به داستان و سرنوشت تلخ و دردناک فاطمه محمودی یکی از جانباختگان پرواز مسافربری اوکراین می‌اندیشم.

نامش «فاطمه» بود و می‌دانیم وقتی خانواده‌ای در ایران نام «دختر»شان را فاطمه می‌گذارند {نه همیشه} از چه خاستگاهی می‌آیند.

فاطمه در دانشگاهی در کانادا تحصیل می‌کرد.

خانواده فاطمه پس از آنکه سپاه پاسداران با دو موشک هواپیمای او را منهدم کرد، از امیرعلی حاجی‌زاده سپاهی در خانه خود پذیرایی کردند. {حاجی‌زاده در خانه فاطمه محمودی نشسته بود که وعده داد انتقام قربانیان خودش و نظامش در هواپیمای اوکراین را از آمریکا می‌گیرد}

یکی از این عکس‌ها برادر فاطمه را نشان می‌دهد که لبخند بر چهره با قاتل خواهرش «سلفی» می‌گیرد.

عکس دیگر بیوی توییتر پسرخاله فاطمه محمودی است که آن بالا تصویر خامنه‌ای، حسن نصرالله، سلیمانی و حوثی را گذاشته و زیرش با افتخار نوشته: «لباس شخصی»، «انقلابی»، «شیعه»

به عکس فاطمه محمودی نگاه می‌کنم: زیبا، بی هیچ المانی از شیعه و انقلاب، خندان

حالا می‌فهمم که «فاطمه» چرا در خرداد ۹۶ نوشته بود: «یک روز می‌روم که تمام شود... که نو شوم...» محمدرضا یزدان پناه
@Mellig