مامانم واقعاً نمی‌دونه خجالت چیه.

بعد من واسه گرفتن حق خودمم هزار بار می‌گم ببخشید و خجالت می‌کشم.

از کسایی که همه‌ش بقیه رو به لقب صدا می‌زنن خوشم نمیاد.

نه از آدم‌ها خسته‌م، نه از تنهایی. فقط گاهی بین این دوتا گیر می‌کنم؛ جایی که نه شلوغی حالم رو بهتر می‌کنه، نه خلوت با خودم بهم آرامش می‌ده.

تو این روزا بیشتر حواسمون به این باشه که حجاب نمی‌تونه انتخاب باشه
حجاب یک چیز مقدس نیست
حجاب آلوده به خون هزاران زن بیگناهه
حجاب ابزار سرکوبه
حجاب سلیقه شخصی نه و سلیقه مردسالاریه و هیچ جایی تو آزادی نداره

دقیقاً روزی که مهمون داریم، چشمام دو برابر کله‌م شده‌ن.

اون لحظه که تو آینه نگاه می‌کنی و یهو یادت میاد بدنت چه شکلیه<<<<<

نمی‌دونم از استرسه که خوابم نمی‌بره یا کلاً به خاطر ساعت خواب تخمیمه.

من عاشق آدم‌هایی‌ام که خیلی چیزها می‌دونن، ولی هیچ‌وقت کاری نمی‌کنن که به خاطر کمتر دونستن، احساس احمق بودن کنی.
آدم‌هایی که می‌تونن فوق‌العاده باهوش و باسواد باشن، ولی در کنارشون انقدر احساس راحتی می‌کنی که می‌تونی سوال بپرسی، چیزی رو که نمی‌دونی بگی و با خیال راحت کنجکاو باشی و یاد بگیری.
از چیزهایی که می‌دونن برای این استفاده نمی‌کنن که ثابت کنن از تو بهترن. برعکس، کمکت می‌کنن چیزهایی رو ببینی که قبل از اون نمی‌تونستی ببینی.
به نظرم این قشنگ‌ترین نوع باهوش بودنه.