فردیه که توی زمان کوتاه مسئله و مشکل ما رو می‌شنوه و بر اساس روش‌های استانداردی که بلده راه‌حل پیشنهاد می‌ده. ممکنه به درد ما بخوره، ممکنه نخوره. و بعد از اون هم مسئولیتی در قبال ما نداره. مثل مشاوره مالی، حقوقی، قرارداد‌نویسی، بازرگانی یا استخدام نیرو.

کسی که هم تخصص داره هم تجربه. تخصص با علم و دانش به دست میاد، تجربه با کار کردن. منتور از صفر تا ۱۰۰ کنار ماست تا مسئله حل بشه و خودش حداقل یک بار این مسیر رو رفته. به این فرایند می‌گیم منتورینگ.

نسبت به مشاور و منتور سطح بالاتری داره و تعداد آدم‌های واقعیِ این حوزه زیاد نیست. کوچ اجازه می‌ده مسئله‌مون رو بگیم، بعد سوال‌هایی می‌پرسه که باید کامل جواب بدیم. اونقدر با تجربه‌ست که سوال‌ها رو جوری می‌پرسه که خودمون هدایت می‌شیم و می‌فهمیم چطور مشکل رو حل کنیم. ارزشش هم اینه که ما رو متقاعد می‌کنه؛ چون راه‌حل رو خودمون پیدا می‌کنیم، رضایت هم همراهشه. مخصوصا توی تیم، چون باعث می‌شه اختلاف و تنش کمتر بشه.
کوچینگ می‌تونه توی حوزه‌های مختلف باشه، حتی بعضی‌ها در دو حوزه تخصص دارن مثلا روانشناسی و صنعت.

حافظ

آن کس که تو را شناخت جان را چه کند
فرزند و عیال و خانمان را چه کند

دیوانه کنی هر دو جهانش بدهی
دیوانهٔ تو هر دو جهان را چه کند

سید علی صالحی

سعدی