🔵خواب
.
دالی در (خواب)نوعی سر بزرگ و نرم با اندامی که در واقع موجود نیست و از 1929 به بعد در دنیای بصری و هنری او شناور گشته آفرید.هر چند نیز مثل همیشه سر خود سالوادور دالی را به یاد میاورد.اما در اینجا خودنگاره ای در کار نیست.خواب و رویاها قلمرو و ناخود آگاهند و بنابراین موضوعی مورد علاقه ی خاص روانکاوان و سوررآلیست هاست.آدم خواب دالی_یا تمثیل خواب_مشوش و نگران است،و به شمار خارق العاده ای عصا نیاز است تا بتواند سر را ثابت نگه دارد و هر خط و انحنای چهره به دقت در جایش مستقر بماند.صورخیال عصاها که حضور دائمی در نماپردازی دالی دارد،نمادی از شکنندگی تکیه ها میسازد که نگهدارنده ی واقعیت است.اما هیچ چیز به شکل موروثی و مقرر ثابت نمی نماید و حتی سگ نیز نیاز به عصا و تکیه گاه دارد.همه چیز در نقاشی بجز سر در نور اندک مایل به آبی غوطه ور است و حس بیگانه شدن به دنیای روز روشن و عقلانیت را کامل میکند. #دالی میگفت : عصاها برای من معنای اشیای مقدس را دارند.عصا فقط یک تکیه گاه نیست.انتهای عصای دو شاخه اشاره ای به دو گانگی است
.
.
.
#سوررآلیسم #سالوادوردالی
@mtsra
.
دالی در (خواب)نوعی سر بزرگ و نرم با اندامی که در واقع موجود نیست و از 1929 به بعد در دنیای بصری و هنری او شناور گشته آفرید.هر چند نیز مثل همیشه سر خود سالوادور دالی را به یاد میاورد.اما در اینجا خودنگاره ای در کار نیست.خواب و رویاها قلمرو و ناخود آگاهند و بنابراین موضوعی مورد علاقه ی خاص روانکاوان و سوررآلیست هاست.آدم خواب دالی_یا تمثیل خواب_مشوش و نگران است،و به شمار خارق العاده ای عصا نیاز است تا بتواند سر را ثابت نگه دارد و هر خط و انحنای چهره به دقت در جایش مستقر بماند.صورخیال عصاها که حضور دائمی در نماپردازی دالی دارد،نمادی از شکنندگی تکیه ها میسازد که نگهدارنده ی واقعیت است.اما هیچ چیز به شکل موروثی و مقرر ثابت نمی نماید و حتی سگ نیز نیاز به عصا و تکیه گاه دارد.همه چیز در نقاشی بجز سر در نور اندک مایل به آبی غوطه ور است و حس بیگانه شدن به دنیای روز روشن و عقلانیت را کامل میکند. #دالی میگفت : عصاها برای من معنای اشیای مقدس را دارند.عصا فقط یک تکیه گاه نیست.انتهای عصای دو شاخه اشاره ای به دو گانگی است
.
.
.
#سوررآلیسم #سالوادوردالی
@mtsra
🔵عروس باد
.
.
.
.
.
عروس باد یا طوفان خودنگارهای از اسکار کوکوشکا هنرمند اتریشی است که بین سالهای ۱۹۱۳–۱۹۱۴ کشیده شد و مشهورترین اثرش بهشمارمیرود.پیکرههایی که در نقاشی عروس باد حضور دارند، به شیوه ای اکسپرسیونیستی تصویر شده اند. این تابلو، خودنگارهٔ کوکوشکا و معشوقش آلما مالر، بیوهٔ بدنام و زیبای آهنگساز مشهور اتریشی، گوستاو مالر(۱۹۱۱–۱۸۶۰)، است. پیش از سال ۱۹۱۴، رابطهٔ هوس آلود آنها همواره در تهدید بود و بالاخره سال بعد به پایان رسید. تابلوی عروس باد، پریشانی هنرمند را به طور بصری گردآورده است و به نمایش میگذارد. کوکوشکا در اصل میخواست این مسئلهٔ دشوار و گیج کنندهٔ شخصی را در هیئت تریستان و ایزولد، بر اساس اپرایی از واگنر دربارهٔ عاشق پیشگانی که سرنوشتی تراژیک داشتند، مخفی کند. عنوان نهایی تابلو از سرودههای جرج تراکل (۱۹۱۴–۱۸۸۷) گرفته شد؛ یک شاعر قانون گریز افسردهٔ اهل وین که آثاری وحشت آور و کابوس وار میسرود. کوکوشکا اضطراب خود را از طریق ضرب قلمهای درشت و خشن و ترکیببندیهای بی تاب و چرخان بیان مینماید. فارغ از این آشفتگی، مالر درون تابلو با آرامش خوابیده، در حالی که کوکوشکا به صورت بی قراری در اضطراب است و پیکرش به یک جسد پوست کنده تبدیل شده و دستانش به طرزی گروتسک وار، پیچ دار به تصویر کشیده شده است. این زوج در یک خوابگاه شناور هیولا وار صدف مانند، در چشماندازی بی حفاظ، مهار نشدنی و تحت نفوذ نیروهای کیهانی، چنانکه گویی تحت تأثیر نیروی جاذبهٔ گرانشی یک ماه دور قرار دارند، در آغوش هم فرو رفتهاند. به نظر میرسد این نیروی ناشی ازماه را، یک سائق جنسی فرویدی القا میکند، چرا که ماه به صورت یک لولهٔ مهبل مانند تصویر شده که توسط قلههای قضیب مانندی احاطه شده است. گویی این محیط عجیب، مایع و غیرواقعی است و تابلو به یک مرداب از رنگ تبدیل شده است.
اسکار #کوکوشکا (متولد ۱۸۸۶-درگذشته ۱۹۸۰ میلادی) نقاش، شاعر و نمایشنامهنویس اهل وین بود، که در سال ۱۹۰۵ وارد مدرسهٔ هنر وین نمایشگاهی در نمایشگاه هنر آوانگارد ترتیب داد؛ جایی که چهرهنگاریهای خشن او که از ونگوگ الهام گرفته بود، چنان بحث و جدالی به راه انداخت که او را از مدرسهٔ هنروین اخراج کردند. کوکوشکا چهرهنگاریهای اکسپرسیونیستی خود را «چهرهنگاریهای سیاه» مینامید و شخصیتهایی که مدل او بودند، چنان فجیع تصویر میشدند که او به «فروید نقاشی» معروف شده بود «کسی که زشتیهای روح هر فرد را نقاشی میکرد.» کوکوشکا نیز عملکرد خود را این چنین توصیف میکند: «از صورتهای آنها از ترکیب حالتها و حرکتشان، سعی میکردم سرشت واقعی هر کس را حدس بزنم و با زبان تصویری خودم بازآفرینی کنم، چیزی که باید در حافظهها باقی بماند.»
@mtsra
.
.
.
.
.
عروس باد یا طوفان خودنگارهای از اسکار کوکوشکا هنرمند اتریشی است که بین سالهای ۱۹۱۳–۱۹۱۴ کشیده شد و مشهورترین اثرش بهشمارمیرود.پیکرههایی که در نقاشی عروس باد حضور دارند، به شیوه ای اکسپرسیونیستی تصویر شده اند. این تابلو، خودنگارهٔ کوکوشکا و معشوقش آلما مالر، بیوهٔ بدنام و زیبای آهنگساز مشهور اتریشی، گوستاو مالر(۱۹۱۱–۱۸۶۰)، است. پیش از سال ۱۹۱۴، رابطهٔ هوس آلود آنها همواره در تهدید بود و بالاخره سال بعد به پایان رسید. تابلوی عروس باد، پریشانی هنرمند را به طور بصری گردآورده است و به نمایش میگذارد. کوکوشکا در اصل میخواست این مسئلهٔ دشوار و گیج کنندهٔ شخصی را در هیئت تریستان و ایزولد، بر اساس اپرایی از واگنر دربارهٔ عاشق پیشگانی که سرنوشتی تراژیک داشتند، مخفی کند. عنوان نهایی تابلو از سرودههای جرج تراکل (۱۹۱۴–۱۸۸۷) گرفته شد؛ یک شاعر قانون گریز افسردهٔ اهل وین که آثاری وحشت آور و کابوس وار میسرود. کوکوشکا اضطراب خود را از طریق ضرب قلمهای درشت و خشن و ترکیببندیهای بی تاب و چرخان بیان مینماید. فارغ از این آشفتگی، مالر درون تابلو با آرامش خوابیده، در حالی که کوکوشکا به صورت بی قراری در اضطراب است و پیکرش به یک جسد پوست کنده تبدیل شده و دستانش به طرزی گروتسک وار، پیچ دار به تصویر کشیده شده است. این زوج در یک خوابگاه شناور هیولا وار صدف مانند، در چشماندازی بی حفاظ، مهار نشدنی و تحت نفوذ نیروهای کیهانی، چنانکه گویی تحت تأثیر نیروی جاذبهٔ گرانشی یک ماه دور قرار دارند، در آغوش هم فرو رفتهاند. به نظر میرسد این نیروی ناشی ازماه را، یک سائق جنسی فرویدی القا میکند، چرا که ماه به صورت یک لولهٔ مهبل مانند تصویر شده که توسط قلههای قضیب مانندی احاطه شده است. گویی این محیط عجیب، مایع و غیرواقعی است و تابلو به یک مرداب از رنگ تبدیل شده است.
اسکار #کوکوشکا (متولد ۱۸۸۶-درگذشته ۱۹۸۰ میلادی) نقاش، شاعر و نمایشنامهنویس اهل وین بود، که در سال ۱۹۰۵ وارد مدرسهٔ هنر وین نمایشگاهی در نمایشگاه هنر آوانگارد ترتیب داد؛ جایی که چهرهنگاریهای خشن او که از ونگوگ الهام گرفته بود، چنان بحث و جدالی به راه انداخت که او را از مدرسهٔ هنروین اخراج کردند. کوکوشکا چهرهنگاریهای اکسپرسیونیستی خود را «چهرهنگاریهای سیاه» مینامید و شخصیتهایی که مدل او بودند، چنان فجیع تصویر میشدند که او به «فروید نقاشی» معروف شده بود «کسی که زشتیهای روح هر فرد را نقاشی میکرد.» کوکوشکا نیز عملکرد خود را این چنین توصیف میکند: «از صورتهای آنها از ترکیب حالتها و حرکتشان، سعی میکردم سرشت واقعی هر کس را حدس بزنم و با زبان تصویری خودم بازآفرینی کنم، چیزی که باید در حافظهها باقی بماند.»
@mtsra
🔵ستایش گوساله طلایی (The Adoration of the Golden Calf)
.
.
.
.
.
یک نقاشی رنگ روغن بر روی بوم اثر نقاش فرانسوی سبک کلاسیک نیکولا پوسن (امروز تولدشه) میباشد که در سال ۱۶۳۳ تا ۱۶۳۴ طرح گردید، این نقاشی به تصویر میکشد ستایش از گوساله سامری توسط قوم بنی اسرائیل را که بخشی از فصل ۳۲ کتاب سفر خروج میباشد.این نقاشی به عنوان مکمل اثر دیگر پوسن هم شناخته میشود که با عنوان عبور از دریای سرخ مشهور است.
.
.
اطلاعات تابلو
ستایش گوساله طلایی
هنرمند:نیکولا #پوسن
سال:۱۶۳۳–۱۶۳۴
تکنیک:رنگ و روغن
ابعاد:۱۵۴ سانتیمتر × ۲۱۴ سانتیمتر
مکان:نگارخانه ملی لندن
@mtsra
.
.
.
.
.
یک نقاشی رنگ روغن بر روی بوم اثر نقاش فرانسوی سبک کلاسیک نیکولا پوسن (امروز تولدشه) میباشد که در سال ۱۶۳۳ تا ۱۶۳۴ طرح گردید، این نقاشی به تصویر میکشد ستایش از گوساله سامری توسط قوم بنی اسرائیل را که بخشی از فصل ۳۲ کتاب سفر خروج میباشد.این نقاشی به عنوان مکمل اثر دیگر پوسن هم شناخته میشود که با عنوان عبور از دریای سرخ مشهور است.
.
.
اطلاعات تابلو
ستایش گوساله طلایی
هنرمند:نیکولا #پوسن
سال:۱۶۳۳–۱۶۳۴
تکنیک:رنگ و روغن
ابعاد:۱۵۴ سانتیمتر × ۲۱۴ سانتیمتر
مکان:نگارخانه ملی لندن
@mtsra
نمایشگاه مجازی #همه_باهم شروع شد!
http://arthibition.net/fa/gallery/exhibition/259
در این نمایشگاه تمام عایدی حاصل از فروش آثار از طرف هنرمندان و آرتیبیشن صرف خرید اقلام موردنیاز زلزله زدگان خواهدشد.
http://arthibition.net/fa/gallery/exhibition/259
در این نمایشگاه تمام عایدی حاصل از فروش آثار از طرف هنرمندان و آرتیبیشن صرف خرید اقلام موردنیاز زلزله زدگان خواهدشد.
🔵شام آخر
.
.
.
.
.
مثل دیگر نقاشی های مذهبی #دالی،شام آخر نیز عکس العمل های متفاوت و متغیری را بر انگیخت.برخی منتقدان آن را تردستانه و مبتذل اعلام کردند،دیگرانی باور داشتند که نقاشی آنارشیست در احیای تصاویر سنتی عبادت و دیانت موفق شده است.بحث گفتگوها از جایی بغرنج میشد که دالی در ذهن همگان بیشتر معروف به دلبستگی اش به بازی های هوشمندانه و عاطفی بود تا به بیان عقاید ذاتی،مسیح و دوازده حواری در اتاق مدرن و قاب بندی شده شیشه ای جمع شده اند،حوریان با سر خمیده گرد میزی بزرگ و سنگی زانو زده اند و شکل های استوار و محکم شان با شفافیت مسیح در تضاد است.مظهر آیین مقدس (ائوخاریست)دو تکه نان و جام نیمه (پ) ر از (مل) است.نقاشی از اصول ریاضی حاکم بر هنر رنسانس تبعیت میکند.تاثیر لئوناردوداوینچی که مشهورترین شام آخر را کشیده پیداست.مسیح با حرکت دست لئوناردوئی به سوی آسمان و هئیت(شاید روح القدس)ی اشاره میکند که بازو گشوده تا گروه را به آغوش کشد.
سال خلق ۱۹۵۵
.
.
.
#سالوادوردالی #سوررئآلیسم
@mtsra
.
.
.
.
.
مثل دیگر نقاشی های مذهبی #دالی،شام آخر نیز عکس العمل های متفاوت و متغیری را بر انگیخت.برخی منتقدان آن را تردستانه و مبتذل اعلام کردند،دیگرانی باور داشتند که نقاشی آنارشیست در احیای تصاویر سنتی عبادت و دیانت موفق شده است.بحث گفتگوها از جایی بغرنج میشد که دالی در ذهن همگان بیشتر معروف به دلبستگی اش به بازی های هوشمندانه و عاطفی بود تا به بیان عقاید ذاتی،مسیح و دوازده حواری در اتاق مدرن و قاب بندی شده شیشه ای جمع شده اند،حوریان با سر خمیده گرد میزی بزرگ و سنگی زانو زده اند و شکل های استوار و محکم شان با شفافیت مسیح در تضاد است.مظهر آیین مقدس (ائوخاریست)دو تکه نان و جام نیمه (پ) ر از (مل) است.نقاشی از اصول ریاضی حاکم بر هنر رنسانس تبعیت میکند.تاثیر لئوناردوداوینچی که مشهورترین شام آخر را کشیده پیداست.مسیح با حرکت دست لئوناردوئی به سوی آسمان و هئیت(شاید روح القدس)ی اشاره میکند که بازو گشوده تا گروه را به آغوش کشد.
سال خلق ۱۹۵۵
.
.
.
#سالوادوردالی #سوررئآلیسم
@mtsra