يه جور نگران فردا هستيم انگار قولِ ديدنش رو بهمون دادن...

موهایمان سفید شد؛
گفتند ارثی است!
راست گفتند،
ما وارثان اضطراب در تاریخ بودیم...

۳٪ آدمم ۹۷٪ استرس و فکر به آینده.

0:45

شب از خوابیدن فراریم، روز از بیدار شدن.

و اگر اندوهت آن قدر زیاد شد که حرف زدن برایت دشوار بود، به سمت من بیا تا کنار هم سکوت کنیم.

فکر میکنم یکی از بزرگترین دلایل افسردگی این جامعه بلا تكليفيه، شما هیچ برنامه ریزی ای نمیتونی برای یک ماه آینده ات بکنی چون معلوم نیس چه اتفاقی میخواد بیوفته.

فکر میکردم تو این سن قراره شکفته بشم؛
شکافته شدم.

نرفتیم زندان ولی طعم آزاد شدن از زندان رو چشیدیم.

گرچه همه چیز میگذرد؛
اما آدم تا همیشه برای برخی اتفاقات غمگین میماند...