(:

آخرین نماز ٤۰۳*

بوی سجاده‌ی خونین علی می‌آید . .

از این پس محراب در حسرت نماز دیگر علی می‌ماند💔.

سال ِ ما با عمر ِ او دارد به پایان می‌رسد...
-مولا¹¹⁰

الٰھی ای فلک دیگر نگردی،
اگر دور ِ سر ِحیدر نگردی .

‌؛
خداحافظ زمسـتان؛
تو و برف‌هاۍ دلپذیر و
نفس‌های پیدا و
چای‌های خوش عـطر و
طعم پرتقال‌های نارنجی‌ات
را به دست ِ گلبهۍ ِ بھار
می‌سپارم . . .
*دلت سبز ، لبت خندان ، درختانِ
خفتہ‌ات بیدار، آرزو می‌کنم نرگس
هایۍ که در دلت می‌رویند مانند ِ
بنفشه سر به زیر باشند :)

من چیزی بلد نیسم دم سالی بهت بگم،
خودت هرچی خیره برا من بنویس
امّا حـسین‌جان؛ خیر ِ من تو کربلاته:)

ای‌کاش ٤۰٤ جوری برام رقم بخوره ك بعدها وقتی بھ‌ش فکر می‌کنم بگم کاش بازم برگردم به ٤۰٤:)

به اذن عالی اعلی، به احترام علی
شروع می‌کنم امسال را به نام علی :)