لبخنداتون رنگ آرامش کنار همو داره
ولی چشماتون غم دلتون رو داره
و این تضاد داره منو دیوونه میکنه :)

مدام با خودم میگم بچه شدی مشتی مگه میشه نخ اتصالی که خودشون بهت دادن که باهاش زندگی کنی و ببرن و بخوان دل بکنی بعد یاد دوتا استوری دوساعت پیش میفتم دلم میخواد زجه بزنم بابت اینکه بیشتر از هر چیزی نشون میده این نخ پاره شد- : ): )

نرو، بیا بدون تو می‌میرم
تنها دارایی من توی این دنیا تو هستی= )

کاش هنوز پارسال بود و داشتیم با تیکه‌به تیکه‌ی پایتخت برای نبودنتون گریه میکردیم ولی ته داستان خوش میشد اما امشب و این یکماه و نمی‌دیدیم.

جدی جدی دارن ارزشمندترین دارایی عمرم و ازم میگیرن پسر= )
امشب قشنگ اون ویدیوی امیرم که میگفت احساس میکنم عزیز از دست دادم...

کلا تو کار سیاه و سفیدیا عمو.
حالا یه استوری گذاشتی حال ما روهم بد کردی لطفا برگرد تو باکست بزار غصمونو بخوریم

ببینید من واقعا از اینکه در مقابل همچین آدمایی که خودتونم خوب میدونید سودای جداشدن شما دونفر و سالیان دور و درازه که تو سرشون دارن تا بابتش خوشحالی کنن دارید باخت میدید عصبیم. باید با بودن و موندنتون محکم میزدید تو دهن اینا نه اینکه باعث بشید مرور خاطره کنن و تو دلشون بهمون بخندن💆🏻‍♀

خداوکیلی محتوای استوریه چی بود؟: )
بخدا اگه بفهمم چرا باید همچین چیزی گذاشته میشد که توش رندوم سیمین و مهین دخت و ماشالا و ایشالا میگفتن

چی میگن میره از یادت … :)؟!

هر استوری تیری بر قلب پاره پاره‌ی ما:

نظرتونه تا روز پخش مصاحبه از قابلیت استوری و پست و کامنت و لایک و کلاً هرچیزی که تو اینستا هست استفاده نکنی-؟ :)

قد توپ پینگ پنگ زیر چشمای جفتشون قرمزه بعد واسه همدیگه آرزوی موفقیت و شادی روز افزون میکنن آره بابا ما که اصلا نمیشناسیمتون تظاهر کنید همه چی آرومه ما چقدر خوشحالیم: )))

دارم میبازمت ای داد بی‌داد...

من عادت ندارم به دیدن چهره‌ی آدمای عزیز روزگارم نگاه کنم و بند دلم از اینکه همه چی تموم شده پاره شه، عادت ندارم کنارهم ببینمشون و ذوق نکنم و به جاش غصه‌ی لحظه‌ی بعدی که میتونست بهترین باشه و نیست و بخورم، عادت ندارم اینقدر غریب باشم با همه‌ی خوشی های دورانم= )

برگردید، بخدا اون بیرون هیچ خبری نیست همه‌ی دنیا پر از سیاهی و تلخیه، مزه‌ی زهر میده. اینجا بودنه که قشنگه، بین شما و این خونه‌ بود که عشق معنی واقعیش و گرفته بود و جادویی که بین قلبامون بود نجات دهنده‌ی همه روزایی بودن که سخت میگذشت... برگردید اون بیرون زندونه