من و جام می و معشوق، الباقی اضافات است
اگر هستی که بسم الله، در تأخیر آفات است

مرا محتاج رحم این و آن کردی، ملالی نیست
تو هم محتاج خواهی شد، جهان دار مکافات است

ز من اقرار با اجبار می گیرند، باور کن
شکایت های من از عشق از این دست اعترافات است

میان خضر و موسی چون فراق افتاد، فهمیدم
که گاهی واقعیت با حقیقت در منافات است

اگر در اصل، دین حُبّ است و حُبّ در اصل دین، بی شک
به جز دلدادگی هر مذهبی، مُشتی خرافات است

فاضل نظری

به می عمارتِ دل کن که این جهانِ خراب
بر سر آن است که از خاکِ ما بسازد خشت

«سلاماً للّذینَ احِبّوا فینا ما لَم نُحِبّه یوماََ بِانَفسنا.»

«سلام بر کسانی که در ما چیزهایی را دیدند و دوست داشتند که خودمان ندیدیم و دوست نداشتیم!»

الان داشتم تفسیر این بیت از حافظ رو می‌خوندم؛ خیلی جالب بود:

سِرِّ خدا که عارف سالک به کس نگفت
در حیرتم که باده‌فروش از کجا شنید

حافظ می‌گوید عارف سالک کسی است که سال‌ها در راه شناخت خدا و حقیقت قدم زده و به رازهایی از عالم معنا رسیده است؛ رازهایی که حتی توان یا اجازه گفتنشان را به دیگران ندارد.

اما حافظ با تعجب می‌گوید:
اگر این راز را عارف اهل سلوک به هیچ کس نگفته پس باده فروش از کجا از آن با خبر شده است؟
در ظاهر باده فروش تنها کسی است که شراب می‌فروشد؛ اما در زبان عرفانی حافظ باده نماد عشق و معرفت الهی است و باده فروش می‌تواند نماد پیر معشوق یا کسی باشد که شراب عشق و معرفت را به سالک می چشاند.

حافظ در واقع می‌گوید:
گاهی حقیقت را نه از راه کتاب و استدلال، بلکه با چشیدن و تجربه کردن می‌توان شناخت.
آن کس که جام عشق را به دست انسان می‌دهد، گویی از رازی آگاه است که عارف پس از سال ها سلوک به آن رسیده است.

نمیدونم ویدئوهای کمانچه‌نوازی استاد کیهان کلهر رو دیدید یا نه.
ولی تماشا کردن استاد موقع نواختن عجیب قشنگه! اینقدر عاشق کمانچه‌شه، محو و غرق نواختن میشه که به خودت می‌گی مگه میشه کسی چیزی رو اینقدر دوست داشته باشه؟

بعد این جمله معروف رو هم درموردش میگن:
دوستت دارم
آنچنان که کلهر
کمانچه را...

«الكَمَنجاتُ تَبْكى على زَمَنٍ ضائعٍ لا يَعودْ
الكَمَنجاتُ تَبْكى على وَطَنٍ ضائعٍ قَدْ يَعودْ»

كمانچه‌ها، بر زمانِ از دست رفته‌ی بی‌بازگشت می‌گریند.
کمانچه‌ها، بر وطنی که از دست رفته می‌گریند؛
که شاید بازگردد...

یه اسب خیلی زیبا هم دارن گویا که اسمش «حدیدالشمس» ‌هست‌.

«حدیدالشمس»:
به عنوان اسم اسب، می‌تواند به اسبی اشاره کند که هم قوی، سرسخت و مقاوم است، هم پرانرژی، پرنور و پرتوان. یعنی اسبی که مثل آهن محکم و مثل خورشید درخشان و چشم‌نواز است.

در کل، «حدید الشمس» به اسبی با توان، استقامت و زیبایی خاص اشاره دارد و اسمی باشکوه و قدرتمند است.



دوباره داشتم یه نگاه کلی به مجله lifespan که درمورد زندگی سالم و طول عمر بیشتر هست می‌کردم.
چندتا موضوعات جالبش برای خودم این‌ها بود:

🤖 ۴.هوش مصنوعی و مغز؛ آیا داریم کمتر فکر می‌کنیم؟
وقتی از AI می‌خوایم به جای ما فکر کنه، مقاله رو بخونه، خلاصه کنه یا مسئله رو حل کنه، درواقع بخشی از فعالیت ذهنی خودمون رو بهش واگذار کردیم. به این کار برون‌سپاری شناختی (Cognitive Offloading) میگن.

حالا بعضی مطالعات اولیه نشون داده‌ که استفاده زیاد از AI ممکنه با کاهش درگیری شناختی همراه باشه؛ حتی یک مطالعه EEG در این شماره گزارش شده که گروه استفاده‌کننده از LLM، اتصال مغزی ضعیف‌تری موقع انجام تکلیف داشتن.

اما نکته مهم اینه که هنوز نمی‌شه گفت AI به مغز آسیب می‌زنه؛ شواهد فعلی، محدود و اولیه‌ هستن و به مطالعات بیشتری نیاز داریم.

🧠 پس مشکل AI چیه؟
مسئله لزوماً خود AI نیست؛ نحوه استفاده ما از اون مهمه.
اگه بگیم «این مقاله رو برای من بخون و خلاصه کن.»
توی این حالت، ممکنه بخش زیادی از فرایند خواندن و پردازش رو به AI بسپاریم.

اما در حالت «من مقاله رو خوندم؛ این قسمت را متوجه نشدم، برام توضیح بده.»
اینجا AI بیشتر نقش دستیار داره تا جایگزین فکر کردن.
واسه همین بهتره AI به ما کمک کنه تا توانایی‌های شناختی خودمون رو تقویت کنیم، نه اینکه جای اون رو بگیره.

موارد دیگه‌ش این‌ها بود:
چرا پیر می‌شیم؟
سلول‌های پیر چی هستن؟
پیری زنان فقط مسئله باروری نیست.
آیا می‌توان سلول پیر را دوباره جوان کرد؟
ساعت بدن فقط برای خواب نیست.
سیستم ایمنی با افزایش سن تغییر می‌کند.

کتاب ikigai یکی از کتاب‌های شناخته شده حوزه توسعه‌فردی، سبک‌زندگی و معناگرایی توی سال‌های اخیر بوده و به فارسی هم ترجمه شده.
نویسنده با الهام گرفتن از فرهنگ ژاپنی و مطالعاتی که انجام شده سعی کرده بهمون بگه چطور میشه زندگی طولانی‌تر، رضایت‌بخش‌تر و هدفمند‌تری داشت.

خود واژه ایکیگای رو میشه به صورت «دلیل زندگی»، «دلیل بیدار شدن در صبح» یا چیزی که به زندگی ما معنا میده ترجمه کرد.

نویسنده اومده برای درک این مفهوم به منطقه اوگیمی ژاپن رفته. چرا این منطقه؟ چون به داشتن سالمندان سالم و شاد شهرت جهانی داره.

بعد از گفت‌وگو با ساکنان منطقه سعی کردن دلیل رضایت درونی، آرامش ذهنی، زندگی طولانی و با نشاطی که دارن رو کشف کنن.
به این اشاره می‌کنه خوشبختی از موفقیت‌های بزرگ به دست نمیاد؛ از پیدا کردن معنای شخصی برای زندگی شکل می‌گیره.

در دنیای موازی هم فضای کاری مورد علاقه‌م شبیه اسنوا تک توی دانشگاهه.
واقعا از نظر معماری و دکور حس خوبی به آدم منتقل می‌کنه‌.

اینقدر معاشرت خوبی بود که:
«چون کوی دوست هست به صحرا چه حاجت است؟!»

با صدای استاد داره پخش میشه دوباره:

خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است
چون کوی دوست هست به صحرا چه حاجت است

جانا به حاجتی که تو را هست با خدا
کآخر دمی بپرس که ما را چه حاجت است

ای پادشاه حسن خدا را بسوختیم
آخر سؤال کن که گدا را چه حاجت است

ارباب حاجتیم و زبان سؤال نیست
در حضرت کریم تمنا چه حاجت است

محتاج قصه نیست گرت قصد خون ماست
چون رخت از آن توست به یغما چه حاجت است

ای مدعی برو که مرا با تو کار نیست
احباب حاضرند به اعدا چه حاجت است

ای عاشقِ گِدا! چو لب روح بخش یار
می‌داندت وظیفه، تقاضا چه حاجت است؟

شجریان بزرگ در یکی از مصاحبه‌شون به چنین مفهومی اشاره کردن:
من موسیقیی رو می‌خونم که به انسان اندیشیدن یاد بده : )

هر آمدنی را رفتنی است؛
و هر انتصابی را عزلی؛
خوشا به حال آنانکه در طاعت خالق و در خدمت مخلوقند...

منسوب الي قول علي بن أبي طالب

قول میدم واسه امروز کافیه و پیام آخره (درحالی که چیزی به فردا نمونده)🤣

دیدین بعضی وقت‌ها کسی رو به خاطر کاری سرزنش می‌کنیم؟ بعد دقیقا انگار خدا تو رو در همون شرایط انجام قرار میده که اگه واکنش بدتری نشون ندیم خیلی کار بزرگی کردیم!

چندتا حدیث دیدم بهش اشاره شده:
علی علیه السلام در این باره فرمودند:
«مَنْ عَیرَ شَیئاً بُلِی بِهِ».

«کسی که چیزی را مذمت کند به همان چیز گرفتار می شود.»

و امام صادق علیه السلام فرمودند:
«مَنْ عَیرَ مُؤْمِناً بِذَنْبٍ لَمْ یمُتْ حَتَّی یرْکبَهُ».

«کسی که مؤمنی را به گناهی سرزنش کند، نمیرد تا آن گناه را انجام دهد.»

و نیز پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند:
«انْ امْرءٌ عَیرَک بِشَی ءٍ یعْلَمُهُ فِیک فَلَا تُعَیرْهُ بِشَی ءٍ تَعلَمُهُ فِیهِ یکنْ وَبالُهُ عَلَیهِ وَ اجْرُهُ لَک».

«اگر شخصی تو را سرزنش کرد به چیزی که می دانست در تو هست، تو او را به چیزی که می دانی مذمّت مکن تا گناهِ سرزنش کردن بر او باشد و پاداش نکوهش نکردن بر تو باشد.»

دقیقا در روزهایی که به خودم می‌گفتم مگه میشه علوم پایه خونده باشی ولی حتی یه کم اقتصاد، حقوق، علوم اجتماعی، فلسفه ندونی، مدرسه دوران قراره توی دانشگاه اصفهان به صورت مستقل برگزار بشه و چه تیم خوبی کادر برگزارکننده‌ست برای این که به بهترین حالت ممکن اجرا بشه!

این‌که باتوجه به شرایط کشور به صورت کاربردی موضوعات انتخاب شدن خیلی قشنگه🥲

«سومین مدرسه تابستانه علوم انسانی دوران»

وضعیت تعلیق، وضعیتی از زیست فردی و جمعی است که در آن، بی‌ثباتی و ابهام شرایط، افق آینده را مبهم و نامطمئن می‌کند؛ به‌گونه‌ای که امکان تصمیم‌گیری، برنامه‌ریزی و شکل‌دادن به آینده دشوار می‌شود و فرد و جامعه ناگزیرند در فاصله‌ای نامعلوم میان آنچه که هست و آنچه ممکن است بشود زندگی کنند.

«دوران» کوششی مستقل و تماما دانشجویی‌ست و هست شده تا دریچه‌ای بگشاید رو به جهان علوم انسانی و در این دوره برپا می‌شود تا گرد هم آورد و بپرسد آنچه را که کمتر پرسیده‌ می‌شود؛ طرح پرسش‌هایی بنیادین را در اندازد و ضمن برقرارسازی محیطی امن و سالم برای صرف فعل اندیشیدن بکوشد تا ظرفیت تحلیلی و فکری مخاطب را در مواجهه با اکنون جامعه‌ی ایرانی ارتقاء بدهد تا شاید وی از انفعال و انزوا دوری گزیند.

🎙 با حضور و همراهی استادان برجسته:

دکتر مرتضی نورایی
دکتر عباس کاظمی
دکتر علی سرزعیم
دکتر مهدی مهدوی‌زاهد
دکتر پریسا پورآبادی

🗓 زمان برگزاری: شنبه ۳۱ مردادماه تا شنبه ۷ شهریورماه
📍 نحوه برگزاری: به‌صورت حضوری در دانشگاه اصفهان

🔗لینک پیش‌ثبت‌ نام در مدرسه دوران
(همراه با تخفیف ویژه برای دانشجویان دانشگاه اصفهان و ثبت نام های گروهی)


⏳آخرین مهلت ثبت نام: جمعه ۳۰ مردادماه

⁉️ روابط عمومی دوران پاسخگوی سوالات شماست.


📩برای دریافت اطلاعات بیشتر، پیج اینستاگرام و کانال تلگرام دوران را دنبال کنید.