🔵ورود مسیح به بروکسل یا یکشنبه ی نخل
Christ's Entry into Brussels in 1889
James Ensor
423 × 253 cm
«ورود مسیح به بروکسل» به تقلید از «ورود پیروزمندانه عیسی مسیح به اورشلیم»توسط،جیمز انسور کشیده شده است. کارناوالی از آدم هایی با ماسک های عجیب که هیچکدام به مسیح توجه نمیکنند و حتی عیسی و الاغش در این نقاشی گم شدهاند. اگر به دقت به اثر نگاه کنید متوجه شوم بودن آیندهی این کارناوال خواهید شد که منجر به مصلوب دوم مسیح خواهد شد.
در این نقاشی علاوه بر ماسک جمعیت لباس هایی مثل اسکلت سرباز دلقک و هنرمند و.. دارند و حتی چهرههایی که ماسک ندارند؛ چهرهای ماسکی و کاریکاتوری دارند. انسور انسانیت مدرن را ظاهری و ریاکارانه و گروتسک نشان میدهد. او نشان میدهد اگر مسیح بازگردد، سیاست و تجارت مدرن از این رویداد بهره میبرد. در پایین بوم فردی با شباهت زیاد به شهردار بروکسل(تصویر ۴) در لباس اسقف جمعیت را رهبری میکند. در این نقاشی ۱۲ شعار سیاسی وجود دارد که "اینجا" میتوانید بخوانید. نکته جالب دیگر حضور خود انسور در این کارناوال است(تصویر ۵) که با کت سبز و کلاهی قرمز جمعیت را تماشا میکند.
@mtsra
Christ's Entry into Brussels in 1889
James Ensor
423 × 253 cm
«ورود مسیح به بروکسل» به تقلید از «ورود پیروزمندانه عیسی مسیح به اورشلیم»توسط،جیمز انسور کشیده شده است. کارناوالی از آدم هایی با ماسک های عجیب که هیچکدام به مسیح توجه نمیکنند و حتی عیسی و الاغش در این نقاشی گم شدهاند. اگر به دقت به اثر نگاه کنید متوجه شوم بودن آیندهی این کارناوال خواهید شد که منجر به مصلوب دوم مسیح خواهد شد.
در این نقاشی علاوه بر ماسک جمعیت لباس هایی مثل اسکلت سرباز دلقک و هنرمند و.. دارند و حتی چهرههایی که ماسک ندارند؛ چهرهای ماسکی و کاریکاتوری دارند. انسور انسانیت مدرن را ظاهری و ریاکارانه و گروتسک نشان میدهد. او نشان میدهد اگر مسیح بازگردد، سیاست و تجارت مدرن از این رویداد بهره میبرد. در پایین بوم فردی با شباهت زیاد به شهردار بروکسل(تصویر ۴) در لباس اسقف جمعیت را رهبری میکند. در این نقاشی ۱۲ شعار سیاسی وجود دارد که "اینجا" میتوانید بخوانید. نکته جالب دیگر حضور خود انسور در این کارناوال است(تصویر ۵) که با کت سبز و کلاهی قرمز جمعیت را تماشا میکند.
@mtsra
و آیا این بار چراغی
برای احساسی شناور
گر می گیرد؟
و فانوس دریایی
می گوید کجای یاس هایم
غرق شده ام؟
عزیزم
تو برای شکافتن جسدی
پر از ماهی و مروارید می آیی؟
آمدنت
گسلاب ها را رام می کند
کافی ست صدایم کنی
خاطراتت انگشتانم را تکان می دهند
و از میان مژه هایم بیرون می آیم و
به خانه برمی گردم
هنوز گلاب پاش های نقره ای
از فقدان پر نشده اند
هنوز روبان های سیاه
کنار عکس هامان گل نداده اند
پس باید شک کرد به زمان
به هرچه که می گذرد
باد دارد باورهای مان را با خود می برد
و هیچ کس نمی داند
بار دیگر از کدام سمت
به زمین خواهیم افتاد...
برشی از شعر اپال
#نارنجی_تند
#عادله_رفایی
#نشر_چشمه
مشخصات اثر: دیجیتال میکس مدیا
ابعاد:۳۳*۵۵ cm
@mtsra
برای احساسی شناور
گر می گیرد؟
و فانوس دریایی
می گوید کجای یاس هایم
غرق شده ام؟
عزیزم
تو برای شکافتن جسدی
پر از ماهی و مروارید می آیی؟
آمدنت
گسلاب ها را رام می کند
کافی ست صدایم کنی
خاطراتت انگشتانم را تکان می دهند
و از میان مژه هایم بیرون می آیم و
به خانه برمی گردم
هنوز گلاب پاش های نقره ای
از فقدان پر نشده اند
هنوز روبان های سیاه
کنار عکس هامان گل نداده اند
پس باید شک کرد به زمان
به هرچه که می گذرد
باد دارد باورهای مان را با خود می برد
و هیچ کس نمی داند
بار دیگر از کدام سمت
به زمین خواهیم افتاد...
برشی از شعر اپال
#نارنجی_تند
#عادله_رفایی
#نشر_چشمه
مشخصات اثر: دیجیتال میکس مدیا
ابعاد:۳۳*۵۵ cm
@mtsra
در قرن نوزدهم میلادی با مورد توجه قرار گرفتن امپرسیونیسم در پاریس، هنرمندان از تمام جهان به پاریس میآمدند تا در تماس مستقیم با آن قرار گیرند. این هنرمندان در بازگشت، تازه یافتههای این جنبش و نیز نگرش نوین خود را به عنوان طغیان کنندهای علیه تعصبات و قرار دادهای جهان بورژوازی، با خود به ارمغان میبردند. از جمله این هنرمندان که از بانفوذترین معتقدان این آیین جدید (امپرسیونیسم) در خارج فرانسه بود. جیمز اَبُت مک نیل ویسلر بود.
جیمز ابوت مک نیل ویسلر (۱۹۰۳–۱۸۳۴) نقاش برجسته و جنجالی آمریکایی است. او به چاپنقشهای ژاپنی شوقی وافر داشت. او چون ادگار دگا و آگوست رودن امپرسینویستی سفت و سخت نبود، زیرا دلمشغولی اصلی او تأثیرات
نور و رنگ نیست بلکه بیشتر به دقت و ظرافت ترکیب بندی توجه داشت. وجه مشترک او با نقاشان پاریس این بود که علاقه هنردوستان به صحنههای احساساتی را تحقیر میکرد و بر این موضوع تأکید میورزید که در نقاشی، آنچه اهمیت دارد موضوع نیست، بلکه نحوه بیان آن با رنگها و شکلهاست.
@mtsra
👇نمونه آثار
جیمز ابوت مک نیل ویسلر (۱۹۰۳–۱۸۳۴) نقاش برجسته و جنجالی آمریکایی است. او به چاپنقشهای ژاپنی شوقی وافر داشت. او چون ادگار دگا و آگوست رودن امپرسینویستی سفت و سخت نبود، زیرا دلمشغولی اصلی او تأثیرات
نور و رنگ نیست بلکه بیشتر به دقت و ظرافت ترکیب بندی توجه داشت. وجه مشترک او با نقاشان پاریس این بود که علاقه هنردوستان به صحنههای احساساتی را تحقیر میکرد و بر این موضوع تأکید میورزید که در نقاشی، آنچه اهمیت دارد موضوع نیست، بلکه نحوه بیان آن با رنگها و شکلهاست.
@mtsra
👇نمونه آثار