ملی‌ گرایان مردم‌ گرا

مختصری از فلسفه افلاطون در باب قوت و ضعف در جمهوری و پادشاهی. با رجوع به کتاب : تاریخ فلسفه نوشته ” محمود هومن”
توضیح ضروری : طبق نظر آنالیزورهای فلسفی شخص آتنی در این دیالوگ همان افلاطون است.
افلاطون در دفتر سوم کتاب ” نوامیس ” چنین مینویسد:
آتنی : میان آئین های کشورداری دو آئین هست که مادر همه هست و به حق می توان گفت که آئین های دیگر از این دو مادر زاییده شده اند : یکی از آنها را میتوان پادشاهی نامید و دیگری را دموکراسی.
آئین اولی ، یعنی پادشاهی در نزد نژاد پارسی و دموکراسی نزد ما به اوج خود رسیده اند. پس ، اگر ما بخواهیم که آزادی و یگانگی با دانایی همراه باشند باید این دو آئین را در سازمان شهر خود باهم کنیم.
کلینیاس : وسیله این کار چیست؟
آتنی : از آنجا که پارسیها در آئین پادشاهی و آتنیها در آئین آزادی زیاده روی کردند ، این است که هیچ یک از آنان به اندازه درست نرسیدند. شما مردم کِرت و اسپارتیها از ما آتنیها و پارسیها پیش هستید. ولی
آتن و پارس که پیش از این از موفقیت برخوردار بوده اند، اکنون کمتر نیکبخت اند، باید علت این
چگونگی را جست و جو کنیم آیا چنین نیست؟
کلینیاس : اگر بخواهیم برنامه خود را انجام دهیم باید حتما این علت را بشناسیم.
آتنی : پس گوش بدهیم.
در زمان کوروش که پارسیها طبق اندازه درست(متریا ) فرمانبرداری و آزادی زندگانی می کردند،
خداوند بسی ملتهای دیگر شدند، و از آنجا که فرماندهان به زیردستان خود آزادی می دادند و با اصول
برابری رفتار می کردند، این بود که میان سرداران و سربازان دوستی بیشتری برقرار بود و همه کس
درموقع خطر مردانگی نشان میداد. و از آنجا که پادشاه به زیردستان اجازه میداد که آزادانه سخن بگویند
و نسبت به کسانی که می توانستند در مسائل متفاوت نظر صحیح بدهند، حسد نداشت و آنان را محترم
میداشت. این بود که هرکس که دانا و با احتیاط و دارای نظر صحیح بود همه نیرو و شایستگی خود را
در اختیار دولت می گذاشت. نتیجه این آئین این بود که درآن زمان پارس، روز به روز ، به شکر آزادی
، دوستی (یگانگی) و همفکری، پیشرفت می کرد.
ادامه در :
https://melligparty.com/?p=4296

ملی گرایان مردم گرا

پادشاهی یا جمهوری ؟ ( مقاله ای از یاران ملی گرایان مردم گرا )

مختصری از فلسفه افلاطون در باب قوت و ضعف در جمهوری و پادشاهی. با رجوع به کتاب : تاریخ فلسفه نوشته " محمود هومن"
توضیح ضروری : طبق نظر آنالیزورهای فلسفی شخص آتنی در این دیالوگ همان افلاطون است.
افلاطون در دفتر سوم کتاب " نوامیس "

3.94K views23:51