پشمام، یه سال دیگه. باورم نمیشه که من داخل اسپاتیفای رپد توعم.
دوسِت دارم، خیلی دوسِت دارم. میخوام یکم بیشتر باهات راحت باشم تا راجع به این موضوع باهم صحبت کنیم.
میتونم بغلت کنم؟ بغل*
میتونم ببوس-؟ نمیخوام بیشتر پیش بریم😂
ببین من واقعا بابت داشتنت قدردانم، واقعا باعث افتخاره.
من همیشه حس میکنم که خیلی دست کم گرفته میشم واسه همین وقتی موفقیت های کوچیکی مثل این بدست میارم، باعث میشه احساس خوشحالی کنم.
ممنونم ازتون بچه ها.

هالزی: "شیکاگو، میتونید به بلندترین نحو ممکن صداتونو برای دوستم، کلسن، بشنوم؟"
کلز: "اشلی فرنجیپان (اسم اصلی هالزی)."
هالزی: "چی فکر میکنی؟ باید برم؟"
کلز: "نه، صد در صد. بیا اینجا یه آهنگ بخونیم، این همه چیزیه که ما می‌خوایم."
هالزی: "حس می‌کنم یجورایی اومدم و کار خودمو کردم."
کلز: "نه، نه، فکر نمی‌کنم اینطور باشه، چون من ایده‌های دیگه‌ای دارم."
هالزی: "ایده‌های تو ترسناکن."
کلز: "این یکی هم ممکنه باشه. خب من خیلی سریع... خب می‌خوام به این زنِ فوق‌العاده که دوسال اخیر براش خیلی سخت بوده گل تقدیم کنم، جنگ و مراقبتهایی که من شخصا شاهد مبارزه کردن اون بودم، و نمی‌دونم که ما به اندازه کافی متوجه این موضوع هستیم که چقدر تو برای موسیقی اهمیت داری و چقدر به‌عنوان یک دوست برای من مهمی... دیدن تو در اون شرایط، در اون زمان و دیدن تو الان... منظورم اینه که، این دختر هنوز داره شیمی‌درمانی میشه و هرروز درحال جنگیدنه و هنوز با روحیه اینجاست... لبخندشو ببین رفیق، من خیلی خوش‌شانسم که همچین شخصی رو به‌عنوان یک دوست دارم... حالا ایده من اینه که، تو آلبومتو برای من پخش کردی و منم آلبوممو برای تو پخش کردم، این خیلی سال پیش اتفاق افتاد، و توی آلبوم من یک آهنگی بود... من معمولا این کار رو توی کنسرت‌ها نمی‌کنم، ولی فاک، صدات توی اون آهنگ خیلی قراره قشنگ باشه... پس، یک‌بار برای شیکاگو [بخون]، اونا ممکنه قبلا شنیده باشنش."

درحال موزیک ساختن هستیم تو یه سالن خالی