کاش زندگی بدون فکر و خیال، همین‌جا کنار دوست‌هام (اردک‌ها و اسب‌ها) متوقف می‌شد...

یا مثلا خودم اردک بودم وسط این طبیعت.🪿
به تهمینه میگفتم چقدر دوست دارم مقطعی از عمر اینجا زندگی کنم و مهاجرت معکوس کنی مثلا.
انگار من آدم اون شهرهای شلوغ، ساختمان‌های بلند، سرعت زندگی بالا با آلودگی هوا و صوتی (با تمام امکاناتی که دارن) نیستم. شاید هم فقط تصور می‌کنم می‌تونم برای مدت طولانی اینجا دوام بیارم!
ولی سوال من از خدا اینه که: «خدای من چطور این همه زیبایی باور نکردنی و روح‌نواز رو آفریدی؟!»

امیدوارم فردا بارون نم‌نم هم بیاد : )