و دوم اينكه ما معیار دیگه اي هم داریم به نام TWA= Time Weighted Average که به معیار "میانگین وزنی زمانی" معروف هست

به این معنی که عبارتست از میانگین وزنی-زمانی غلظت یک ماده برای 8 ساعت تماس معمولی روزانه و 40 ساعت تماس هفتگی که تقریبا در تمام شاغلین هیچ گونه اثر سویی رو ایجاد نکند.

از بین این دو تا معیار معمولاً معیار TWA# رو به معیار امن تر منظور میکنن، چون پارامترهای سنجش اون (زمان و وزن) هستش که توسط افراد عمومی و عادی قابل فهم تر هستش و راحتتر هم اندازه گیری میشه.

یک نکته ای رو هم خدمت شما عرض کنم که هر دو معیار TLV و TWA هرساله توسط انجمن #بهداشت_حرفه ای آمریکا ACGIH برای تمام مشاغل اعلام میشه و میزان اون با توجه به اهمیت بحث سلامت شاغلین و همینطور به سبب الزام صنعتگران و کارفرماها به استفاده از سیستم های مدرن تهویه و تصفیه_هوا دچار تغییرات و تمهیدات# سختگیرانه تری میشه.

خب حالا که بصورت اجمالی با معیارهای سنجش خطرات محیط های صنعتی آشنا شدیم به بررسی راهکارهای #کنترل_آلاینده_ها میپردازیم.

ابتدا توضیح کلی در مورد سیستم های #تهویه_صنعتی در حد آشنایی و یادآوری برای دوستان ارائه میدم:

سیستم های #تهویه به کار رفته در صنعت، به طور اساسی دو دسته هستند:

سیستم مولد که به اون Supply System میگن و برای تولید هوای فرآوري شده برای محیط کار مورد استفاده قرار میگیرد.

سیستم مکنده یا همون تخلیه کننده که به Exhaust System معروف هستش و برای تخلیه آلاینده های تولید شده که در حین عملیات صنعتی (همان ها که در تکست های مقدمه عرض کردم) به کار میرود.

( این رو هم بگم که اگر در سیستم های تهویه ساختمان های مسکونی و تجاری به هر دلیلی گاهی سیستم های هوادهی و مکش همزمان وجود نداره و یا اگر وجود داره به خوبی عمل نمیکنه و با همون وضع به کارش ادامه میده

اما در خصوص سیستمهای #تهویه_صنعتی و علی الخصوص #غبارگیرها بحث هوادهی و مکش توامان جزو الزامات سیستم هستش و در خیلی از موارد اساس اتوماسیون و راهبری دستگاه ها که توسط PLC کنترل میشه بلا استثناء دارای سیگنالهایی از سیستم تهویه کارخانه میباشد که به محض اختلال در هوادهی یا مکش یا دستگاه های فیلتراسیون هوا یا هر سه آنها، کل سیستم اون بخش از کارخانه به حالت توقف در میاد

و تا مشکل تهویه رفع نشود، قادر به استارت مجدد دستگاهها نیستیم! )

خب برگردیم به ادامه بحث:

همانطور که گفته شد یک سیستم تهویه استاندارد و کامل باید هر دو جنبه هواکشی و هوادهی رو مد نظر داشته باشد،

حالا ممکن است به فراخور شغل و عملیات آن، نیاز به محیطی با فشار مثبت یا منفی باشد که با تنظیم و بالانس سیستم تهویه میتوان به محیط با فشار دلخواه دست یافت.

حالا به توضیحات جزیی تر در خصوص اجزاء هر کدوم از سیستم های هوادهی و مکنده میپردازم:

سیستم های مولد (هوارسان ها) Air House

این سیستم ها به دو منظور کاربرد دارند:
1- برای تامین آسایش کارگران و كاركنان (سیستم تهویه مطبوع)

2- برای جایگزینی و تأمین هوای تخلیه شده (سیستم جایگزین کننده هوا)

از اونجایی که در این جلسه هم اندیشی تأکید بر سیستم های تهویه صنعتی با محوریت سیستم های غبارگیری و فیلتراسیون هوا هستش از توضیحات مورد 1 صرفنظر میکنم، چون هم دوستان به حد کافی در اون تخصص دارند و هم با توجه به موضوعات سایر جلسات هم اندیشی از تکرار مکررات جلوگیری میکنم.

یک سیستم هوارسان خوب و استاندارد شامل بخش های زیر هست:
1- بخش ورودی هوا
2- فیلترها
3- یونیت های حرارتی و برودتی
4- بلوئر
5- کانال های توزیع هوا
6- دریچه های توزیع هوا و دیفیوزرها

سیستم های مکنده Exhaust Systems:

در بحث تهویه صنعتی سیستم های مکنده رو به دو گروه تقسیم میکنند:
تهویه مکنده عمومی General Exhaust System
تهویه مکنده موضعی Local Exhaust System

تهویه مکنده عمومی برای کنترل گرما و گاهی هم برای دفع آلاینده های تولید شده در یک فضای معین به وسیله حجم زیادی از هوا بکار برده میشود.

از انجایی که در این سیستم با حجم زیادی از تخلیه هوا مواجه هستیم، عموما در کنار این سیستم از یک یا چند سیستم مولد هوارسان استفاده میشود تا جبران هوای خارج شده را کرده باشد و همچنین با رقیق سازی هوای داخل کمکی (هرچند ناچیز) به کاهش غلظت آلاینده ها کرده باشد.