#مایک_پمپئو : هر کس کار نفتی با ایران انجام دهد و یا با سپاه پاسداران رژیم تروریستی ایران ، برای آمدن به امریکا ویزا نخواهد گرفت.
مایک پمپئو گفت : سپاه توسط ایالات متحده سازمان تروریستی خارجی (FTO) تعیین شده است. خدمه کشتی هایی که با حمل و نقل نفت از ایران به سپاه کمک می کنند ممکن است برای ویزا یا ورود به ایالات متحده تحت شرایط غیرقابل قبول تروریسم در بند 212 (الف) (3) (ب) قانون مهاجرت و ملیت واجد شرایط نباشند.
جامعه دریانوردی باید بدانند كه دولت آمریكا قصد دارد ویزا هایی را كه اعضای چنین خدماتی در اختیار دارند ، لغو كند.
در مورد M / T Grace I ، ما به سیاست های موجود خود در رابطه با کسانی که پشتیبانی مادی را از جمهوری اسلامی ارائه می دهند ، ادامه خواهیم داد.
وی گفت : ایالات متحده به استفاده از تمام ابزارهای موجود در انكار ایران و نزدیكان خود از منابع مورد نیاز برای مشاركت در فعالیت های بدخیم و بی ثبات کننده در سوریه و جاهای دیگر ادامه خواهد داد. این شامل اجرای کامل تحریم های ایالات متحده در رابطه با ایران و سپاه است.

@Mellig

نشریه اکونومیست اعلان وتخمین زد: هزینه ای که در٤٠ سال آخوند ها براى ایران داشتند، معادل ٣٠ تریلیون(۳۰هزار میلیارد) دلارآمریکا برای ایرانيان هـزینه دربر داشته است

خسارت آخوند به ايران

ویدیو را تا انتها ببینید
@Mellig

آرمان های ملی گرایان مردم گرا
بر گرفته از کتاب ملی گرایان مردم گرا
نوشته مهدی میرقادری
@Mellig

کار روزانه ملی گرایان مردم گرا : از لینک زیر حمایت کنید
https://twitter.com/mobarez_nastooh/status/1162650264316383232?s=19

پس از یک قرن: نبرد مشروعه و #مشروطه در ایران

هدف #انقلاب_مشروطیت ایران، ایجاد یک جامعه درازمدت متکی بر مردم بود


زندگی سیاسی ایران در ۱۵۰ سال گذشته، یعنی از هنگامی که ایرانیان با روبروشدن با چالش غرب دریافتند که از مرکز تمدن به حاشیه رانده شده‌اند، با یک نظم ادواری درگیر بوده است. در این نظم ادواری دو جهان بینی، یعنی ملی‌گرایی از یک سو و اسلام‌گرایی از سوی دیگر، در رقابت با هم گاه در فراز و گاه در نشیب بوده‌اند. در آغاز این دو جهان‌بینی همانند دوقلوهای سیاسی بهم چسپیده بودند به طوری که کنش‌هایشان در دو جهت مخالف نتیجه‌ای جز توقف ایران در یک نقطه صفر تاریخی نبود.

از دید صوفیان، این نقطه صفر برابر است با نیروانای هندوان، یعنی جایگاهی که در آن انسان به توازن کامل میان جسم و روح رسیده است. اصطلاح فارسی این نقطه «سکینه» است، یعنی محل سکون ابدی. اما مسأله اینجاست که یک جامعه هرگز نمی‌تواند برای همیشه در«سکینه» زندگی کند. قانون اصلی خلقت دگرگونی دائمی و اجتناب ناپذیر است. در ۱۸۸۰ میلادی که نخستین کنگره بزرگ «جدیدیان»، یعنی مسلمانانی که خواستار اصلاحات سیاسی، فرهنگی و مذهبی بودند، در اوفا، پایتخت ایالت باشکیرستان در روسیه تزاری برگزاری شد، معدودی از روشنفکران ایرانی به خوبی می‌دیدند که میهن‌شان، یعنی «کشور داریوش» که روزی ۴۴ در صد از ربع مسکون را در بر می‌گرفت، اکنون در کم‌تر از یک صد از جهان زندانی باورها، سنت‌ها و تمشیدات اجتماعی است که در دنیای جدید نمی‌توانند جایی داشته باشند.

برای آنان، مانند بسیار صاحبان اندیشه در دیگر سرزمین‌های مسلمان نشین، این پرسش مطرح بود: آیا راه نجات در تثبیت هویت اسلامی ماست یا در تعریف مجدد ما به عنوان ملت‌ها؟

پاسخ اسلام‌گرایان به شکل شورش‌های ضد امپریالیسم غربی به رهبری روحانیون، یا روحانی‌نمایان، داده شد - از آخوند سوات گرفته تا مهدی در سودان، ملا حسن در سومالی و شاگردان محمد عبدالوهاب در شبه قاره هند و شبه جزیره عرب. در ایران، روحانیت شعیه، در ائتلافی تنگاتنگ با زمین‌داران بزرگ و بازرگانان، جبهه مقاومت را رهبری می‌کرد و دست‌کم تا پایان قرن نوزدهم مقام مسلط را داشت.

اما پس از آن، با چرخش آونگ به سوی روشنفکران غیر‌مذهبی، یا مسلکی، آرمان‌گرایی در رقابت با اسلام‌گرایی در مرکز صحنه قرار گرفت. به گمان ملی‌گرایان، دولت‌های اروپایی بر اثر باز تعریف خود به عنوان یک ملت - دولت، نه یک جامعه دینی، به پیشرفت و قدرت دست یافتند. بنا براین مسلمانان نیز می‌بایستی جوامع خود را با سازماندهی تازه‌ای در ردیف ملت-دولت‌های جهان معاصر قرار دهند.

در آغاز سده بیستم اندیشه بازتعریف جوامع اسلامی به صورت ملت-دولت‌ها هم در ایران، زیر حکومت دودمان قاجار و هم در امپراتوری عثمانی به سوی یک دوئل تاریخی با اندیشه تاکید و تثبیت هویت اسلامی حرکت می‌کرد. در عثمانی، جدیدیان در چارچوب نهضت تنظیمات و با « خط شریف گلخانه» خود را در صف اول یک انقلاب سیاسی-اجتماعی قرار دادند و سرانجام چند دهه بعد، پس از فروپاشی امپراتوری و انحلال خلافت، کنترل کامل گفتمان و کردمان را در ترکیه نوبنیاد به دست گرفتند.

در ایران، دو همزاد سیاسی – ملی‌گرایی و اسلام‌گرایی، در جریان انقلاب مشروطیت، که در این ماه یکصد و سیزدهمین سال آن را جشن گرفتیم، با دو برچسب رقیب «مشروعه» و «مشروطه» روبروی هم قرار گرفتند. در ایران نیز، مانند امپراتوری عثمانی، پیروزی نصیب ملی‌گرایان یا مشروطه‌خواهان شد. اما در ایران برخلاف ترکیه نوزاد، طرف پیروز نکوشید تا طرف مغلوب را به کلی حذف کند. در ایران، بر خلاف عثمانی – ترکیه، مشروطیت یک جنبش انضمامی بود نه یک حرکت حذفی. در مشروطه ایران هم برای سلطنت دیرینه، البته در چارچوب یک بازتعریف اساسی، جا بود و هم برای دین اسلام که آشکارا قابلیت عرضه گفتمانی تازه را از دست داده بود.

ادامه مقاله دکتر امیرطاهری در تلگراف

@AmirTaheri4

تجاوز به بانوان ایرانی در سیستم اداری جمهوری اسلامی . ایران اشغال شده است و مردم ایران به گروگان گرفته شده اند . اگر این بانو دست به اعتراض بزند کارش را از دست خواهد داد
#ایران_رو_پس_میگیرم
@Mellig

🔴 درپی تداوم اعتراضات مردمی در هنگ‌کنگ برای مطالبات مدنی و سیاست‌های مداخله جویانه‌ی چین و اعزام نیروی نظامی به نزدیکی مرزهای این بخش، مردم هنگ کنگ در مابین اعتراضات خود از چین بعنوان دشمن درجه اول خود یاد کرده و از ایالات متحده برای خلاصی از شرارت های دیکتاتوری کمونیست چین عملا درخواست کمک میکنند.

@Mellig

یاران ملی گرایان مردم گرا در این نظر سنجی شرکت کنید:
https://twitter.com/mobarez_nastooh/status/1162782621048422406

یاران ملی گرایان مردمگرا از این پس برنامه های زنده مهدی میرقادری 1 ساعت زودتر برگزار می شود یعنی ساعت 9:00 شب اروپای مرکزی برای با 11:30 شب ایران
@Mellig

برنامه زنده امشب: آیا تعدد شبکه های مجازی به نفع مبارزات است؟ (26 امرداد 2578 شاهنشاهی)
https://youtu.be/EMzgdGMZm1E