ولی قرار نبود اینجوری شه؛
دیگه واقعا توان ادامه دادن ندارم.

‏آدم میتونه صبح پاشه صبحونشو بخوره، سرکار بره، باشگاه بره، با دوستاش وقت بگذرونه، بخنده، سفر بره ولی همچنان یه غم بزرگ
ته دلش باشه و نتونه راجبش با کسی حرف بزنه.

‏اینکه بخاطر پارتنر، همسر یا رابطتون تغییر مثبت کنید یعنی بلوغ؛ جمله ی من همینم که هستم نهایت بچگی و کودن بودنه.

پناه بر موی گوجه‌ای + تیشرت لش +
آهنگ شاد + آشپزی 🧘🏻‍♀

آهنگشم این باشه که دیگه عالی🤌🏻

2:17

نه اینیکی بهتره

اولش غمگین شروع میشه فقط🙂‍↕️

"زِ پَسِ صَبر تو را او بِه سَرِ صَدر نِشانَد"