✅🔬 مدیریت خارش در بارداری: رویکردی ایمن و مبتنی بر شواهد 🔬

خارش در بارداری می‌تواند از یک ناراحتی خفیف تا یک علامت هشداردهنده جدی متغیر باشد. انتخاب دارو باید با احتیاط فراوان و تحت نظر پزشک انجام شود، زیرا بسیاری از داروها از جفت عبور کرده یا در شیر مادر ترشح می‌شوند.

---

📌 نکته حیاتی اول: تشخیص علت خارش
قبل از درمان، شناسایی علت خارش ضروری است:
- 🔸 شرایط پوستی شایع: درماتیت آتوپیک، کهیر، فولیکولیت.
- 🔸 اختلالات مختص بارداری (AEP):
- PUPPP (Pruritic Urticarial Papules and Plaques of Pregnancy): شایع‌تر در سه‌ماهه سوم و در شکم ⏳.
- ICP (Intrahepatic Cholestasis of Pregnancy): خطرناک‼️ با خارش شدید کف دست و پا، افزایش خطر زایمان زودرس و مرده‌زایی. نیاز به پایش خونی (اسیدهای صفراوی) دارد.
- Pemphigoid Gestationis: بیماری خودایمنی نادر با تاول.

---

💊 دسته‌های دارویی و توصیه‌های ایمنی در بارداری

1. درمان‌های موضعی (اولین خط) 🧴
- مرطوب‌کننده‌ها (Emollients): امن‌ترین گزینه. استفاده مکرر از لوسیون‌های بدون عطر و حاوی سرامیدها یا اوسرین.
✅ رده FDA: معمولاً جزء OTCها هستند و خطر ندارند.
🛡️ توصیه: خنک نگه داشتن پوست و پوشیدن لباس‌های گشاد نخی.

- کورتیکواستروئیدهای موضعی:
- هیدروکورتیزون 1% (ضعیف): ✅ ایمن برای کوتاه مدت.
- پمادهای با قدرت متوسط (مثل تریامسینولون): فقط برای دوره‌های کوتاه و روی مناطق کوچک. بهتر است از مصرف در سه‌ماهه اول اجتناب شود.
⚠️ رده FDA: گروه C (مطالعات کافی انسانی وجود ندارد؛ مزایا باید بر خطرات احتمالی برتری یابد).

- کالامین لوسیون یا منتول/کافور موضعی:
✅ ایمنی نسبی: تسکین دهنده خارش از طریق اثر خنک‌کنندگی. مراقب خشکی پوست باشید.

2. آنتی‌هیستامین‌های خوراکی 💊
برای خارش با واسطه هیستامین (مثل کهیر یا آلرژی) مفیدند.
- دیفن‌هیدرامین (Benadryl): ✅ رده B - قدیمی‌تر و ایمن‌تر، اما باعث خواب‌آلودگی قابل توجه می‌شود 😴.
- لوراتادین (Claritin) و ستیریزین (Zyrtec): ✅ رده B - ترجیح داده می‌شوند زیرا غیر خواب‌آور هستند و در دسته "احتمالاً ایمن" قرار می‌گیرند.
📝 نکته: تمام آنتی‌هیستامین‌ها در سه‌ماهه اول باید با احتیاط مصرف شوند و فقط در صورت ضرورت تجویز شوند.

3. داروهای ویژه برای کلستاز داخل کبدی بارداری (ICP) ⚠️🧬
هدف کاهش اسیدهای صفراوی و محافظت از جنین است.
- اورسودئوکسی کولیک اسید (UDCA): ✅ داروی خط اول.
🛡️ رده FDA: B - بهبود عملکرد کبدی، کاهش خارش و بهبود پیامدهای جنینی.
📈 مکانیسم: افزایش دفع صفرا و محافظت از سلول‌های کبدی.
- ریفامپین: گاهی در موارد مقاوم استفاده می‌شود، اما رده C دارد و نیاز به پایش دقیق دارد.

4. کورتیکواستروئیدهای سیستمیک 💉
فقط در شرایط بسیار شدید (مثل پمفیگوئید ژستیشن یا واکنش‌های شدید) و زیر نظر متخصص.
- پردنیزولون خوراکی: ⚠️ رده FDA: C - خطر بالقوه برای جنین (شکاف کام، محدودیت رشد). استفاده کوتاه مدت در سه‌ماهه دوم و سوم نسبتاً ایمن‌تر است.

---

🚫 داروهای ممنوعه یا با احتیاط شدید در بارداری
- مترونیدازول موضعی: تا حد امکان اجتناب شود.
- تتراسایکلین های سیستمیک: باعث تغییر رنگ دندان‌های جنین می‌شوند 🦷.
- داروهای سرکوب‌کننده ایمنی جدید (مثل تاکرولیموس موضعی): اطلاعات ایمنی محدود است.

---

📋 پروتکل کلی مدیریت خارش در بارداری
1. تشخیص دقیق 🔍: معاینه پوست و آزمایش خون (LFTs، اسیدهای صفراوی).
2. درمان مرحله‌ای:
- قدم اول: اجتناب از محرک‌ها، مرطوب‌کننده‌ها و کمپرس خنک 🧊.
- قدم دوم: کورتیکواستروئید موضعی ضعیف + آنتی‌هیستامین خوراکی رده B.
- قدم سوم: درمان بیماری زمینه‌ای (مثل UDCA برای ICP) و مشاوره با متخصص زنان و پوست.
3. پایش جنین 👶: در صورت تشخیص ICP، پایش منظم (NST، بیوفیزیکال پروفایل) برای بررسی سلامت جنین ضروری است.

---

💡 خلاصه نکات کلیدی برای امتحان/کار بالینی
- خارش + افزایش اسیدهای صفراوی = ICP 🚨 → درمان با اورسودئوکسی کولیک اسید.
- آنتی‌هیستامین انتخابی در بارداری: لوراتادین یا ستیریزین (غیر خواب‌آور، رده B).
- اولین خط درمان برای اکثر خارش‌ها: مرطوب‌کننده‌ها و کورتیکواستروئید موضعی ضعیف.

@medipints

حالت تهوع و استفراغ بارداری (NVP) 🤰 و شکل شدید آن: استفراغ بدخیم بارداری (HG)

این عارضه یکی از شایع‌ترین مشکلات دوران بارداری است که حدود ۵۰-۸۰٪ از بارداران آن را تجربه می‌کنند. در اینجا توضیح جامعی از جنبه‌های مختلف آن ارائه می‌شود:

---
📊 اپیدمیولوژی و زمان‌بندی
- شروع: معمولاً بین هفته‌های ۴ تا ۹ بارداری.
- اوج: بین هفته‌های ۷ تا ۱۲.
- افول: اغلب تا هفته ۱۶-۲۰ بهبود می‌یابد.
- تداوم: در درصد کمی از زنان ممکن است تا پایان بارداری ادامه یابد.

---
🔍 علت‌شناسی (اتیولوژی)
علت دقیق آن مولتی‌فاکتوریال است، اما عوامل دخیل شامل:
- هورمون‌ها: افزایش سریع HCG (همبستگی قوی با HG)، استروژن، پروژسترون.
- عوامل گوارشی: تأخیر در تخلیه معده، افزایش رفلاکس معده.
- عوامل عصبی-روانی: استرس می‌تواند تشدیدکننده باشد (البته علت اولیه نیست).
- عوامل عفونی: هلیکوباکتر پیلوری ممکن است نقش داشته باشد.
- ژنتیک: سابقه خانوادگی خطر را افزایش می‌دهد.

---
📋 طبقه‌بندی و تشخیص

۱. حالت تهوع و استفراغ معمول بارداری (NVP)
- تهوع متناوب با یا بدون استفراغ.
- معمولاً در صبح بدتر است (اما می‌تواند در هر زمانی رخ دهد).
- با راهکارهای ساده قابل مدیریت است.
- عدم وجود دهیدراتاسیون یا کاهش وزن شدید.
۲. استفراغ بدخیم بارداری (Hyperemesis Gravidarum - HG) ‼️
این فرم شدید و ناتوان‌کننده نیاز به درمان پزشکی دارد. معیارهای تشخیص:
- استفراغ غیرقابل کنترل و شدید (بیش از ۳-۴ بار در روز).
- کاهش وزن بیش از ۵٪ از وزن پیش از بارداری.
- علائم دهیدراتاسیون: کاهش دفعات ادرار، ادرار غلیظ، خشکی مخاط، تاکیکاردی.
- اختلالات الکترولیتی: هیپوکالمی، هیپوناترمی، آلکالوز متابولیک.
- غالباً نیاز به بستری و درمان داخل وریدی دارد.
--
💊 مدیریت و درمان (پلکانی)

مرحله ۱: تغییرات سبک زندگی و رژیم غذایی 🍽️
- تغذیه در وعده‌های کوچک و مکرر (هر ۱-۲ ساعت یک میان‌وعده کوچک).
- پروتئین بالا، چربی کم: بیسکوییت خشک، نان تست، کراکر قبل از بلند شدن از رختخواب.
- اجتناب از محرک‌ها: غذاهای پرچرب، ادویه‌دار، بودار. 🚫
- مصرف مایعات بین وعده‌ها نه همراه غذا.
- استراحت کافی و کاهش استرس.

مرحله ۲: درمان‌های غیردارویی 🌿
- ویتامین B6 (پیریدوکسین): خط اول دارویی. دوز ۱۰-۲۵ میلی‌گرم هر ۸ ساعت.
- زنجبیل: به صورت چای، کپسول یا آبنبات. موثر و ایمن. ☕
- طب فشاری و بندهای Sea-Band: فشار بر نقطه P6 (قسمت داخلی مچ).
- هیپنوتراپی و طب سوزنی: در برخی مطالعات مؤثر نشان داده شده.

مرحله ۳: درمان‌های دارویی 💊
- ترکیب ویتامین B6 + دوکسیلامین: (قرص Diclectin/Diclegis) خط اول دارویی در بسیاری کشورها. ✅ رده ایمنی B
- آنتی‌هیستامین‌ها: مانند دیفن‌هیدرامین و مکلیزین. ✅ رده B
- پروکلروپرازین (Compazine): برای تهوع شدید. ⚠️ رده C
- مترونیدازول: در صورت شک به نقش هلیکوباکتر پیلوری. ⚠️ رده B (با احتیاط).
- اندانسترون (Zofran): 💊 موضوع بحث‌برانگیز. اگرچه موثر است، اما برخی مطالعات افزایش بسیار کم خطر شکاف کام را نشان داده‌اند. رده B اما فقط در موارد مقاوم و پس از هفته ۱۰ بارداری با احتیاط تجویز می‌شود.

مرحله ۴: درمان بیمارستانی برای HG 🏥
- هیدراتاسیون داخل وریدی: سرم‌های حاوی الکترولیت (مانند رینگر لاکتات).
- تزریق ویتامین‌ها: تیامین (ویتامین B1) برای جلوگیری از آنسفالوپاتی ورنیکه (عارضه خطرناک ناشی از کمبود B1).
- کورتیکواستروئیدها: در موارد مقاوم، متیل‌پردنیزولون IV ممکن است استفاده شود (با احتیاط و دوره کوتاه).
---
🚨 عوارض احتمالی (در صورت عدم درمان HG)
- برای مادر: کم‌آبی شدید، سوءتغذیه، آسیب کلیوی، ترومبوز وریدی، مشکلات روانی.
- برای جنین: محدودیت رشد داخل رحمی (IUGR)، زایمان زودرس، وزن کم هنگام تولد.

-

نکات امتحانی و کلیدی ✅
1. خط اول درمان NVP: تغییرات رژیم غذایی + ویتامین B6.
2. تشخیص HG: استفراغ غیرقابل کنترل + کاهش وزن >5% + دهیدراتاسیون.
3. خطرناک‌ترین کمبود ویتامین در HG: تیامین (B1) که می‌تواند باعث آنسفالوپاتی ورنیکه شود.
4. ایمن‌ترین داروهای ضدتهوع در بارداری: ترکیب B6 + دوکسیلامین و زنجبیل.
5. اندانسترون: اگرچه مؤثر است، اما به دلیل نگرانی‌های ایمنی، معمولاً پس از شکست درمان‌های خط اول و پس از هفته ۱۰ در نظر گرفته می‌شود.
@medipoints

هیچ انگیزه ای برای نوشتن نیست 😔🥀...

🌀چه افرادی مستعد ابتلا به هپاتیت B هستند؟

🔅 نوزاد مادر مبتلا
🔅 سندرم داون
🔅 جذام
🔅هوچکین و لوسمی
🔅 و PAN کلاسیک
🔅وIV - Drug user ها
🔅همودیالیز
🔅وlioniosexual (كلأ بی بند و باری جنسی)

🔅تزریق فرآورده خونی و اعضای خانواده بیماری که هپاتیت B دارد
🔅 کارکنان واحد دیالیز، آزمایشگاه و خانه سالمندان
💢 @medipoints