آدمایی که می‌تونم پیششون خود واقعیم باشم برام خیلی ارزشمندن.

بعضی وقتا حس میکنم صدام حتی به خودمم نمیرسه دیگه.

با ذوق ناخنای جدیدم می‌میرم.

اصلا قوی بودن دلیل نمیشه غر نزنم.

هیچ‌وقت به چیزی که کمتر از لیاقتته قانع نشو، فقط بخاطر اینکه بی‌تابی و واسه چیزی که لایقشی صبور نیستی. یه چیزای کوچیکی روی وجودمون یه آسیب‌هایی وارد میکنن که تا سالها جاشون میمونه.

اتفاقا من دوست دارم برای چیزای کوچیک ذوق کنم. برای زیبایی‌های ساده، موفقیت‌های کوچیک و لحظه‌های معمولی زندگی.
برای خیلی چیزا ذوق میکنم چونکه فکر میکنم حال خوب نباید فقط به اتفاقای بزرگ یا آدمای خاص وابسته باشه و بلدم از زندگی لذت ببرم.
شاید قدرت من هم همین باشه که با خیلی چیزا خوشحال میشم، پس کسی نمیتونه به این راحتی‌ها حال خوبمو ازم بگیره.

خدا این آدمایی که قولشون قوله، خوش حسابن، آن‌تایم و مسئولیت پذیرن رو حفظشون کنه.

https://www.instagram.com/reel/DcDsbr5sXxm/?igsh=YXRocmYxdjl4bm1w
این پستو واقعا دوس داشتم.

یه حس فراتر از تصور.

اونقدری خسته‌م که می‌تونم ایستاده بخوابم.

صبح شد، پاشیم دوباره رو پای خودمون وایسیم.

اینجارو واقعا دوس دارم، مثل یه جعبه خاطرات میمونه. هر عکس و تکست و آهنگی یه لحظه از گذشته رو یادم میندازه. بامزه‌س.