من مطمئنم فرنی، انبه و بستنی از بهشت اومده🥭

از انجمن علمی کارآفرینی درخواست نکنیم یک بوتکمپ مرتبط با اینکه چطور بوم کسب‌وکار یک ایده رو تکمیل کنیم؛ برگزار کنیم؟🗿
واقعااا بلد بودنش از اوجب واجباته.

پی‌نوشت: از ما بوم پژوهشی بود.

چون دقیقا ۴ هفته پیش این موقع مشايه بودیم : )

مشایه در لغت به معنای مشایعت، همراهی و پیاده‌روی است. دراصطلاح یعنی جادهٔ اصلی و کوتاه‌ترین مسیر عزیمت به کربلا از نجف که در حدود ۸۰ کیلومتر است.

داشتم فکر می‌کردم ما در چه جایگاهی می‌تونیم به بقیه بگیم آدمِ خوب یا بد؟
بعد خودم چه آدمی هستم؟ معیارمون چیه؟
انگار تنها کسی که می‌تونه حکم و قضاوت کنه فقط خود خداست.
چون انگار هیچ چیزی و هیچ کس صفر و صد نیست. سیاه و سفید مطلق نیست.
نمیدونم ولی خیلی سخته! خیلی!

من که میرم جهنم ولی به نظرتون ایرانی بودن سهمیه حساب نمیشه؟
مثلا تخفیف بدن بهمون بگن ایرانی‌ها خیلی گناه دارن و اذیت شدن تو دنیا🤣

دوستای خودم بهم میگن ما نمیفهمیم چی می‌نویسی توی چنل و این‌ها درمورد چیه
حتی اونا هم نمی‌خونن😭😂

چه شود گر ز ملاقات دوایی سازی؟
خسته‌ای را که دل و دیده به دست تو سپرد...

بهم می‌گه انگار تا وقتی هستن فکر می‌کنی تاابد هستن. ولی وقتی میرن می‌فهمی چی از دست دادی. اون موقع که بودن؛ قدر نمی‌دونستی!

من خیلی وقته انگار یاد گرفتم تلاشم رو بکنم قدر آدم‌ها/چیزهایی که دارم رو بدونم. جوری زندگی می‌کنی انگار فردایی وجود نداره!
وقتی پارسال مامان بزرگم رو، برای اولین بار عزیز از دست دادم و درکی ازش داشتم این رو فهمیدم. وقتی کسی که دوستت داشته رو از دست بدی میفهمی. تا یک هفته قبل از رفتنشون خونه ما بودن و من ته دلم یه حسی بهم می‌گفت:
«که دیدار تو ممکن نیست، حتی بر مزارِ من...»

امروز بلیط‌فروشی بازی پرسپولیس-استقلال توی ورزشگاه نقش جهان شروع میشه🗿

مِن باب این ایده قشنگ و خفن از خانم حبیبی عزیز که به ثمر رسید!

خودم بالغ بر ۵ بار هرکدوم از متن‌ها رو خوندم و چقدر توصیه‌های خوبی داشت...

چه خلاف سر زد از ما که در سرای بستی
برِ دشمنان نشستی، دل دوستان شکستی

چه خلاف سر زد از ما که در سرای بستی
بر دشمنان نشستی، دل دوستان شکستی

سر شانه را شکستم به بهانهٔ تطاول
که به حلقه حلقه زلفت نکند درازدستی

ز تو خواهش غرامت نکند تنی که کشتی
ز تو آرزوی مرهم نکند دلی که خستی

کسی از خرابهٔ دل نگرفته باج هرگز
تو بر آن خراج بستی و به سلطنت نشستی

به قلمروی محبت در خانه‌ای نرفتی
که به پاکی‌اش نرفتی و به سختی‌اش نبستی

به کمال عجز گفتم که به لب رسید جانم
ز غرور ناز گفتی که مگر هنوز هستی

ز طواف کعبه بگذر، تو که حق نمی‌شناسی
به در کنشت منشین تو که بت نمی‌پرستی

تو که ترک سر نگفتی ز پیش چگونه رفتی
تو که نقد جان ندادی ز غمش چگونه رستی

اگرت هوای تاج است ببوس خاک پایش
که بدین مقام عالی نرسی مگر ز پستی

مگر از دهان ساقی مددی رسد وگرنه
کس از این شراب باقی نرسد به هیچ مستی

مگر از عذار سر زد خط آن پسر فروغی
که به صد هزار تندی ز کمند شوق جستی

فروغی بسطامی

من یک تجربه ناموفق هم در یادگیری زبان عربی و کلاس آنلاین داشتم. متوجه شدم کاملا باید تکلیف‌محور باشه واسم و منبعی برای مطالعه.
کمی هم هر چهار مهارت زبان رو در برداشته باشه.

چون چندماه پیش شروع کردم خودخوان، به کمک تدریس‌هایی که در اینترنت هست کتاب‌ «العربية بین یدیک» رو مطالعه کنم. حس می‌کنم روند بهتری داشت.
درسته عربی فصیح برای برقراری ارتباط نسبت به لهجه خیلی کاربردی نیست ولی متوجه شدم اساس یادگیری لهجه (گفتار عامیانه و روزمره)، دونستن فصیح (مثل زبان رسمی و کتابی) هست.

البته زبان یادگرفتن به خصوص خودخوان مطالعه کردن، واقعا مثل خیلی کارهای دیگه به استمرار نیاز داره...

یک عبارتی در آیه ۴۸ سوره «قلم» قرآن هست که به طرز دقیق، زیبا و عجیبی حالِ انسان رو زمان اندوه و مصیبت وصف کرده:

«...اذ نادي و هو مکظوم»

يعني ندا کرد؛ در حالي که نفسش از شدت اندوه بریده شده بود...