This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مصاحبه شاهزاده رضا پهلوی ۲۰ اذر ۲۵۷۷ از تلویزیون اینتر نشنال
@Mellig
@Mellig
برنامه زنده امشب درباره: بررسی کتاب ملی گرایان مردم گرا قسمت سوم نوع دولت و حکومت و ضرورت تشکیل حزب (19 آذر 2577)
https://youtu.be/L7baVN0Cp4Y
https://youtu.be/L7baVN0Cp4Y
YouTube
بررسی کتاب ملی گرایان مردم گرا قسمت سوم نوع دولت و حکومت و ضرورت تشکیل حزب (19 آذر 2577)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴فریادهای خشمگین #کارگر_گروه_ملی_صنعتی_فولاد بر سر نمایندگان اهواز که این روزها همراه و همدم مافیا شده اند
@Mellig
@Mellig
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴وقتی بلبل خوش دست مال رژیم احساس خطر میکند!
باید بین مردم و ارباب یکی را انتخاب کند!!
#صدای_کلنگ_قبر_رژیم را اینها هم شنیدند!!
اما...
#آخر_داستان_رژیم است.
@Mellig
باید بین مردم و ارباب یکی را انتخاب کند!!
#صدای_کلنگ_قبر_رژیم را اینها هم شنیدند!!
اما...
#آخر_داستان_رژیم است.
@Mellig
Forwarded from کمپین بازگشت شاهزاده
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴۱۹ اذر
دانشجویان دانشگاه خواجه نصیر
در سخنرانی امروز علی اکبر رائفی پور
با شعار
#اصلاح_طلب_اصولگرا_دیگه_
#تمومه_ماجرا فرصت گزافه گویی به او ندادند..
درود بر شرفتان👍💪🌷
#دانجشو_میمیرد_ذلت_نمیپذیرد
#اتحاد_ایران_براندازی_فرقه_تبهکار
#میدان_میلیونی
#همبستگی_ملی
@c_b_shahzadeh
دانشجویان دانشگاه خواجه نصیر
در سخنرانی امروز علی اکبر رائفی پور
با شعار
#اصلاح_طلب_اصولگرا_دیگه_
#تمومه_ماجرا فرصت گزافه گویی به او ندادند..
درود بر شرفتان👍💪🌷
#دانجشو_میمیرد_ذلت_نمیپذیرد
#اتحاد_ایران_براندازی_فرقه_تبهکار
#میدان_میلیونی
#همبستگی_ملی
@c_b_shahzadeh
👍1
Forwarded from #شهیارانپیدا و پنهان
📡«شاهزاده رضا پهلوی» روز جمعه در (Washington Institute) درباره وضعيت جمهورى اسلامى و چشم انداز براندازى سخنرانی خواهند داشت.
💫 @peydaopenhan
💫 @peydaopenhan
چرا بایستی قذافی کشته میشد؟.....نقش فرانسه در جنگ علیه لیبی
//
نوشته پروفسور دکتر ورنر رووف
//
نیکلاس سارکوزی در ماه دسامبر ۲۰۰۷ با بوق و کرنا مهماندار معمر القذافی در پاریس بود: منطقه بزرگی از خیابان شانزه لیزه از جمعیت خالی شد تا قذافی و همراهانش در قلب پاریس در چادرهای سنتی صحرا نشینان لیبیائی اقامت کنند.
رسانه های فرانسوی پر از مطالبی با مضمون رفاقت غیر قابل تصور مردانه رهبران فرانسه و لیبی بود، این «دوستی» با بازدید سارکوزی از تریپولی مستحکمتر شده و لبریز از «رفاقت قلبی» دو سیاستمدار شد. چهار سال بعد سیاست افراطی فرانسه این کشور را به پیشگام جنگ افروزی لیبی و سرنگونی رهبر این کشور تبدیل کرد، در ۱۶ فوریه ۲۰۱۱ شورش بنغازی آغاز شد.
سارکوزی ۱۰ مارس همان سال در پاریس میزبان «دولت انتقال ملی» لیبی بود که در بنغازی سرهم بندی شده بود، رئیس جمهور فرانسه این نمایندگان را «تنها نماینده مردم لیبی» نامید، هیئتی که نیمی از اعضایش را کسی نمی شناخت که هیچ اصلا معلوم نبود آنها نماینده چه کسی هستند و از کجا سرو کله شان پیدا شده است.
در همین فاصله زمانی فرانسه تلاش کرد از سوی اتحادبه اروپا مجوز ایجاد یک منطقه پرواز ممنوع در لیبی را دریافت کند، مجوزی که ۲۷ عضو دیگر این اتحادیه با آن مخالفت کردند. موازی با این فعالیتها سارکوزی از ناتو درخواست مداخله نظامی کرد، ناتو اما به بهانه نداشتن مجوز قطعنامه ی شورای امنیت سازمان ملل و تشکل منطقه ای اتحادیه عرب از همکاری با فرانسه سرباز زد، بلافاصله پس از پاسخ منفی ناتو اتحادیه عرب که در این میان از سوی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس کنترل میشد با تصویب قطعنامه ای با این خواسته فرانسه موافقت کرد تا دست فرانیه را برای نابودی لیبی باز بگذارد. شورای امنیت سازمان ملل هم در ۱۷ مارس با پذیرش قطعنامه ۱۹۷۳ اجازه ایجاد یک منطقه پرواز ممنوع در آسمان لیبی را صادر کرد. بلا فاصله پس از تصویب این قطعنامه فرانسه و بریتانیا با جنگنده های نیروه هوائی خود به پایگاههای نظامی لیبی حمله کرده و این کشور را هدف شدیدترین بمبارانهای خود قرار دادند. معمر القذافی در ۲۰ اکتبر دستگیر و سپس در مقابل دوربین های رسانه های دمکرات غربی توسط مزدوران آنها زجر کش شد.
قطعا بسیار ساده لوحانه خواهد بود اگر قبول کنیم که سارکوزی با کشتن و سرنگونی قذافی فقط بدنبال پاک کردن رد پای فساد خود و رشوه ی ۵۰ میلیون دلاری بوده است که بخاطر انتخابات از رهبر لیبی دریافت کرده بود. نباید از قلم انداخت که لیبی بطور سنتی از خریداران مهم سلاحها و تجهیزات فرانسوی بود، درفاصله سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ کشورهای اتحادیه اروپا نزدیک به یک میلیاد یورو اسلحه به لیبی فروختند، در راس آنها ایتالیا با ۲۸۹ میلیون یورو، لیبی از فرانسه۱۱۰ جنگنده میراژ از خریده بود و پاریس با ۲۱۰ میلیون یورو پس از ایتالیا در مقام دوم قرار داشت، پس از فرانسه بریتانیا با ۱۱۹ و آلمان با ۸۳ میلیون یورو قرار گرفته بودند. دسترسی به آمار سالهای قبل ممکن نیست چرا که لیبی در فاصله ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۴ بدلیل تحریم شورای امنیت سازمان ملل اجازه خرید سلاح را نداشت.
رویای آفریقائی قذافی
قذافی از ابتدای به قدرت رسیدنش همواره بدنبال سیاست ایجاد اتحاد بود، سیاستی که نتیحه اش باید منجر به افزایش نفوذ قدرت مستعمرات سابق و در راس آنها طبعا لیبی در سیاستهای جهانی بود، بعد از تلاشهای فراوان برای ایجاد اتحادهائی با کشورهای مختلف عربی مانند مصر و سوریه و عدم موفقیت در آنها، قذافی در چند سال گذشته تمرکز خود را بر کشورهای قاره آفریقا نهاد، او به همین منظور اتحادیه آفریقا را به پلاتفرم اصلی سیاستهایش تبدیل کرد. قذافی پیگیرانه منابع مالی و طبیعی کشور کم جمعیتش را برای مبارزه با فقر «برادران» آفریقائیش اختصاص میداد.
یک از پروژه های مشخص قذافی ایجاد یک رسانه مستقل خبری آفریقائی بنام AfSat بود، که قرار بود با همکاری انستیتوی آفریقائی برای ارتباط ماهواره ای و با بودجه ۴۰۰ میلیون دلاری لیبی راه اندازی شود. تا راه اندازی این ماهواره میبایستی کشورهای آفریقائی سالانه ۵۰۰ میلیون دلار برای استفاده از یک ماهواره اروپائی هزینه کنند.
بزرگترین و مهمترین پروژه قذافی اما ایجاد یک اتحادیه پولی آفریقائی بود که قرار بود از سال ۲۰۱۱ با کمک چهار انستیتو مالی آفریقائی عملی گردد:
تاسیس یک بانک سرمایه گذاری آفریقائی که مرکزش در شهر سیرته لیبی باشد (برای مقابله با بانک جهانی – م)، ایجاد صندوق آفریقائی پول (برای مقابله با صندوق بین المللی پول- م) در یائونده کامرون با ۴۲ میلیارد دلار سپرده و ایجاد یک بانک مرکزی آفریقائی در ابوجای نیجریه با هدف واحد پولی مشترک آفریقائی (مانند یورو در اروپا- م) ، سرمایه اولیه برای این پروژه ها را که بالغ بر ۳۰ میلیارد دلار بود لیبی در نظر داشت از طریق سرمایه بانک مرکزی اش که توسط دولت اوباما مصادره شده بود تامین کند. د
//
نوشته پروفسور دکتر ورنر رووف
//
نیکلاس سارکوزی در ماه دسامبر ۲۰۰۷ با بوق و کرنا مهماندار معمر القذافی در پاریس بود: منطقه بزرگی از خیابان شانزه لیزه از جمعیت خالی شد تا قذافی و همراهانش در قلب پاریس در چادرهای سنتی صحرا نشینان لیبیائی اقامت کنند.
رسانه های فرانسوی پر از مطالبی با مضمون رفاقت غیر قابل تصور مردانه رهبران فرانسه و لیبی بود، این «دوستی» با بازدید سارکوزی از تریپولی مستحکمتر شده و لبریز از «رفاقت قلبی» دو سیاستمدار شد. چهار سال بعد سیاست افراطی فرانسه این کشور را به پیشگام جنگ افروزی لیبی و سرنگونی رهبر این کشور تبدیل کرد، در ۱۶ فوریه ۲۰۱۱ شورش بنغازی آغاز شد.
سارکوزی ۱۰ مارس همان سال در پاریس میزبان «دولت انتقال ملی» لیبی بود که در بنغازی سرهم بندی شده بود، رئیس جمهور فرانسه این نمایندگان را «تنها نماینده مردم لیبی» نامید، هیئتی که نیمی از اعضایش را کسی نمی شناخت که هیچ اصلا معلوم نبود آنها نماینده چه کسی هستند و از کجا سرو کله شان پیدا شده است.
در همین فاصله زمانی فرانسه تلاش کرد از سوی اتحادبه اروپا مجوز ایجاد یک منطقه پرواز ممنوع در لیبی را دریافت کند، مجوزی که ۲۷ عضو دیگر این اتحادیه با آن مخالفت کردند. موازی با این فعالیتها سارکوزی از ناتو درخواست مداخله نظامی کرد، ناتو اما به بهانه نداشتن مجوز قطعنامه ی شورای امنیت سازمان ملل و تشکل منطقه ای اتحادیه عرب از همکاری با فرانسه سرباز زد، بلافاصله پس از پاسخ منفی ناتو اتحادیه عرب که در این میان از سوی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس کنترل میشد با تصویب قطعنامه ای با این خواسته فرانسه موافقت کرد تا دست فرانیه را برای نابودی لیبی باز بگذارد. شورای امنیت سازمان ملل هم در ۱۷ مارس با پذیرش قطعنامه ۱۹۷۳ اجازه ایجاد یک منطقه پرواز ممنوع در آسمان لیبی را صادر کرد. بلا فاصله پس از تصویب این قطعنامه فرانسه و بریتانیا با جنگنده های نیروه هوائی خود به پایگاههای نظامی لیبی حمله کرده و این کشور را هدف شدیدترین بمبارانهای خود قرار دادند. معمر القذافی در ۲۰ اکتبر دستگیر و سپس در مقابل دوربین های رسانه های دمکرات غربی توسط مزدوران آنها زجر کش شد.
قطعا بسیار ساده لوحانه خواهد بود اگر قبول کنیم که سارکوزی با کشتن و سرنگونی قذافی فقط بدنبال پاک کردن رد پای فساد خود و رشوه ی ۵۰ میلیون دلاری بوده است که بخاطر انتخابات از رهبر لیبی دریافت کرده بود. نباید از قلم انداخت که لیبی بطور سنتی از خریداران مهم سلاحها و تجهیزات فرانسوی بود، درفاصله سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ کشورهای اتحادیه اروپا نزدیک به یک میلیاد یورو اسلحه به لیبی فروختند، در راس آنها ایتالیا با ۲۸۹ میلیون یورو، لیبی از فرانسه۱۱۰ جنگنده میراژ از خریده بود و پاریس با ۲۱۰ میلیون یورو پس از ایتالیا در مقام دوم قرار داشت، پس از فرانسه بریتانیا با ۱۱۹ و آلمان با ۸۳ میلیون یورو قرار گرفته بودند. دسترسی به آمار سالهای قبل ممکن نیست چرا که لیبی در فاصله ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۴ بدلیل تحریم شورای امنیت سازمان ملل اجازه خرید سلاح را نداشت.
رویای آفریقائی قذافی
قذافی از ابتدای به قدرت رسیدنش همواره بدنبال سیاست ایجاد اتحاد بود، سیاستی که نتیحه اش باید منجر به افزایش نفوذ قدرت مستعمرات سابق و در راس آنها طبعا لیبی در سیاستهای جهانی بود، بعد از تلاشهای فراوان برای ایجاد اتحادهائی با کشورهای مختلف عربی مانند مصر و سوریه و عدم موفقیت در آنها، قذافی در چند سال گذشته تمرکز خود را بر کشورهای قاره آفریقا نهاد، او به همین منظور اتحادیه آفریقا را به پلاتفرم اصلی سیاستهایش تبدیل کرد. قذافی پیگیرانه منابع مالی و طبیعی کشور کم جمعیتش را برای مبارزه با فقر «برادران» آفریقائیش اختصاص میداد.
یک از پروژه های مشخص قذافی ایجاد یک رسانه مستقل خبری آفریقائی بنام AfSat بود، که قرار بود با همکاری انستیتوی آفریقائی برای ارتباط ماهواره ای و با بودجه ۴۰۰ میلیون دلاری لیبی راه اندازی شود. تا راه اندازی این ماهواره میبایستی کشورهای آفریقائی سالانه ۵۰۰ میلیون دلار برای استفاده از یک ماهواره اروپائی هزینه کنند.
بزرگترین و مهمترین پروژه قذافی اما ایجاد یک اتحادیه پولی آفریقائی بود که قرار بود از سال ۲۰۱۱ با کمک چهار انستیتو مالی آفریقائی عملی گردد:
تاسیس یک بانک سرمایه گذاری آفریقائی که مرکزش در شهر سیرته لیبی باشد (برای مقابله با بانک جهانی – م)، ایجاد صندوق آفریقائی پول (برای مقابله با صندوق بین المللی پول- م) در یائونده کامرون با ۴۲ میلیارد دلار سپرده و ایجاد یک بانک مرکزی آفریقائی در ابوجای نیجریه با هدف واحد پولی مشترک آفریقائی (مانند یورو در اروپا- م) ، سرمایه اولیه برای این پروژه ها را که بالغ بر ۳۰ میلیارد دلار بود لیبی در نظر داشت از طریق سرمایه بانک مرکزی اش که توسط دولت اوباما مصادره شده بود تامین کند. د
ر واقع ضمانت مالی این اهداف بلند پروازانه ۱۴۴ تن طلا خالص به ارزش ۶ میلیارد یورو و تقریبا همین مقدار نقره بود که قذافی درلیبی ذخیره کرده بود، همانطور که بی بی سی در سال ۲۰۱۱ بر اساس آمار IMF منتشر کرد.
پروفسور هوف در نشریه «ژورنال سیاست خارجی» به بررسی این نکته میپردازد که چرا غرب و بخصوص هیلاری کلینتون با اصرار دیوانه وار خواستار سرنگونی رهبر لیبی بودند. تا شب قبل از تصویب قطعنامه ۱۹۷۳ شورای امنیت سازمان ملل، دولت آمریکا و بخصوص وزیر جنگ وقت آمریکا رابرت گیتس مخالف دخالت نظامی در لیبی بودند. اما هیلاری کلینتون و نماینده ی آمریکا در سازمان ملل سوزان رایس موفق شدند نظر اوباما را در اینمورد تغییر دهند.
بر اساس تحقیق و بررسی ایمیلهای افشا شده معلوم شده است که وزارت خارجه آمریکا (آنزمان هیلاری کلینتون-م) کاملا آگاه بوده است که شورشیهای لیبی دست به جنایات جنگی زده اند، علیرغم این آمریکائیها مستشاران نظامیشان را برای آموزش آنها ارسال کرده و ترتیبات پیوستن نیروهای القاعده به آنها را فراهم آوردند.
آمریکائی ها شایعات مبنی بر استفاده قذافی از قرص ویاگرا و تجاوز دسته جمعی را هم ساخته و پخش کرده اند.
از ایمیلها بر می آید که آمریکا نگران ذخیره طلا و نقره قذافی هم بودند!!.
ایمیلها نشان میدهند هیلاری کلینتون از شکنجه و نسل کشی ده ها هزار کارگر مهاجر آفریقائی سیاهپوست در لیبی توسط شورشیان کاملا مطلع بوده است. همچنین در این اسناد از انگیزه فرانسه در این جنگ هم سخن به میان آمده است: قذافی قصد داشته با اختصاص ذخایر طلای کشورش به عنوان پشتوانه واحدپولی مشترک پان آفریقائی بر پایه دینار طلائی لیبی به نفوذ سلطه مالی واحد پولی سابق فرانک فرانسه آفریقائی CFA که همچنان در کشورهای آفریقائی رایج است پایان دهد و برای کشورهای مستعمره سابق فرانسه آلترناتیو مالی جدی برای خروج از شبکه مالی فرانسه بوجود آورد.
با سرنگونی رهبر لیبی توسط فرانسه و ناتو ذخیره عظیم طلا و نقره این کشور هم ناگهان بی هیچ رد و نشانه ای ناپدید شد (ارزش طلای و نقره ذخیره شده لیبی که احتمالا توسط غربی ها دزدیده و تقسیم شده معادل ۶.۲ میلیارد یورو تخمین زده میشود – م).
فرانک فرانسه آفریقائی CFA که در کشورهای مستعمره سابق فرانسه همچنان واحد پولی محسوب میشود محصول کنفرانس «برتون وودز» در سال ۱۹۴۴ است، که در آن واحد پولی جهانی مورد تجدید نظر قرار گرفت.
فرانسه موفق شد با ایجاد یک منطقه پولی فرانسوی بنام Communauté Financière d’Afrique (CFA) مستعمرات سابق آفریقائی خود را به لحاظ مالی و ارزی از این طریق بشدت بخود وابسته کند.
ضمانت و کنترل CFA بر عهده بانک مرکزی فرانسه میباشد که ۸۵ درصد منابع مالی و ذخایر رزرو طلا و ارزی آفریقای فرانسوی زبان در آن قرار دارد.
با بوجود آمدن منطقه ارزی واحد پولی مشترک اروپا یعنی یورو، در منطقه آفریقائی فرانک هیچ تغییری ایجاد نشد و به حیات خود ادامه داد. فرانسه فقط متعهد شد هرگونه تحول وتغییری در سیستم CFA را به اطلاع اتحادیه اروپا!! برساند.
ظاهرا دو سیستم Franc CFA در آفریقا وجود دارد، یک Franc BCEAO که شامل کشورهای مستعمره سابق غرب آفریقا میشود مانند بنین، بورکینا فاسو، ساحل عاج، گینه بیسائو، مالی، نیجر، سنگال و توگو و Franc BEAC که شامل کشورهای مستعمره سابق فرانسه در مرکز آفریقا است مانند گینه استوائی، گابن، کامرون، جمهوری کنگو، چاد، جمهوری آفریقای مرکزی. این سیستمهای متفاوت اما در اصل مسئله که تسلط اقتصادی و پولی فرانسه است تاثیری ندارد و در حقیقت این سیستم موجب دسترسی و سلطه فرانسه بدون کمترین محدودیتی بر بازارهای آفریقا، غارت منابع طبیعی مهم آنها مانند نفت، طلا، اورانیوم و الماس در این کشورها میشود.
آزادی گردش سرمایه هم موجب بازگشت سودهای کلان از این معاملات غارتگرانه به فرانسه میشود و در دروازه را به روی رشوه خواری و فساد میگشاید.
حاکمیت CFA مهمترین دلیل موجودیت سیستم موسوم به «فرانس آفریک» است که در غارت آفریقا نقش اساسی و مهمی دارد و سیستم «فرانس آفریک» حامی فساد و جنایات شرکتهای فرانسوی در این کشورهاست. تمامی این سیاستهای غارنگرانه و تسلط جویانه ی استعماری بدون پشتیبانی ارتش متجاوز فرانسه که در جیبوتی، ساحل عاج، گابن کامرون، سنگال، توگو، چاد و جمهوری آفریقای مرکزی پایگاه های نظامی دارد ممکن نیست. قرار دادهائی که اجازه چنین جنایاتی را میدهند به دوران استعمارگری فرانسه در سالهای ۶۰ بازمیگردد که محتوی و متن این توافق نامه ها تا امروز مخفی نگاه داشته میشوند.
کارنامه جنایات و دخالتهای نظامی فرانسه شاهدی بر اهمیت حضور نظامی فرانسه در این قاره است، فرانسه در ۵۰ سال گذشته ۵۰ بار دست به دخالتهای نظامی در این کشورها زده است یعنی سالی یکبار!
پایان قذافی
در این واقعیت که فرانسه با همکاری بریتانیا و اتحادیه عرب که در کنترل کشورهای حوضه خلبج فارس بود نه تنها خ
پروفسور هوف در نشریه «ژورنال سیاست خارجی» به بررسی این نکته میپردازد که چرا غرب و بخصوص هیلاری کلینتون با اصرار دیوانه وار خواستار سرنگونی رهبر لیبی بودند. تا شب قبل از تصویب قطعنامه ۱۹۷۳ شورای امنیت سازمان ملل، دولت آمریکا و بخصوص وزیر جنگ وقت آمریکا رابرت گیتس مخالف دخالت نظامی در لیبی بودند. اما هیلاری کلینتون و نماینده ی آمریکا در سازمان ملل سوزان رایس موفق شدند نظر اوباما را در اینمورد تغییر دهند.
بر اساس تحقیق و بررسی ایمیلهای افشا شده معلوم شده است که وزارت خارجه آمریکا (آنزمان هیلاری کلینتون-م) کاملا آگاه بوده است که شورشیهای لیبی دست به جنایات جنگی زده اند، علیرغم این آمریکائیها مستشاران نظامیشان را برای آموزش آنها ارسال کرده و ترتیبات پیوستن نیروهای القاعده به آنها را فراهم آوردند.
آمریکائی ها شایعات مبنی بر استفاده قذافی از قرص ویاگرا و تجاوز دسته جمعی را هم ساخته و پخش کرده اند.
از ایمیلها بر می آید که آمریکا نگران ذخیره طلا و نقره قذافی هم بودند!!.
ایمیلها نشان میدهند هیلاری کلینتون از شکنجه و نسل کشی ده ها هزار کارگر مهاجر آفریقائی سیاهپوست در لیبی توسط شورشیان کاملا مطلع بوده است. همچنین در این اسناد از انگیزه فرانسه در این جنگ هم سخن به میان آمده است: قذافی قصد داشته با اختصاص ذخایر طلای کشورش به عنوان پشتوانه واحدپولی مشترک پان آفریقائی بر پایه دینار طلائی لیبی به نفوذ سلطه مالی واحد پولی سابق فرانک فرانسه آفریقائی CFA که همچنان در کشورهای آفریقائی رایج است پایان دهد و برای کشورهای مستعمره سابق فرانسه آلترناتیو مالی جدی برای خروج از شبکه مالی فرانسه بوجود آورد.
با سرنگونی رهبر لیبی توسط فرانسه و ناتو ذخیره عظیم طلا و نقره این کشور هم ناگهان بی هیچ رد و نشانه ای ناپدید شد (ارزش طلای و نقره ذخیره شده لیبی که احتمالا توسط غربی ها دزدیده و تقسیم شده معادل ۶.۲ میلیارد یورو تخمین زده میشود – م).
فرانک فرانسه آفریقائی CFA که در کشورهای مستعمره سابق فرانسه همچنان واحد پولی محسوب میشود محصول کنفرانس «برتون وودز» در سال ۱۹۴۴ است، که در آن واحد پولی جهانی مورد تجدید نظر قرار گرفت.
فرانسه موفق شد با ایجاد یک منطقه پولی فرانسوی بنام Communauté Financière d’Afrique (CFA) مستعمرات سابق آفریقائی خود را به لحاظ مالی و ارزی از این طریق بشدت بخود وابسته کند.
ضمانت و کنترل CFA بر عهده بانک مرکزی فرانسه میباشد که ۸۵ درصد منابع مالی و ذخایر رزرو طلا و ارزی آفریقای فرانسوی زبان در آن قرار دارد.
با بوجود آمدن منطقه ارزی واحد پولی مشترک اروپا یعنی یورو، در منطقه آفریقائی فرانک هیچ تغییری ایجاد نشد و به حیات خود ادامه داد. فرانسه فقط متعهد شد هرگونه تحول وتغییری در سیستم CFA را به اطلاع اتحادیه اروپا!! برساند.
ظاهرا دو سیستم Franc CFA در آفریقا وجود دارد، یک Franc BCEAO که شامل کشورهای مستعمره سابق غرب آفریقا میشود مانند بنین، بورکینا فاسو، ساحل عاج، گینه بیسائو، مالی، نیجر، سنگال و توگو و Franc BEAC که شامل کشورهای مستعمره سابق فرانسه در مرکز آفریقا است مانند گینه استوائی، گابن، کامرون، جمهوری کنگو، چاد، جمهوری آفریقای مرکزی. این سیستمهای متفاوت اما در اصل مسئله که تسلط اقتصادی و پولی فرانسه است تاثیری ندارد و در حقیقت این سیستم موجب دسترسی و سلطه فرانسه بدون کمترین محدودیتی بر بازارهای آفریقا، غارت منابع طبیعی مهم آنها مانند نفت، طلا، اورانیوم و الماس در این کشورها میشود.
آزادی گردش سرمایه هم موجب بازگشت سودهای کلان از این معاملات غارتگرانه به فرانسه میشود و در دروازه را به روی رشوه خواری و فساد میگشاید.
حاکمیت CFA مهمترین دلیل موجودیت سیستم موسوم به «فرانس آفریک» است که در غارت آفریقا نقش اساسی و مهمی دارد و سیستم «فرانس آفریک» حامی فساد و جنایات شرکتهای فرانسوی در این کشورهاست. تمامی این سیاستهای غارنگرانه و تسلط جویانه ی استعماری بدون پشتیبانی ارتش متجاوز فرانسه که در جیبوتی، ساحل عاج، گابن کامرون، سنگال، توگو، چاد و جمهوری آفریقای مرکزی پایگاه های نظامی دارد ممکن نیست. قرار دادهائی که اجازه چنین جنایاتی را میدهند به دوران استعمارگری فرانسه در سالهای ۶۰ بازمیگردد که محتوی و متن این توافق نامه ها تا امروز مخفی نگاه داشته میشوند.
کارنامه جنایات و دخالتهای نظامی فرانسه شاهدی بر اهمیت حضور نظامی فرانسه در این قاره است، فرانسه در ۵۰ سال گذشته ۵۰ بار دست به دخالتهای نظامی در این کشورها زده است یعنی سالی یکبار!
پایان قذافی
در این واقعیت که فرانسه با همکاری بریتانیا و اتحادیه عرب که در کنترل کشورهای حوضه خلبج فارس بود نه تنها خ
واستار جنگ افروزی و تجاوز به لیبی بود بلکه یک رژیم چنج را دنبال میکرد کمترین شکی وجود ندارد. سیاست خارجی قذافی، بخصوص پروژه مالی و پول واحد آفریقا در خود خطر نابودی امپراطوری «پست استعماری» فرانسه را حمل میکرد، تعحب انگیز نبود وقتی که کشورهای آفریقائی بر مذاکره، توافق و سازش بجای جنگ در لیبی و سرنگونی قذافی تا آخرین لحظه اصرار میورزیدند:
دهم مارس ۲۰۱۱ وقتی که نیکلاس سارکوزی سعی داشت اتحادیه اروپا و ناتو را مجاب به حمله نظامی به لیبی کندو هفت روز قبل از تصویب قطعنامه ۱۹۷۳ توسط شورای امنیت سازمان ملل، اتحادیه آفریقا پیشنهادی را ارائه کرد که بر اساس این طرح بایستی درگیری های نظامی از هر دو سو فورا متوقف میشد و توافق برای انتقال صلح آمیز قدرت بر ای ایجاد یک نظام دمکراتیک صورت میگرفت. آنگونه که رئیس وقت کمیسیون اتحادیه آفریقا یعنی وزیر خارجه وقت گابن میگوید، معمر القذافی موافقت خود با این پیشنهاد را اعلام کرده بود و او حتی موافقت خود با اجرای قطعنامه ۱۹۷۳ شورای امنیت را نیز اعلام کرده بود و حتی حاضر شده بود به بازرسان سازمان ملل اجازه کنترل و اجرای این قطعنامه را در لیبی بدهد تا بازرسان سازمان ملل امکان کنترل رعایت آتش بس از سوی ارتش لیبی را داشته باشند.
بجای استقبال از این پیشنهادهای عاقلانه از سوی غرب، اتحادیه عرب و شورای امنیت سازمان ملل، بمباران لیبی آغاز شد.
تقریبا ۲۰۰۰ مزدور در کشور مشغول عملیات نظامی شدند، از دارودسته های چپاولگر و جانی گرفته تا واحدهای نظامی با هزاران عضو، از جمله «داعش».
قدرتهای خارجی ماند فرانسه، بریتانیا و آمریکا با نیروهای ویژه خود در لیبی دست به جنگ افروزی میزدند. آمریکا و مصر با جنگنده ها و پهپاد هایشان به بمباران مواضع قذافی مشغول بودند.(قطر در این بمبارانها مستقیما و از همان ابتدا شرکت داشت- م).
هرج و مرج در لیبی
پس قتل معمر القذافی لیبی بعنوان یک کشور دیگر وجود خارجی ندارد.
این مقاله برای اولین بار در نشریه ژورنال سیاست خارجی که توسط انتشارات «ولت ترند» منتشر میشود انتشار یافته است، من بخش هرج و مرج در لیبی را از مطلب ترجمه نکرده ام چرا که برای خوانندگان فارسی زبان چیز تازه ای در بر نداشته. به وضعیت ناگوار فعلی لیبی بارها در مجله هفته در اخبار و مقالات مختلف پرداخته شده است.werner_ruf_pr.
درباره نویسنده: پروفسور دکتر ورنر رووف متولد ۱۹۳۷ میباشد و دارای مقام پرفسوری در سیاست بین المللی در دانشگاه کاسل است او بتدریس در دانشگاههای آمریکا، فرانسه و انستیتوهای تحقیقاتی شمال آفریقا مشغول بوده است.
ترجمه و تلخیص از الف. میم
@Mellig .
دهم مارس ۲۰۱۱ وقتی که نیکلاس سارکوزی سعی داشت اتحادیه اروپا و ناتو را مجاب به حمله نظامی به لیبی کندو هفت روز قبل از تصویب قطعنامه ۱۹۷۳ توسط شورای امنیت سازمان ملل، اتحادیه آفریقا پیشنهادی را ارائه کرد که بر اساس این طرح بایستی درگیری های نظامی از هر دو سو فورا متوقف میشد و توافق برای انتقال صلح آمیز قدرت بر ای ایجاد یک نظام دمکراتیک صورت میگرفت. آنگونه که رئیس وقت کمیسیون اتحادیه آفریقا یعنی وزیر خارجه وقت گابن میگوید، معمر القذافی موافقت خود با این پیشنهاد را اعلام کرده بود و او حتی موافقت خود با اجرای قطعنامه ۱۹۷۳ شورای امنیت را نیز اعلام کرده بود و حتی حاضر شده بود به بازرسان سازمان ملل اجازه کنترل و اجرای این قطعنامه را در لیبی بدهد تا بازرسان سازمان ملل امکان کنترل رعایت آتش بس از سوی ارتش لیبی را داشته باشند.
بجای استقبال از این پیشنهادهای عاقلانه از سوی غرب، اتحادیه عرب و شورای امنیت سازمان ملل، بمباران لیبی آغاز شد.
تقریبا ۲۰۰۰ مزدور در کشور مشغول عملیات نظامی شدند، از دارودسته های چپاولگر و جانی گرفته تا واحدهای نظامی با هزاران عضو، از جمله «داعش».
قدرتهای خارجی ماند فرانسه، بریتانیا و آمریکا با نیروهای ویژه خود در لیبی دست به جنگ افروزی میزدند. آمریکا و مصر با جنگنده ها و پهپاد هایشان به بمباران مواضع قذافی مشغول بودند.(قطر در این بمبارانها مستقیما و از همان ابتدا شرکت داشت- م).
هرج و مرج در لیبی
پس قتل معمر القذافی لیبی بعنوان یک کشور دیگر وجود خارجی ندارد.
این مقاله برای اولین بار در نشریه ژورنال سیاست خارجی که توسط انتشارات «ولت ترند» منتشر میشود انتشار یافته است، من بخش هرج و مرج در لیبی را از مطلب ترجمه نکرده ام چرا که برای خوانندگان فارسی زبان چیز تازه ای در بر نداشته. به وضعیت ناگوار فعلی لیبی بارها در مجله هفته در اخبار و مقالات مختلف پرداخته شده است.werner_ruf_pr.
درباره نویسنده: پروفسور دکتر ورنر رووف متولد ۱۹۳۷ میباشد و دارای مقام پرفسوری در سیاست بین المللی در دانشگاه کاسل است او بتدریس در دانشگاههای آمریکا، فرانسه و انستیتوهای تحقیقاتی شمال آفریقا مشغول بوده است.
ترجمه و تلخیص از الف. میم
@Mellig .
👍1
#از_یاران 📩
به نام اهورامزدا ایران
درود بر جناب شاهزاده رضا پهلوی
درود بر مبارزان راه آزادی سرزمین اهورایی مان ایران
سیاست کثیف انگلیسی "تفرقه بینداز و حکومت کن" سیاست اصلی جمبولی اسهالی حکومت دست نشانده بریتانیا و شوروی میباشد....امروز حقوق کارگران گروه ملی اهواز را قطع کردند و برخی را اخراج تا بتوانند پول حقوق گروه دیگری از کارمندان و کارگران دولت را فراهم و پرداخت کنند.... نیک میدانیم کشوری که در تحریم همه جانبه است ارزش پول ملی همواره در افت است و اصولا منبع درآمدی ندارد... بنابراین حقوق عده ای را نمیدهند تا بتوانند حقوق عده ای دیگر را پرداخت کنند... در نتیجه گروهی دست به اعتصاب میزنند چرا گلوی فرزندمان خشک است گروهی دیگر میگویند حالا که ما حقوق میگیریم و برای اینکه گلوی فرزندمان خشک نشود بهتر است چیزی نگوییم و از اعتصاب گران حمایت نکنیم دریغ از آنکه در آینده ای نزدیک قرار است حقوق آنها قطع شده و به عده ای دیگر حقوق بدهند و حالا نوبت اعتصاب آنهاست اما این گروه اعتصاب گر جدید چون حامی ندارند خود به خود ناامید میشوند... هم میهنان من مثل قدیمی داریم که میگوید “امروز من و فردای تو".... این درد جدا،جدا درمان نمیشود....
#باهم برای آزادی ایران
مبارز تاجی
@Mellig
به نام اهورامزدا ایران
درود بر جناب شاهزاده رضا پهلوی
درود بر مبارزان راه آزادی سرزمین اهورایی مان ایران
سیاست کثیف انگلیسی "تفرقه بینداز و حکومت کن" سیاست اصلی جمبولی اسهالی حکومت دست نشانده بریتانیا و شوروی میباشد....امروز حقوق کارگران گروه ملی اهواز را قطع کردند و برخی را اخراج تا بتوانند پول حقوق گروه دیگری از کارمندان و کارگران دولت را فراهم و پرداخت کنند.... نیک میدانیم کشوری که در تحریم همه جانبه است ارزش پول ملی همواره در افت است و اصولا منبع درآمدی ندارد... بنابراین حقوق عده ای را نمیدهند تا بتوانند حقوق عده ای دیگر را پرداخت کنند... در نتیجه گروهی دست به اعتصاب میزنند چرا گلوی فرزندمان خشک است گروهی دیگر میگویند حالا که ما حقوق میگیریم و برای اینکه گلوی فرزندمان خشک نشود بهتر است چیزی نگوییم و از اعتصاب گران حمایت نکنیم دریغ از آنکه در آینده ای نزدیک قرار است حقوق آنها قطع شده و به عده ای دیگر حقوق بدهند و حالا نوبت اعتصاب آنهاست اما این گروه اعتصاب گر جدید چون حامی ندارند خود به خود ناامید میشوند... هم میهنان من مثل قدیمی داریم که میگوید “امروز من و فردای تو".... این درد جدا،جدا درمان نمیشود....
#باهم برای آزادی ایران
مبارز تاجی
@Mellig
لیلا بیات و دفاع غیر حقوقی
📌شکایت پناهجوی ایرانی « لیلا بیات از سازمان نروژی UNE رد شد
لیلا بیات، که بعد از پاسخ منفی و ترک خاک به درخواست پناهندگی اش از نروژ به ایران دیپورت شده بود٬ ادعا کرد که شلاق زده شده و تصاویر بدن شلاق خورده خود را در اینترنت پخش کرد.
بعد از نشر عمومی این تصاویر در رسانه های نروژی٬ لیلا بیات با استفاده از قانون الحاق خانواده به نروژ باز گشت!
📌لیلا بیات معتقد بود که سازمان UNE به دلیل رد کردن بازنگری درخواست پناهندگی او و دیپورتش به ایران مقصر است و از این سازمان شکایت کرد.
اما دادگاه نروژی این شکایت را رد کرد
📌هدف لیلا بیات از این شکایت٬ محکوم کردن و جبران خسارت ناشی از این دیپورت و شلاق خوردن او میباشد.
📌با رد شدن این شکایت در دادگاه، ایشان مجبور هستند که هزینه های این دادگاه که بالغ بر ۲۴۰ هزار کرون میشود را نیز متقبل شوند.
📌لیلا بیات طی درخواست پناهندگی در نروژ ادعا کرده بود که به دلیل خوردن مشروبات الکلی به ۸۰ ضربه شلاق به دلیل تخطی از احکام شریعت در ایران محکوم شده است و به همین دلیل نمیتواند به ایران بازگردد.
📌 سازمان مهاجرت نروژ درخواست پناهندگی او را منفی پاسخ میدهد و لیلا بیات درخواست بازنگری به سازمان UNE میدهد. اما این سازمان هم درخواست ایشان را رد کرده و محکوم به دیپورت میشوند.
📌پس از اخراج اجباری بیات به ایران٫ ایشان تصاویری از بدن شلاق خورده خود را در اینترنت پخش میکنند و ادعا میکنند که پس از دیپورت از نروژ طبق حکم شریعت شلاق خورده اند.
ایشان از طریق قانون الحاق پسرشان که در نروژ ساکن بود باز گردانده میشوند.
سازمان UNE مطمئن است که لیلا بیات دروغ گفته و حتی رئیس این سازمان برای ثابت کردن این دروغ به ایران سفر کرده بود.
این سازمان معتقد است که به احتمال بسیار زیاد شلاق خوردن بیات جعلی میباشد.
پی نوشت:
نکات ابهام زیادی در این پرونده وجود دارد
✅با دلایل بسیار این مسئله نمیتواند به عنوان کیس پناهندگی محسوب شود
✅اعتراف به شرب خمر در باجویی و نه در دادگاه
✅قرار وثیقه هفت میلیونی
✅ارائه حکم جلب خودشان در دادگاه نروژ
✅دوسال و نیم تلاش برای تغییر حکم شرب خمر در ایران
✅دریافت هفت بار ردی در پرونده پناهندگی
✅بررسی مدارک و احضاریه و حکم جلب و رای دادگاه توسط کارشناسان سفارت نروژ در ایران و نظر به جعلی بودن آنها
✅بعد از بازگشت هم کاری به ایشان نداشتند ولی بنابر اظهارات خودشان میخواستند پاسپورتشان را آزاد کنند تا وثیقه را آزاد کنند و فکر نمیکردند حکم اجرا شود.
@Mellig
📌شکایت پناهجوی ایرانی « لیلا بیات از سازمان نروژی UNE رد شد
لیلا بیات، که بعد از پاسخ منفی و ترک خاک به درخواست پناهندگی اش از نروژ به ایران دیپورت شده بود٬ ادعا کرد که شلاق زده شده و تصاویر بدن شلاق خورده خود را در اینترنت پخش کرد.
بعد از نشر عمومی این تصاویر در رسانه های نروژی٬ لیلا بیات با استفاده از قانون الحاق خانواده به نروژ باز گشت!
📌لیلا بیات معتقد بود که سازمان UNE به دلیل رد کردن بازنگری درخواست پناهندگی او و دیپورتش به ایران مقصر است و از این سازمان شکایت کرد.
اما دادگاه نروژی این شکایت را رد کرد
📌هدف لیلا بیات از این شکایت٬ محکوم کردن و جبران خسارت ناشی از این دیپورت و شلاق خوردن او میباشد.
📌با رد شدن این شکایت در دادگاه، ایشان مجبور هستند که هزینه های این دادگاه که بالغ بر ۲۴۰ هزار کرون میشود را نیز متقبل شوند.
📌لیلا بیات طی درخواست پناهندگی در نروژ ادعا کرده بود که به دلیل خوردن مشروبات الکلی به ۸۰ ضربه شلاق به دلیل تخطی از احکام شریعت در ایران محکوم شده است و به همین دلیل نمیتواند به ایران بازگردد.
📌 سازمان مهاجرت نروژ درخواست پناهندگی او را منفی پاسخ میدهد و لیلا بیات درخواست بازنگری به سازمان UNE میدهد. اما این سازمان هم درخواست ایشان را رد کرده و محکوم به دیپورت میشوند.
📌پس از اخراج اجباری بیات به ایران٫ ایشان تصاویری از بدن شلاق خورده خود را در اینترنت پخش میکنند و ادعا میکنند که پس از دیپورت از نروژ طبق حکم شریعت شلاق خورده اند.
ایشان از طریق قانون الحاق پسرشان که در نروژ ساکن بود باز گردانده میشوند.
سازمان UNE مطمئن است که لیلا بیات دروغ گفته و حتی رئیس این سازمان برای ثابت کردن این دروغ به ایران سفر کرده بود.
این سازمان معتقد است که به احتمال بسیار زیاد شلاق خوردن بیات جعلی میباشد.
پی نوشت:
نکات ابهام زیادی در این پرونده وجود دارد
✅با دلایل بسیار این مسئله نمیتواند به عنوان کیس پناهندگی محسوب شود
✅اعتراف به شرب خمر در باجویی و نه در دادگاه
✅قرار وثیقه هفت میلیونی
✅ارائه حکم جلب خودشان در دادگاه نروژ
✅دوسال و نیم تلاش برای تغییر حکم شرب خمر در ایران
✅دریافت هفت بار ردی در پرونده پناهندگی
✅بررسی مدارک و احضاریه و حکم جلب و رای دادگاه توسط کارشناسان سفارت نروژ در ایران و نظر به جعلی بودن آنها
✅بعد از بازگشت هم کاری به ایشان نداشتند ولی بنابر اظهارات خودشان میخواستند پاسپورتشان را آزاد کنند تا وثیقه را آزاد کنند و فکر نمیکردند حکم اجرا شود.
@Mellig
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
حسین قاضیان کارشناس آیت الله بی بی سی درون آمریکا نشسته است و برای ملت بیچاره ایران از بهشت جمهوری اسلامی تعریف میکند و دلتنگ آسفالتهای پایتخت شده است. خب اگر آمریکا اینقدر بد هست آنجا چه غلطی میکنی برگرد به همان جهنمی که از درونش در رفتی!
@Mellig
@Mellig
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
«کارگر، دانشجو، اتحاد، اتحاد»
شعار امروز کارگران گروه ملی فولاد اهواز مقابل مسجد آیتالله جزایری، نماینده ولی فقیه در خوزستان
@Mellig
شعار امروز کارگران گروه ملی فولاد اهواز مقابل مسجد آیتالله جزایری، نماینده ولی فقیه در خوزستان
@Mellig
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
شعارنویسی علیه ظلم و استبداد
کرج شنبه ۱۷ آذر ۹۷
با #همبستگی_ملی فضای عمومی شهرمان را از شعارهای اعتراضی علیه حکومت ظلم جمهوری اسلامی از هم اکنون تا سرنگونی در سراسر کشور آغاز میکنیم.
#شعار_نویسی
#دیوار_نویسی
#اسکناس_نویسی
#ملیگرایان_مردمگرا
@Mellig
کرج شنبه ۱۷ آذر ۹۷
با #همبستگی_ملی فضای عمومی شهرمان را از شعارهای اعتراضی علیه حکومت ظلم جمهوری اسلامی از هم اکنون تا سرنگونی در سراسر کشور آغاز میکنیم.
#شعار_نویسی
#دیوار_نویسی
#اسکناس_نویسی
#ملیگرایان_مردمگرا
@Mellig
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
پایتخت آماده قیام سراسری
تجمع اعتراضی جوانان فارغ التحصیل بیکار در مقابل مجلس ارتجاع
روز دوشنبه ۱۹ آذر جمعی از جوانان فارغالتحصیل در اعتراض به بیکاری، در برابر ساختمانی به نام خانه دولت که در بهارستان در تهران دست به تجمع زدند.
آنان خطاب به نوبخت، رئیس سازمان برنامه و بودجه رژیم شعار میدادند:
نوبخت بیا پایین
ما تا جواب نگیریم از این محل نمیریم
اما نوبخت از پنجره مردم را نگاه کرده و بعد با بی تفاوتی پنجره را بست و پاسخی به تجمع کنندگان نداد.
@Mellig
تجمع اعتراضی جوانان فارغ التحصیل بیکار در مقابل مجلس ارتجاع
روز دوشنبه ۱۹ آذر جمعی از جوانان فارغالتحصیل در اعتراض به بیکاری، در برابر ساختمانی به نام خانه دولت که در بهارستان در تهران دست به تجمع زدند.
آنان خطاب به نوبخت، رئیس سازمان برنامه و بودجه رژیم شعار میدادند:
نوبخت بیا پایین
ما تا جواب نگیریم از این محل نمیریم
اما نوبخت از پنجره مردم را نگاه کرده و بعد با بی تفاوتی پنجره را بست و پاسخی به تجمع کنندگان نداد.
@Mellig
شعار روی دیوار پاریس_ «مرگ بر خاویار، زنده باد کباب»
کباب یکی از غذاهای رایج طبقات پایین و فقیرِ فرانسه است.
@Mellig
کباب یکی از غذاهای رایج طبقات پایین و فقیرِ فرانسه است.
@Mellig