انجمن علمی ریاضی‌ دانشگاه صنعتی تبریز

ایدئالیسم در فیزیک

🔹در حکمت، منظور از ایدئالیسم این دیدگاه است که جهان فیزیکی از آگاهی برخاسته است. ایدئالیسم فلسفی در تضاد با رئالیسم میباشد. رئالیست ها معتقدند همه چیز در جهان از ذرات کوانتومی، ریسمان ها یا برخی دیگر از اجسام غیرقابل کاهش ناشی می شود.
🔹شاخه های مختلفی از تفکر ایدئالیستی وجود دارد. به عنوان مثال، شاخه ای از ایدئالیسم یک منبع آگاهی واحد را مطرح می کند که جهان را رویاپردازی میکند. همانطور که مردم، ماشین ها و خانه هایی که در رویاهای ما واقعی به نظر میرسند، جهان فیزیکی نیز در نظر ما واقعی است حتی اگر در یک رویا باشد. این یک فرض کلیدی از بودیسم است. وقتی صبح از خواب بیدار می شویم و با خود می گوییم: "اوه، این فقط یک رویا بود." زمانی هم که مردم از توهم جهان بیدار می شوند، بوداییان می گویند که آنها بیدار شده اند و اکنون روشن فکر هستند.
🔹ایدئالیسم به طور منحصر به فرد فرض بودیسم و سایر ادیان شرقی نیست. فلاسفه ای مانند افلاطون، جرج برکلی و ایمانوئل کانت همه از انواع ایده آلیسم حمایت کرده اند.
🔹توسعه مکانیک کوانتومی در دهه 1920 و 1930 میلادی باعث علاقه مجدد به ایدئالیسم در بین برخی از دانشمندان شد. سر آرتور ادینگتون یکی از این افراد بود. ادینگتون ستاره شناس برجسته اوایل قرن بیستم بود. مشاهدات وی از ستارگان در خسوف خورشید نظریه نسبیت عام اینشتین را تایید کرد. او در کتاب خود طبیعت جهان فیزیکی می نویسد همه چیز در جهان ذهنی است :
"طبیعتا ذهنیت جهان چیزی کلی تر از ذهن خودآگاه ما است... لازم است مدام به خود یادآوری کنیم که تمام دانشمان از جهان پیرامون، در قالب پیام هایی که در امتداد اعصاب به محل آگاهی منتقل می شوند وارد شده است... برای فیزیکدانان واقعا دشوار است این نظر را بپذیرند که زیربنای همه چیز دارای ویژگی ذهنی است. اما هیچ کس نمی تواند انکار کند که ذهن اولین و مستقیم ترین چیزی است که در تجربه ما وجود دارد و چیزهای دیگر نتیجه گیری از راه دور است."
🔹یان باربور در کتاب مسائل مربوط به علم و دین به نقل از کتاب طبیعت جهان فیزیکی در متنی استدلال میکند که اصل عدم قطعیت هایزنبرگ مبنای علمی را برای دفاع از "اختیار انسان" و علم و جهان غیب نیز مبنای علمی را برای ایدئالیسم فلسفی (این نظریه که واقعیت اساسا ذهنی است) ارائه می دهد.
🔹سر جیمز جینز می نویسد: "جریان علم به سمت یک واقعیت غیر مکانیکی پیش می رود. جهان بیشتر شبیه یک فکر بزرگ است تا شبیه یک ماشین بزرگ. دیگر به نظر نمی رسد که ذهن بصورت تصادفی به قلمرو ماده نفوذ کرده باشد... ما باید آن را بعنوان خالق و فرماندار قلمرو ماده تحسین کنیم." جینز در مصاحبه ای که در The Observer در لندن منتشر شد، وقتی از او سوال شد که "آیا معتقدید که زندگی در این سیاره نتیجه نوعی تصادف است یا که این بخشی از یک طرح بزرگ است؟" پاسخ داد:
من به جهان ایدئالیستی تمایل دارم که می گوید آگاهی اساسی است و جهان مادی مشتق از آگاهی است نه آگاهی از جهان مادی... به طور کلی به نظر من جهان به یک فکر بزرگتر نزدیک است تا به یک ماشین بزرگ. به نظر من، ممکن است هر آگاهی فردی با یک سلول مغری در یک ذهن جهانی مقایسه شود.
🔹بنابراین، تا این حد، فیزیک مدرن در جهت ایدئالیسم فلسفی حرکت کرده است. ذهن و ماده، اگر ثابت نشود که ماهیت مشابهی دارند، حداقل به عنوان اجزای یک سیستم واحد شناخته می شوند. دیگر جایی برای دوگانگی ذهن-ماده وجود ندارد که از زمان دکارت فلسفه را درگیر خود کرده است.
🔹امروزه در بین فلاسفه و دانشمندان علاقه دوباره ای به ایدئالیسم صورت گرفته است. به عنوان مثال، دونالد هافمن، دانشمند علوم شناختی و برناردو کاستروپ، فیلسوف و دانشمند علوم کامپیوتر، کتاب ها و مقالاتی را منتشر کرده اند که از نسخه های مختلف ایدئالیسم حمایت میکنند. این نشریات به پرسش های کلیدی مطرح شده توسط رئالیست ها می پردازند:

❓اگر جهان فیزیکی از آگاهی برخاسته است، چرا نمی توانیم آنچه را که در جهان فیزیکی اتفاق می افتد با میل خود تغییر دهیم؟
❓چگونه اتفاق می افتد که همه ما رویای مشابهی داریم؟

منبع: quantumphysicslady.com

🆔 @PhyMathAsso_SUT

163 viewsPouya Jahanyar, 10:17