پای این همه خاطره با دلِ خون اگه میشه بمون: ))
بری جونم و میبری پشت سرت نرو جون دوتامون

آب سیب دارید؟ پس دوتا موهیتو هم بزارید روش.

اون متنه که میگفت من از پایان ها متنفرم، از آخرین بارها قشنگ مودم همونه.

نمیدونم چرا اینقدر این ویدیو برام بیشتر از هرچیز دیگه‌ای مفهوم خونه‌ست، معنی همون حضور به موقع و لازمی که ماکان و در ادامه‌ش شماهایی که بهش معنا دادید تو زندگیم داشته... پس لطفا من و از آدما پس بگیر، من و دست خودم نسپار= ))

تو امید منی اما داری از دست من میری با دستای خودت داری همه هستیمو میگیری= )

دل من تنها به همین غصه خوشه :)))))))))))))

خودت بگو"مگه بی تو از من چیزی میمونه؟": )))

و حتی اینکه هیچ کجای دنیا نمیشه تمام خاطرات و لحظه هایی که ما کنارهم تجربه کردیم و احساساتی که داشتيم و حس عمیقی که از طرف خودشون دیدیم و حتی شبیهش رو ببینیم چه برسه به اینکه کسای دیگه‌ای بخوان بسازنش. حتی نمیتونیم آدمایی رو پیدا کنیم که شبیه این دونفر باشن توی الگوی رفتاری که دارن و کارایی که انجام دادن و از همه مهم تر دیگه هیچ اتفاقی شبیه ماکــان نه تو زندگی ماها تکرار میشه نه خودشون. همه‌ی اینا رو خودشونم خوب میدونن، میدونم که میدونن آخه ولی اینکه این داستان به این نقطه رسیده رو نمیفهمم ابدا.

امیدوارم در نهایتِ این قصه‌ی قشنگ، مارو با یه پایان غمگین و این همه «چرا»ی توی سرمون تنها نذارین. امیدوارم اینجا پایان ما نباشه چون یه جمله‌ی معروفی هست که دلم میخواد حداقل اینجا درست از آب دربیاد. -اگه قشنگ نشده حتما پایانش نرسیده.

بازم می‌رسیم به همون حرفی که میگیم آخه ماهم میدونیم حال خودتونم خوب نیست و نمیتونید و دارید وانمود میکنید.ماهم بخاطر تمام اون خاطرات و باور و عشقی که برامون ساختید امیدوارم بتونیم دوباره کنارهم بلندشیم و شاید درستش کنید و آخر این قصه رو با به پایان رسیدن تمومش نکنیم.

کی اصلا فکرشو میکرد آخر قصمون این شه؟= )

پشت صحنه ضبط آهنگ (گلهای باغچه)

آره عزیزم واقعا از دست دادیم...
بهترین چیز دنیا از دستامون داره میره= )

چقدر رویایی عزیزم
چقدر پر از عشق و جادویی
میشه خواهش کنم نری؟
اگه تو بری پس تکلیف"عشـــق" چی میشه؟: ))

این و دیدم یهو اینطوری شدم که یعنی آخرین پست مشترک امیر و رهام بود اونم با اسم خواننده های ماکان بند؟: )

ما قراره سر هر سالگرد، هر خاطره و هرچیزی که یادمون بندازتت اینطوری بغض گلومون و بگیره و سنگین ترین غم دنیا رو برات تجربه کنیم.از پیشمون نرو نزار حس کنیم اونقدر ناتوانیم که حتی آخرین بازمونده‌ی دلخوشیمونم نمیتونیم نجات بدیم و باز حسرت کنج دلامون خونه کنه.

از دست من میری
از دست تو میرم
تو زنده میمونی
منم که می‌میرم.

کاش الان یازده و بیست دقیقه پونزده شهریور نودوهفت بود و رامبد جوان می‌گفت خانم‌ها آقایون امیر و رهام یعنی ماکان بند: ))))