ولی اصلا اهمیت نمیدم چقدر درد داره..

گاهی وارد جمعی می‌شم که همه با هم راحت و صمیمی‌ان، ولی من حس می‌کنم جایی وسط‌شون ندارم. انگار کنار ایستادم و فقط تماشاشون می‌کنم، حرفاشون برام آشنا نیست، و حتی اگه چیزی بگم، فکر می‌کنم کسی نمی‌شنوه. این حس غریبگی مثل یه دیوار نامرئیه که نمی‌ذاره نزدیک بشم.

کاش امشب بمیرم

☺️:

از حرف های کوچیک متنفرم
میخوام در مورد اتم، مرگ، عقل، معنای زندگی، موسیقی، کهکشان های دور ، نقص ها، نا امنی هات، اهدافت، بچگیت، ترس هات صحبت کنم
من آدمای با عمق رو دوست دارم، کسایی که با احساساتی از ذهنی بهم ریختشون صحبت میکنن

ناگهانی آدم نمی‌داند این غم از کجا آمده و به دلش چسبیده. فقط دلش می‌گیرد.

کاش امشب بمیرم

وقتی روی چیزهایی کار می‌کنید که مردم نمی‌توانند آن‌ها را از شما بگیرند، غیرقابل توقف می‌شوید. چیزهایی مانند طرز فکر، عادت‌ها، و شخصیت تان.

همه رفتن تو توهم اینکه میتونن بدون رنج زندگی کنن!؟

رنج خیلی رهایی میده🌱