انگار باید به خودمون برای این مدت حق بدیم چون درگیر حفظ پایه‌های هرم بودیم : )

«اللهم بلغنا الدعاء الذي يردده قلبنا كل ليلة»

خدایا ما را به همان دعایی برسان که دلمان،
هر شب آن‌ را، تکرار می‌کند...

«سلامٌ لأرضٍ خُلقت للسلام و ما رأت یوماً سلاما»

سلام بر زمینی که برای صلح آفریده شد و هیچ روزی رویِ صلح ندید!

سوالی که از اداره برق عزیز داریم اینه که چرا اینقدر سخته یه برنامه قطعی برق اعلام کنن و طبق اون پیش بره؟

چون انگار هرساعتی ممکنه بره جز چیزی که اعلام شده.
امروز به طرز عجیبی همه بچه‌ها سر این امتحان اذیت شدیم. از شب قبل یا صبح زود باید همه چیز رو بزنیم توی شارژ. بعد اگه اینترنت قطع بشه به خاطر قطع شدن دکل مخابراتی آنتن گوشی هم می‌پره!
اگه ثبت نشه باید مدرک و مستند ببریم دانشگاه شاید امتحان حضوری گرفته بشه.
بهترین حالتش این بود بریم جای دیگه امتحان بدیم که "احتمال" می‌دیم دسترسی داشته باشیم.

انگار چیز‌های ساده‌ای به نظر میرسه ولی بار روانی و خستگی خیلی زیادی داره.
امیدوارم برای کسی این چالش‌ها به وجود نیاد و قبلش بشه راه‌حلی پیدا کرد...

بعد این فکرها مثل یک لوپ هی تکرار می‌شه!
اینکه کسایی که به خاطر بیماری به دستگاه نیاز دارن چی؟
خرابی وسایل برقی چی؟
آسیب به خوراکی‌ها و ذخایر غذایی چی؟
گرمای مردمِ جنوب چی؟

منم آخرش به خاطر نگرانی برای مردم، شرایط و مشکلات احتمالا یک بیماری خود ایمنی می‌گیرم.
ولی بخش زیادی از این نگرانی چیزی رو حل نمی‌تونه حل کنه متأسفانه. اینکه کاری از دستت بر نمیاد هم بیشتر اذیتت می‌کنه.

Final exams core:

بچه‌ها یکی از طولانی‌ترین کلمات در زبان انگلیسی این هست:
supercalifragilisticexpialidocious

extremely good
(made popular in the 1964 children's film, "Mary Poppins")

خیلی تلفظ قشنگی داره واقعا و انگار حق مطلب رو ادا می‌کنه.
ولی انگار دستشون رو روی کیبورد‌ گذاشتن کلمه تولید کردن چون با نگاه کردن بهش هیچی آدم نمی‌فهمه😂
super cali fragilistic expi alidocious

این کلمه هم در زبان ترکی از طولانی‌ترین‌هاست:

muvaffakiyetsizleştiricileştiriveremeyebileceklerimizdenmişsinizcesine

از ریشه کلمه muvaffakiyet (موفقیت) گرفته شده به معنی:
«گویا شما از کسانی هستید که ممکن است نتوانیم به راحتی آنها را تبدیل به ناموفقان کنیم.»

خدایا!
تلخ‌کامی‌های دنیا بَس دلِ ما را

- نجیب کاشانی.

تاحالا پیش اومده شما هم توی ذهنتون، از خودتون بپرسید چرا بعضی اساتید با اینکه شاید شرایط در خارج از کشور براشون بهتر بوده برگشتن؟

چند وقت پیش یکی از اپیزودهای پادکست 2see رو گوش می‌کردم که میهمانش جناب دکتر مشایخی (از بنیانگذاران دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه شریف) بودن.
و میزبان دو محقق ایرانی از استنفورد و هاروارد. آقای دادخواهی‌پور و آقای سجادی (در حال حاضر دانشجوی MBA هستن)

صحبت تقریبا از اینجا شروع می‌شه که برگشتن به کشور بعد از تحصیل بستگی به این داره که چقدر بخوایم به مردم کمک کنیم. و اگر از ارزش‌هامون تاثیرگذاری بر مردم کشور هست نیازه برگردیم.

یکی از نکات خیلی جالبی که بهش اشاره کردن این بود که درواقع علوم انسانی هستن طراحی می‌کنن جامعه چطور به سمت جلو پیش بره و اگر بستر برای علوم مهندسی و پزشکی فراهم نباشه مشکل ایجاد می‌کنه. این بستر توسط رشته‌هایی مثل مدیریت، اقتصاد، علوم اجتماعی و غیره ایجاد میشه.

واسه همین اشاره میکنن یکی از راه‌های بهبود این فرایند ارائه دروس اختیاری در سطح لیسانس برای آشنایی با مباحثه‌.

حالا باید چیکار کنیم؟
تمرکز و هدف اساسی کشور بر "توسعه" باشه!
توسعه شامل رشد اقتصادی، احساس مشارکت مردم در سرنوشت و تصمیم‌گیری، توسعه منابع انسانی و امکانات آموزشی در کشور و ابعاد مختلف.

در کشور توسعه یافته استعداد‌های قوی‌تر شیوه اداره کشور رو میتونن به دست بگیرن.
درواقع کسانی که میتونن کار رو بهتر انجام بدن در ساختارهای بالاتر می‌رون و در عین حال تحت کنترل هستن که خطا نکنن!

طبق شرایط فعلی ما در موقعیتی هستیم که نیاز به بازنگری اولویت‌ها و خودنگری داریم. اینطوری میتونیم دریچه یادگیری رو باز کنیم.

یکی از دلایلی که جامعه ما درست جلو نرفته، فقر رشته های علوم انسانی و اجتماعی هست.
وقتی این فقر زمانی می‌تونه برطرف بشه که استعدادهای برتر جامعه جذب این رشته ها بشن. دروس با کیفیت به کمک اساتید برتر ارائه بشه. اینجوری نباشه که رتبه‌های برتر سر کلاس‌هایی برن که از نظر محتوا یا اساتید سطح خوبی نداره و زده بشن.

در نهایت که درمورد نگرانی‌های آینده باتوجه به شرایط فعلی از آقای دکتر مشایخی می‌پرسن به موارد زیر اشاره می‌کنن:
_ نگرانی درمورد شرایط فعلی تحصیلی و آموزش مجازی
_ اثرات شرایط اقتصادی بر آموزش
_ نیاز به بازآرایی محتوای درسی و زیرساخت‌ها
_ اگر فقر دانشگاه‌ها ادامه پیدا کنه دانشگاه توی مسیری میفته که ضعیف‌تر میشه.

نقطه عطف و موردعلاقه من در این اپیزود زمانی بود که از دکتر مشایخی پرسیدن:
امید نسل جوان چیه و چه کاری باید انجام بده؟
و ایشون پاسخ دادن:
به نسل جوان میگم توی شرایط سختی هستید ولی اگر بخواید خودتونو از این حالت بکشید بیرون یک ویژن ۵ تا ۱۰ ساله راحی کنید که حتی با همین شرایط سخت علاقه داری کجا باشی.
ممکنه در یک رشته هنری، ورزشی درجه یک باشی.
پذیرش در یک دانشگاه درجه یک.
چیزی که عمیقا بهش علاقه داشته باشی. این یک نیروی زاینده ای به وجود میاره که کمک میکنه ناامید نشی و مشکلات رو پس بزنی.

دقیقا در وضعیتی هستم که دلم می‌خواد و کاش می‌شد همزمان کار کنم و مستقل‌تر بشم، درس بخونم، باشگاه برم، زبان بخونم، کلاس‌های نوروساینس رو ادامه بدم، فعالیت داوطلبانه انجام بدم، توی جامعه باشم و مهم‌تر از همه کیفیت ارتباطات و خانواده...

چون انگار اگه آدم‌ها به قله‌های موفقیت هم برسن ولی کسایی که دوست داری کنارت نباشن؛
منظره اون بالا خیلی هم دیدنی نیست : )

از بزرگترین دارایی‌ و نعمت‌ها؟
آدم‌های خوبی که خدا سر راهمون قرار میده...

ارائه دقیقا در همین نور : )

واقعا موضوعات پژوهشی Trauma خیلی قشنگ و کاربردی هستن.
و به این اهمیت و علاقه زمان جنگ بیشتر پی بردم. برای اینکه بفهمیم چنین تجربیات و هرچیز ناخوشایندی (مثل استرس، جنگ، تصادف، از دست دادن، تروماهای پزشکی) چطور بر عملکرد مغز و بدن اثر میذاره.
این تاثیرات چطور خودش رو در آینده نشون میده؟!
بعد میشه این آزمایشات رو روی مدل حیوانی برد. یعنی تروما رو القا کرد و نتایج رو بررسی کنیم.

شاید اگه بفهمیم مکانیسم اثرش چی هست راه‌حل‌های مناسب‌تری بتونیم ارائه بدیم.
سوالات بیشتری رو حل کنیم. بهتر باهاش کنار بیایم. به درک خوبی برسیم : )

أيتها اللحظات السعيدة التي لم تأت بعد،
هل لك أن تسلكي درباً مختصراً قبل أن تشيخ قلوبنا..!

اى لحظه‌هاى سعادت كه هنوز نيامده‌ايد!
آيا راه كوتاه‌ترى براى رسيدن‌تان هست؟
پيش از آن كه دل‌هایمان فرسوده شوند..!؟

نزار قباني

پایان رسمی کارشناسی و ترم هشت : )

عکس از: ثمین عزیزم

آمين، لِدُعائك القابع في عُمق قلبك الآن.

«آمین، برایِ دعاهایی که اکنون در اعماقِ قلب شماست.»