هوش و آموزش

🍂🍁آستان خزان
متنی زیبا از شیوا معروف زاده دانش آموز با استعداد که در این هوای گرم ما را به حال و هوای مهرماه می برد.
❤️❤️🌺🌺
@MathPlus1
🍁آستان خزان🍂
آب روان است . بوته عیان است . درخت مملواز الوان است . کوه مهان است . سنگ آسان است . خاک نهان است . آسمان غرقه در احزان است . زمین آستان حاضران است . خزان آرامستان است . اینجا جای آزادگان است . آخر آرمان است . رود طرار است . حسودی در اینجا عار است . مهربانی خروار است و صورتگر کردگار است.
مهر ، مهرش را بر دل زمین نقش می زند. جنگل از رنگ های خزانی مملو و زمین از رنگهای سبز تهی می گردد . الوان موزون بر رنگ زرد محبسی از پاییز را به نقد می کشند . هجو و هیاهوی خریف وصایای خودرا به جای می گذارد. دیبای زمین زرد و نارنجی وسبز است. دیرینگی موج می زند. قندیل های درختان خصال خریف را با ندایی شاعرانه تداعی می بخشند .
@MathPlus1
رخسار پاییز رخصت ورود می خواهد .پاییز آرایشگری می خواهد ؛ اما تابستان دیروز مانعش می شود .پریشانی آستان سمعی بودبرای استماع آوای خدا . بوسه های عاشقانه ی خدا خزان را خزانی می کرد .نوای خزان شاعر ، شعر شاعرانه ی معشوقش را می سراید . پاییز سرد نیست ؛ نا مهربان است ؛ ذره ذره زرد می کند . اندک اندک جان می ستاید.
گردون دور گردون ، رمقی برای خودنمایی ندارد . سپیدار رود را در گذر عارفانه اش بدرقه می کرد.طنین رود تصلی بخش بوته ی نارنجی ناموزون در کنج تهی دستی اش بود . عشوه ی سپیدار دل سنگی سنگ را رنجه ور می کرد . رود شیفته ی کمان کوه بود .شاخ در شاخ میان برگ در برگ اشجار مقر موهبت الهی بود . زرد فامی چمن زار منتهی بخش انتهای زمین بود .
صله ی رحم سنگ تقدر خزان را در هم می شکند . آه وافسوس کوه در قلبش سنگینی می کند، چون نمی تواند سکون خود و جاری شدن آب را ببیند و به حق خود قانع باشد . انعام رود زیاد است ؛ اما در این سردی هوا کمتر کسی پیدا می شود که طراوت بخواهد.
بعید و قریب ، قبیح و جمیل پیوند دوستی داده اند و تضمین های آشکار و نهان را از خالق تعالی به نقش می کشند. نهان وآشکار ، سخت و نرم ، آرام و پریشان ، جاه و جلا ، مظهر و نشان ، زلالی و لطیفی همگی صورت خزان افسونگرند .درخت تک و تنهای سپیدار ، کوه های استوار و آب روان، لوح زرین را با قلم پاییز به نقش می کشند.
عضویت👇👇
https://telegram.me/joinchat/C6PlQUD5kuI8qUzjpeeq5A

138 viewsedited 15:10