ارزشیابی اساتید رو از دست ندید‼️

🔷 شماره نهم فصلنامه جامعه‌شناسی ریاضی منتشر شد.

این شماره از فصلنامه به موضوع «نقش ریاضی‌دان در عصر هوش مصنوعی» می‌پردازد. در عصر هوش مصنوعی، ریاضی‌دان مفسر معنا در میان داده‌ها و نگهبان فهم، عدالت و شفافیت در نظام‌های الگوریتمی است. او باید میان انتزاع و واقعیت پلی بزند و با یادگیری ماشینی وارد گفت‌وگویی تازه شود تا معنای انسانیِ فهم و آزادی در جهان دیجیتال حفظ شود.

در این شماره افتخار حضور دکتر یحیی تابش، دکتر آرش رستگار، دکتر میثم نصیری، دکتر علی کمالی‌نژاد، دکتر علی رجایی، دکتر عبدالحسین عباسیان، دکتر امین طالبی، دکتر حسام‌الدین رجب‌زاده، دکتر آرش فخاری، دکتر رضا فلاح‌مقدم و ... را داریم.

♾ اطلاعیه ♾

به اطلاع دانشجویان مقطع کارشناسی علاقمند به ریاضی در سراسر کشور می‌رساند که چهل و هشتمین مسابقه ریاضی دانشجویی انجمن ریاضی ایران در پاییز سال ۱۴۰۵ به میزبانی دانشگاه فردوسی مشهد برگزار می‌شود.
لازم به ذکر است که مدال‌آوران این مسابقه علاوه بر دریافت امتیاز از بنیاد ملی نخبگان، به هزینه کشور میزبان امکان شرکت در دوره‌های مطالعاتی را در کشورهای ایتالیا، فرانسه و برزیل خواهند داشت.


#48th
@SCoIMS

#سرگرمی_ریاضی

✅در ادامه‌ی پست قبلی، حالا ی توضیح مختصر در مورد NP-Complete:

🔹تفاوت «حل کردن» با «چک کردن»:

فرض کن یه قفل ترکیبی ۱۰۰۰ رقمی داری.
▪️چک کردن خیلی راحته: اگر کسی بهت گفت رمز ۱۲۳۴۵ است، فقط کافیه وارد کنی تا ببینی درست هست یا نه (یک دقیقه وقت می‌بره).
🆘 حل کردن (پیدا کردن رمز از صفر) فوق‌العاده سخته: باید میلیاردها حالت رو امتحان کنی (شاید سال‌ها طول بکشه).

🔹 کلاس‌های مسئله در علوم رایانه:

کلاس P: مسائلی که هم «حل کردن»‌شون راحته و هم «چک کردن»‌شون. (مثل جمع کردن اعداد)
کلاس NP: مسائلی که «چک کردن» جواب‌شون راحته، اما «حل کردن»‌شون معلوم نیست راحت باشه و احتمالاً خیلی سخته. (مثل همون قفل، یا سودوکو، یا مین‌روب)

💡کلاس NP-Complete یعنی چی؟
این کلاس، سخت‌ترین مسائلِ درون کلاس NP هستن. ویژگی‌ش اینه:

اگر بتونی یک مسئله‌ی NP-Complete رو سریع حل کنی، ناگهان همه‌ی مسائل NP (از جمله سودوکو، برنامه‌ریزی دروس، بهینه‌سازی شبکه، و حتی رمزگشایی اینترنت) هم سریع حل می‌شن!

به عبارتی، NP-Complete مثل «هسته‌ی سختی» دنیای محاسباته. همه‌ی مسائل سخت دیگر را می‌شود به آن تبدیل کرد یا کاهش داد.

🔹 ربطش به مین‌روب چی شد؟
سال ۲۰۰۰، یک ریاضیدان به اسم ریچارد کی ثابت کرد که «تعیین وضعیت خونه‌ها در مین‌روب» یک مسئله‌ی NP-Complete است. یعنی اگر کسی بتواند یک جدول مین‌روب غول‌پیکر را همیشه سریع حل کند، عملاً بزرگترین جایزه‌ی ریاضی (مسئله‌ی P در برابر NP به ارزش ۱ میلیون دلار) را برده است!

🔹 برای دانشجوی ریاضی چه مفهومی داره؟
یعنی وقتی داری اون جدول ۷×۷ رو حل می‌کنی، داری با «دستِ خودت» یکی از عمیق‌ترین ساختارهای ریاضی-رایانه‌ای رو لمس می‌کنی. درسته که جدول ۷×۷ کوچیکه و با استنتاج حل می‌شه، اما همون منطق پشت‌صحنه‌اش، با بزرگ شدن ابعاد، به پیچیده‌ترین مسائل جهان گره می‌خوره.

پس حل کردنش فقط سرگرمی نیست؛ یه تمرین ذهنی برای درگیر شدن با مرزهای دانش بشری درباره‌ی «چه چیزهایی اساساً سخت‌اند» هست! 😉

⚊⚊⚊⚊⚊⚊⚊⚊⚊⚊⚊⚊
شاد و رو به رشد باشین 😃

🖊📚👩‍🏫🧑‍🏫👩‍💻🧑‍💻🎓

دختران ریاضی شریف
@sharifmathgirls

سلام به همه. دانشجویان کارشناسی که این ترم پروژه دارند عنوان و نام استاد پروژه شان را هر چه سریعتربرای من بفرستند.

🪐 مرحله نوزدهم پویش #علم_کاوی
هندسه پنهان کیهان
نوزدهمین مرحله پویش تولید محتوای علم‌کاوی با موضوع «هندسه پنهان کیهان» آغاز شد؛ فرصتی برای روایت یکی از عمیق‌ترین ایده‌های فیزیک نظری و آشنایی با نظریه ریسمان و نظریه F؛ نظریه‌هایی که با پژوهش‌های برجسته پروفسور کامران وفا، افق‌های تازه‌ای را برای درک ساختار بنیادی جهان و یکپارچه‌سازی قوانین طبیعت گشوده‌اند.
📌 قالب تولید محتوا آزاد است:
🎥 ویدئو | 🎙️ پادکست | 🖼️ اینفوگرافیک | 🎨 موشن‌گرافیک | 📸 اسلاید | ✍️ متن | و هر قالب خلاقانه دیگر
🏆 جوایز نفیس برای نفرات اول تا سوم 🥇🥈🥉
📅 مهلت ارسال آثار: 30 شهریور 1405
پس از پایان مهلت ارسال، آثار توسط هیئت داوران ارزیابی شده و برگزیدگان مرحله نوزدهم معرفی خواهند شد.
📩 ارسال فایل اثر و مستندات انتشار:
@sci_quest
پیام‌رسان بله و تلگرام
📢 لینک ثبت‌نام:
https://mustafaprize.org/event/28
🌱 علم را روایت کنید؛ شاید روایت شما پلی باشد میان کنجکاوی امروز و کشف‌های بزرگ فردا.
#علم_کاوی #SCI_QUEST #نظریه_ریسمان #StringTheory #FTheory #کامران_وفا #فیزیک_نظری #کیهان_شناسی #تولید_محتوا #ترویج_علم

«وقتی اسم‌ها جای استدلال رو می‌گیرن، فکرِ مستقل اولین قربانیه»

تو سکانس اولِ ویدئوی بالا، معلم سرِ کلاس از دانش‌آموزهاش می‌خواد کتابِ درسی‌شون رو باز کنن؛ صفحهٔ مقدمه، جایی که یه دکتر با عنوانِ دهن‌پرکن نوشته چطور می‌شه با یه فرمولِ ریاضی، «ارزشِ» یه شعر رو اندازه گرفت. بعد معلم می‌گه این حرفا مزخرفه و از بچه‌ها می‌خواد اون صفحه رو پاره کنن و دور بندازن.

این سکانس یعنی: قبل از این‌که یه حرف رو قبول کنی، اول از خودت بپرس: «این حرف به‌خاطرِ خودش درسته، یا فقط چون یه آدمِ مهم گفتتش؟» اگه فقط داری قبول می‌کنی چون گوینده‌ش بزرگه، پس اینجا فکر نمی‌کنی؛ داری تسلیم می‌شی. و این دقیقاً همون چیزیه که هر سیستمِ قدرتی، چه حکومت باشه، چه مدرسه، چه رسانه، ازت می‌خواد: عادت کنی بی‌سؤال قبول کنی، فقط چون اسمِ گوینده بزرگه.

چرا معلم گفت پاره کنید؟ چرا فقط نگفت غلطه؟ چون شک کردن توی ذهنت کافی نیست. باید یه کاری هم بکنی که نشون بده جدی‌جدی قبولش نداری؛ نه این‌که فقط بگی «شاید درست نباشه» و بازم توی کیفت نگهش داری.

اکثرِ آدما، تا اسمِ یه دانشگاه، یه رسانهٔ بزرگ یا یه چهرهٔ معروف میاد وسط، فکر می‌کنن با چیزِ مهمی طرفن. اسمِ خاص، جای فکر کردن رو می‌گیره. ذهنِ آدم یه میانبر می‌زنه: «این اسم معتبره، پس دیگه لازم نیست خودم بررسی کنم.» هرچی عنوان و اقتدارِ پشتِ یه حرف بیشتر باشه، آدم‌ها کمتر جرئت می‌کنن زیرِ سؤالش ببرن.

باید بینِ دو چیز فرق گذاشت: منبع: کی این حرف رو زده؟ (دکتر، رسانهٔ معتبر، فلان سازمانِ بزرگ) منطق: خودِ حرف، جدا از اسمِ گوینده، چقدر واقعاً محکمه؟

بیشترِ آدم‌ها به اشتباه منبع رو به‌جای منطق قبول می‌کنن. و این دقیقاً همون تله‌ایه که هر نظامِ سرکوبگری، چه سیاسی، چه فکری، روش بنا شده: نه استدلالِ درست، بلکه وزنِ عنوان و مقام؛ تا مردم از فکرِ مستقل بی‌نیاز بشن.

تو سکانس دومِ ویدئوی بالا، معلم از تاد می‌خواد بدون فکرِ قبلی، فقط با چشم‌بسته، شعر بسازه.

تاد اول می‌گه بلد نیست. می‌ترسه؛ چون یه عمر یاد گرفته بود فقط چیزی رو بگه که از قبل تأیید شده باشه. معلم ولش نمی‌کنه. فشار میاره، سؤال پشتِ سؤال، تا بالاخره از دهنِ تاد یه چیزی بیرون می‌زنه که خودِ تاد هم باورش نمی‌شه گفته. اون کلمه‌ها از هیچ کتابی نیومده بودن؛ از جایی اومده بودن که هیچ فرمولی بهش دسترسی نداشت.

اینجاست که دو سکانس به هم وصل می‌شن: پاره کردنِ کتاب یعنی «خالی کردنِ ذهنت از حرفِ بقیه». شعر گفتنِ تاد یعنی «با همون ذهنِ خالی، مجبور بشه خودش چیزی خلق کنه». در واقع، معلم فقط بهش نمی‌گه «شعر بساز»؛ می‌گه «فکر بساز». چون شعر، همون فکریه که هنوز کسی برات ننوشته‌تش.

سوادِ واقعی، خوندنِ زیاد نیست. سوادِ واقعی، دیدنِ اینه که هر متنی از کجا میاد و داره به کجا می‌برَت. کسی که هزار کتاب خونده، ولی هیچ‌وقت زیرِ سؤالشون نبرده، فقط هزار بار تسلیم شده، نه هزار بار فهمیده. مهم این نیست که چقدر خوندی؛ مهم اینه چی خوندی، و مهم‌تر از اون، پشتِ اون نوشته چه آدمی با چه ایدئولوژی‌ای نشسته.

اون بیرون، پر از راهزنه که به‌جای اسلحه، قصه دستشونه و می‌دونن هرچی رو قشنگ‌تر بپیچونن، تو راحت‌تر باورش می‌کنی، بدون این‌که بفهمی داری غارت می‌شی.

♾ اطلاعیه ♾

چهل و هشتمین مسابقه ریاضی دانشجویی انجمن ریاضی ایران از ۲۷ مهرماه تا اول آبان‌ماه سال ۱۴۰۵ به میزبانی دانشگاه فردوسی مشهد برگزار می‌شود.



#48th
@SCoIMS