چرا ملتها شکست میخورند؟
چون امثال ساعدی نیا را زمین میزنند. امولش را بالا میکشند و یک لشگر از کارمندها و کارگران را بیکار میکنند. این آقا هم چهار روز بعد جمع میکند و از مملکت میرود در اروپا و آمریکا یا .... شغل ایجاد میکند، ارزش افزوده می‌سازد، رفاه آنها را بالاتر می‌برد. ما می‌مانیم و کارگران بیکار شده و آه و حسرت. آیا صدایی در مجازی در خواهد آمد که تراژدی مصادره‌های ۵۷ ادامه پیدا نکند؟ حالا اینقدر شرف دارید که مثل نسل ۵۷ فقط نگاه نکنید؟