نمیدونم تا کجای این مسیری که درپیش گرفتید میخوایید ادامه بدید تا بفهمید تنها کسایی که عین کف دست همو بلدبودن و هم‌راهی کنارهم دیگه میتونست حالشون و خوب کنه و به پیشرفتی که مدام ازش دم میزنید کمک کنه خودتون دوتا بودید و بس.

پست مشترک، پست تو یوتیوب، فعالیت زیاد، موزیک و تبلیغ. نه میدونی داشتیم به پیشرفت هم کمک نمیکردیم وگرنه بلد بودیم باید چجوری فعالیت کنیم و ماکانم نگه داری-

آخرین بار کِی اینقدر فعال دیده بودیمش؟= )
آهان اون تایمی که مدام از کنسرتا ولاگ میذاشت.

یادباد آن روزگاران یادباد...

یادش بخیر حتی به مشکل ادیتی هم میخورد میومد برامون استوری میذاشت پای ادیت ولاگ ولی چندتا مشکل ادیتی داره= ))

عزیزم رو قلب ماهم عین اون خطی که بخاطر سوختگی دوربین گوشیت رو صفحه‌ش افتاده یه خط بزرگ از حسرت افتاده، آره رهام جان.

ته بیچارگی عالم اونجاست که صدای عزیزت و بشنوی و به جای اینکه مثل همیشه یه لبخند گنده بزنی و ذوق کنی تمام احساسات عجیب دنیا به قلبت هجوم بیارن و از درد گریت بگیره.

منم این وسط تنها نیستم...
چکار کردید با خودتون و ما آخه من برای درد خودم که داره جونم و میگیره غصه بخورم یا برای صدای گرفته‌ی تویی که امیر همیشه نیستی؟= ))))

خانواده‌ی قشنگ و دوست داشتنیم؟= )

دلتون بسوزه فنایی که الان ادعاتون میشه. ما اون زمانی که چنل و دیلی و فلان مد نبود امیر واسمون لایو دیلی میذاشت و اینجوری عشقشو بهمون ثابت میکرد ماهم متفابل جوابشو میدادیم. نصف شب، دم صبح، بعد از ظهر، اول شب و هروقتی.
دیگه این روزا هیچوقت تکرار نمیشن :))

چرا هرچیزی که ما ازتون خواستیم و بدون ما دارید انجامش میدید؟ شماها که رفیق نیمه راه نبودید: )

هرچیزی میشه و هرروزی که یکی از این آجرای دیوار خرابه‌ای که بهش تکیه دادم میریزه این جمله رو هی با خودم تکرار میکنم" آخه مطمئنم دوسمون داشتید": ): )

حالا ما عادی جلوه میدیم ولی اصلا عادی نیستی-

ایدلای سابقم بعد منحلی ماکان: