امروز اینجوری گذشت که بعد بیدار شدن یه کم خونه مرتب شد. چون خانواده سرکار بودن یک ناهار سریع هم آماده شد. صبحانه خوردم و یک کم قهوه فوری، عسل و آب جوش رو هم زدم تا بافت سبکِ و رنگ روشن‌تری به خودش بگیره. بعد شیر و چندتا یخ اضافه کردم بهش‌.
مثل اون دیالوگ توی فیلم عباس کیارستمی باید بگیم آقا ما رو یه نوشیدنی نجات داد : )
پنج‌شنبه شب هم یه آب‌دوغ خیار که کنار زاینده‌رود با ریحانه و زهرا درست کردیم ما رو نجات داد.

ولی یه مشکلی که این‌روزها دارم باهاش سر می‌کنم اینه که توی work-life balance (تعادل کار "واسه ما دانشگاهی بیشتر" و زندگی) خیلی خوب نیستم. یا یهو خودم رو تحت فشار قرار میدم یا در حالت اهمال‌کاری و هیچ‌کاری انجام ندادن قرار می‌گیرم. این بیشتر هم از نظر ذهنیه که نمی‌تونم هندلش کنم. انگار مثل multitasking چندتا کار رو همزمان داری انجام میدی ولی کیفیت و خروجی که می‌خوای رو نداره. یا مثلا انگار کاری انجام نشده درحالی که تایم زیاد و پراکنده‌ای از روز رو درگیر بودی و دیده نشده. ذهنت هم درگیر می‌مونه و شاید به مرور زمان فرسودگی بیاره.