اصلا قوی بودن دلیل نمیشه غر نزنم.

هیچ‌وقت به چیزی که کمتر از لیاقتته قانع نشو، فقط بخاطر اینکه بی‌تابی و واسه چیزی که لایقشی صبور نیستی. یه چیزای کوچیکی روی وجودمون یه آسیب‌هایی وارد میکنن که تا سالها جاشون میمونه.

اتفاقا من دوست دارم برای چیزای کوچیک ذوق کنم. برای زیبایی‌های ساده، موفقیت‌های کوچیک و لحظه‌های معمولی زندگی.
برای خیلی چیزا ذوق میکنم چونکه فکر میکنم حال خوب نباید فقط به اتفاقای بزرگ یا آدمای خاص وابسته باشه و بلدم از زندگی لذت ببرم.
شاید قدرت من هم همین باشه که با خیلی چیزا خوشحال میشم، پس کسی نمیتونه به این راحتی‌ها حال خوبمو ازم بگیره.

خدا این آدمایی که قولشون قوله، خوش حسابن، آن‌تایم و مسئولیت پذیرن رو حفظشون کنه.

https://www.instagram.com/reel/DcDsbr5sXxm/?igsh=YXRocmYxdjl4bm1w
این پستو واقعا دوس داشتم.

یه حس فراتر از تصور.

اونقدری خسته‌م که می‌تونم ایستاده بخوابم.

صبح شد، پاشیم دوباره رو پای خودمون وایسیم.

اینجارو واقعا دوس دارم، مثل یه جعبه خاطرات میمونه. هر عکس و تکست و آهنگی یه لحظه از گذشته رو یادم میندازه. بامزه‌س.

حسم بهم میگه بیست و دو سالگی قراره بانمک باشه و خوش بگذره. جدی عاشق زندگی‌‌ام.

بهونه که همیشه پیدا میشه و مشکل اصلی‌ام خیلی وقتا نداشتن فرصت یا نبودن شرایط نیست. چیزی که تفاوت ایجاد میکنه اون خواستن و اراده‌‌ی آدماست. وقتی کسی واقعا چیزی رو بخواد یه راهی واسش پیدا میکنه وقتی هم که نخواد بهونه‌ها پررنگ‌تر از راه‌حل‌ها میشن.

یعنی چی که چون مریضی نباید پیتزا بخوری ):
غصه بخورم خوبه؟