رنج خیلی رهایی میده🌱

ای به داد من رسیده
تو روزای خود شکستن
ای چراغ مهربونی
تو شبای وحشت من
ای تبلور حقیقت
توی لحظه های تردید
تو شبو از من گرفتی
تو منو دادی به خورشید
اگه باشی یا نباشی
برای من تکیه گاهی
برای من که غریبم
تو رفیقی جون پناهی
یاور همیشه مومن
تو برو سفر سلامت
غم من نخور که دوری
برای من شده عادت
ناجی عاطفه ی من
شعرم از تو جون گرفته
رگ خشک بودن من
از تن تو خون گرفته
اگه مدیون تو باشم
اگه از تو باشه جونم
قدر اون لحظه نداره
که منو دادی نشونم
اگه مدیون تو باشم
اگه از تو باشه جونم
قدر اون لحظه نداره
که منو دادی نشونم
وقتی شب شب سفر بود
توی کوچه های وحشت
وقتی هر سایه کسی بود
واسه بردنم به ظلمت
وقتی هر ثانیه ی شب
تپش هراس من بود
وقتی زخم خنجر دوست
بهترین لباس من بود
تو با دست مهربونی
به تنم مرحم کشیدی
برام از روشنی گفتی
پرده شبو دریدی
یاور همیشه مومن
تو برو سفر سلامت
غم من نخور که دوری
برای من شده عادت
ای طلوع اولین دوست
ای رفیق آخر من
به سلامت سفرت خوش
ای یگانه یاور من
مقصدت هر جا که باشه
هر جای دنیا که باشی
اونور مرز شقایق
پشت لحظه ها که باشی
خاطرت باشه که قلبت
سپر بلای من بود
تنها دست تو رفیق
دست بی ریای من بود

⭑سعدی

غم اومده خونه ی من
انگشتُ بر در می زنه
مهمون ناخونده ی من
هر شب به من سر می زنه
این غمه که در می زنه
دلم براش پر می زنه
مهمون ناخونده ی من
هر شب به من سر می زنه
زندگی زندون منه
بعد از خدا گواه من
چشمای گریون منه
ای غم بیا ای غم بیا
خوش اومدی خونه ی من
یه وقت نشه هوس کنی
بری خونه ی یار من
دل کوچیکش جای تو نیست
خونه ی تو دل منه
جای تو ای غم همیشه
در قلب و محفل منه
ای غم بیا ای غم بیا
خوش اومدی خونه ی من
بیا که تا آروم بشه
این دل دیوونه ی من