🔵تارکوینیوس و لوکریشه
.
.
.
نقاشی رنگ روغن نسبت داده شده به تیسین نقاش اهل ایتالیا است. این نگاره در سال حدود ۱۵۱۵ میلادی کشیده شده است. نقاشی تارکوینیوس و لوکریشه در موزه تاریخ هنر وین نگهداری میشود. این نگاره؛ شبه-افسانه لوکریشه را به همراه لوسیوس تارکوینیوس سوپربوس نشان میدهد
.
.
.
.
لوسیوس تارکوینیوس #سوپربوس (۵۳۵ پیش از میلاد تا ۴۹۶ پیش از میلاد)، هفتمین پادشاه روم بود، که از سال ۵۳۵ قبل از میلاد، تا زمان شورش سرتاسری روم که درسال ۵۰۹ قبل از میلاد بوقوع پیوست و به استقرار رژیم جمهوری در روم منجر شد، بر این سرزمین فرمانروایی میکرد
.
.
.
#رنسانس ایتالیا
@mtsra
.
.
.
نقاشی رنگ روغن نسبت داده شده به تیسین نقاش اهل ایتالیا است. این نگاره در سال حدود ۱۵۱۵ میلادی کشیده شده است. نقاشی تارکوینیوس و لوکریشه در موزه تاریخ هنر وین نگهداری میشود. این نگاره؛ شبه-افسانه لوکریشه را به همراه لوسیوس تارکوینیوس سوپربوس نشان میدهد
.
.
.
.
لوسیوس تارکوینیوس #سوپربوس (۵۳۵ پیش از میلاد تا ۴۹۶ پیش از میلاد)، هفتمین پادشاه روم بود، که از سال ۵۳۵ قبل از میلاد، تا زمان شورش سرتاسری روم که درسال ۵۰۹ قبل از میلاد بوقوع پیوست و به استقرار رژیم جمهوری در روم منجر شد، بر این سرزمین فرمانروایی میکرد
.
.
.
#رنسانس ایتالیا
@mtsra
Forwarded from گروس عبدالملكيان
شعرخوانى گروس عبدالملكيان همراه با اجراى زنده موسيقى؛
و اجراى قطعات آوازى توسط گروه نيوش
مراكز تهيه بليط:
سايت ايران كنسرت www.iranconcert.com
كتابفروشى هاى نشر چشمه
و اجراى قطعات آوازى توسط گروه نيوش
مراكز تهيه بليط:
سايت ايران كنسرت www.iranconcert.com
كتابفروشى هاى نشر چشمه
🔵کتاب مردگان
.
.
.
.
نامی جدید برای متونی کهن است که در آیین خاکسپاری مصریان مورد استفاده قرار میگرفت.
برای نخستین بار در دوران پادشاهی نوین مصر مصریان (حدود ۱۵۵۰ پیش از میلاد) از این متون استفاده شد و تا ۵۰ پیش از میلاد ادامه داشت. با توجه به این که مصریان باستان به زندگی پس از مرگ باور داشتند، نسخ مصوری از دستنوشته ها را، همراه با سایر وسایل مورد مصرف روزانه در کنار فرد درگذشته به خاک میسپردند تا در زندگی پسین و ضمن استفاده از دیگر وسایل، کتابهای مصوری را نیز برای مطالعه در اختیار داشته باشند.
این دستنوشتههای نگارهدار مصری امروزه به نام کتاب مردگان یاد میشوند.
این نسخ خطی مصور، اغلب به خط هیروگلیف یا کاهنی، تماماً با لعاب رنگ و به ارتفاع بین ۲۵ تا ۵۰ سانتیمتر روی پاپیروس ترسیم شده و شامل اوراد، جادوها و مراسم بسیاری از زندگی و اساطیر مصر باستان است. اغلب بیشتر نسخههای کتاب مردگان مصری درموزه بریتانیا نگهداری میشوند.
ذبیحالله منصوری در کتاب سینوهه در بخش پیوستهای مترجم نوشتهاست: قدیمیترین کتابی که در جهان نوشته شده کتاب مردگان مصر است.
@mtsra
.
.
.
.
نامی جدید برای متونی کهن است که در آیین خاکسپاری مصریان مورد استفاده قرار میگرفت.
برای نخستین بار در دوران پادشاهی نوین مصر مصریان (حدود ۱۵۵۰ پیش از میلاد) از این متون استفاده شد و تا ۵۰ پیش از میلاد ادامه داشت. با توجه به این که مصریان باستان به زندگی پس از مرگ باور داشتند، نسخ مصوری از دستنوشته ها را، همراه با سایر وسایل مورد مصرف روزانه در کنار فرد درگذشته به خاک میسپردند تا در زندگی پسین و ضمن استفاده از دیگر وسایل، کتابهای مصوری را نیز برای مطالعه در اختیار داشته باشند.
این دستنوشتههای نگارهدار مصری امروزه به نام کتاب مردگان یاد میشوند.
این نسخ خطی مصور، اغلب به خط هیروگلیف یا کاهنی، تماماً با لعاب رنگ و به ارتفاع بین ۲۵ تا ۵۰ سانتیمتر روی پاپیروس ترسیم شده و شامل اوراد، جادوها و مراسم بسیاری از زندگی و اساطیر مصر باستان است. اغلب بیشتر نسخههای کتاب مردگان مصری درموزه بریتانیا نگهداری میشوند.
ذبیحالله منصوری در کتاب سینوهه در بخش پیوستهای مترجم نوشتهاست: قدیمیترین کتابی که در جهان نوشته شده کتاب مردگان مصر است.
@mtsra
🔵خواب
.
دالی در (خواب)نوعی سر بزرگ و نرم با اندامی که در واقع موجود نیست و از 1929 به بعد در دنیای بصری و هنری او شناور گشته آفرید.هر چند نیز مثل همیشه سر خود سالوادور دالی را به یاد میاورد.اما در اینجا خودنگاره ای در کار نیست.خواب و رویاها قلمرو و ناخود آگاهند و بنابراین موضوعی مورد علاقه ی خاص روانکاوان و سوررآلیست هاست.آدم خواب دالی_یا تمثیل خواب_مشوش و نگران است،و به شمار خارق العاده ای عصا نیاز است تا بتواند سر را ثابت نگه دارد و هر خط و انحنای چهره به دقت در جایش مستقر بماند.صورخیال عصاها که حضور دائمی در نماپردازی دالی دارد،نمادی از شکنندگی تکیه ها میسازد که نگهدارنده ی واقعیت است.اما هیچ چیز به شکل موروثی و مقرر ثابت نمی نماید و حتی سگ نیز نیاز به عصا و تکیه گاه دارد.همه چیز در نقاشی بجز سر در نور اندک مایل به آبی غوطه ور است و حس بیگانه شدن به دنیای روز روشن و عقلانیت را کامل میکند. #دالی میگفت : عصاها برای من معنای اشیای مقدس را دارند.عصا فقط یک تکیه گاه نیست.انتهای عصای دو شاخه اشاره ای به دو گانگی است
.
.
.
#سوررآلیسم #سالوادوردالی
@mtsra
.
دالی در (خواب)نوعی سر بزرگ و نرم با اندامی که در واقع موجود نیست و از 1929 به بعد در دنیای بصری و هنری او شناور گشته آفرید.هر چند نیز مثل همیشه سر خود سالوادور دالی را به یاد میاورد.اما در اینجا خودنگاره ای در کار نیست.خواب و رویاها قلمرو و ناخود آگاهند و بنابراین موضوعی مورد علاقه ی خاص روانکاوان و سوررآلیست هاست.آدم خواب دالی_یا تمثیل خواب_مشوش و نگران است،و به شمار خارق العاده ای عصا نیاز است تا بتواند سر را ثابت نگه دارد و هر خط و انحنای چهره به دقت در جایش مستقر بماند.صورخیال عصاها که حضور دائمی در نماپردازی دالی دارد،نمادی از شکنندگی تکیه ها میسازد که نگهدارنده ی واقعیت است.اما هیچ چیز به شکل موروثی و مقرر ثابت نمی نماید و حتی سگ نیز نیاز به عصا و تکیه گاه دارد.همه چیز در نقاشی بجز سر در نور اندک مایل به آبی غوطه ور است و حس بیگانه شدن به دنیای روز روشن و عقلانیت را کامل میکند. #دالی میگفت : عصاها برای من معنای اشیای مقدس را دارند.عصا فقط یک تکیه گاه نیست.انتهای عصای دو شاخه اشاره ای به دو گانگی است
.
.
.
#سوررآلیسم #سالوادوردالی
@mtsra
🔵عروس باد
.
.
.
.
.
عروس باد یا طوفان خودنگارهای از اسکار کوکوشکا هنرمند اتریشی است که بین سالهای ۱۹۱۳–۱۹۱۴ کشیده شد و مشهورترین اثرش بهشمارمیرود.پیکرههایی که در نقاشی عروس باد حضور دارند، به شیوه ای اکسپرسیونیستی تصویر شده اند. این تابلو، خودنگارهٔ کوکوشکا و معشوقش آلما مالر، بیوهٔ بدنام و زیبای آهنگساز مشهور اتریشی، گوستاو مالر(۱۹۱۱–۱۸۶۰)، است. پیش از سال ۱۹۱۴، رابطهٔ هوس آلود آنها همواره در تهدید بود و بالاخره سال بعد به پایان رسید. تابلوی عروس باد، پریشانی هنرمند را به طور بصری گردآورده است و به نمایش میگذارد. کوکوشکا در اصل میخواست این مسئلهٔ دشوار و گیج کنندهٔ شخصی را در هیئت تریستان و ایزولد، بر اساس اپرایی از واگنر دربارهٔ عاشق پیشگانی که سرنوشتی تراژیک داشتند، مخفی کند. عنوان نهایی تابلو از سرودههای جرج تراکل (۱۹۱۴–۱۸۸۷) گرفته شد؛ یک شاعر قانون گریز افسردهٔ اهل وین که آثاری وحشت آور و کابوس وار میسرود. کوکوشکا اضطراب خود را از طریق ضرب قلمهای درشت و خشن و ترکیببندیهای بی تاب و چرخان بیان مینماید. فارغ از این آشفتگی، مالر درون تابلو با آرامش خوابیده، در حالی که کوکوشکا به صورت بی قراری در اضطراب است و پیکرش به یک جسد پوست کنده تبدیل شده و دستانش به طرزی گروتسک وار، پیچ دار به تصویر کشیده شده است. این زوج در یک خوابگاه شناور هیولا وار صدف مانند، در چشماندازی بی حفاظ، مهار نشدنی و تحت نفوذ نیروهای کیهانی، چنانکه گویی تحت تأثیر نیروی جاذبهٔ گرانشی یک ماه دور قرار دارند، در آغوش هم فرو رفتهاند. به نظر میرسد این نیروی ناشی ازماه را، یک سائق جنسی فرویدی القا میکند، چرا که ماه به صورت یک لولهٔ مهبل مانند تصویر شده که توسط قلههای قضیب مانندی احاطه شده است. گویی این محیط عجیب، مایع و غیرواقعی است و تابلو به یک مرداب از رنگ تبدیل شده است.
اسکار #کوکوشکا (متولد ۱۸۸۶-درگذشته ۱۹۸۰ میلادی) نقاش، شاعر و نمایشنامهنویس اهل وین بود، که در سال ۱۹۰۵ وارد مدرسهٔ هنر وین نمایشگاهی در نمایشگاه هنر آوانگارد ترتیب داد؛ جایی که چهرهنگاریهای خشن او که از ونگوگ الهام گرفته بود، چنان بحث و جدالی به راه انداخت که او را از مدرسهٔ هنروین اخراج کردند. کوکوشکا چهرهنگاریهای اکسپرسیونیستی خود را «چهرهنگاریهای سیاه» مینامید و شخصیتهایی که مدل او بودند، چنان فجیع تصویر میشدند که او به «فروید نقاشی» معروف شده بود «کسی که زشتیهای روح هر فرد را نقاشی میکرد.» کوکوشکا نیز عملکرد خود را این چنین توصیف میکند: «از صورتهای آنها از ترکیب حالتها و حرکتشان، سعی میکردم سرشت واقعی هر کس را حدس بزنم و با زبان تصویری خودم بازآفرینی کنم، چیزی که باید در حافظهها باقی بماند.»
@mtsra
.
.
.
.
.
عروس باد یا طوفان خودنگارهای از اسکار کوکوشکا هنرمند اتریشی است که بین سالهای ۱۹۱۳–۱۹۱۴ کشیده شد و مشهورترین اثرش بهشمارمیرود.پیکرههایی که در نقاشی عروس باد حضور دارند، به شیوه ای اکسپرسیونیستی تصویر شده اند. این تابلو، خودنگارهٔ کوکوشکا و معشوقش آلما مالر، بیوهٔ بدنام و زیبای آهنگساز مشهور اتریشی، گوستاو مالر(۱۹۱۱–۱۸۶۰)، است. پیش از سال ۱۹۱۴، رابطهٔ هوس آلود آنها همواره در تهدید بود و بالاخره سال بعد به پایان رسید. تابلوی عروس باد، پریشانی هنرمند را به طور بصری گردآورده است و به نمایش میگذارد. کوکوشکا در اصل میخواست این مسئلهٔ دشوار و گیج کنندهٔ شخصی را در هیئت تریستان و ایزولد، بر اساس اپرایی از واگنر دربارهٔ عاشق پیشگانی که سرنوشتی تراژیک داشتند، مخفی کند. عنوان نهایی تابلو از سرودههای جرج تراکل (۱۹۱۴–۱۸۸۷) گرفته شد؛ یک شاعر قانون گریز افسردهٔ اهل وین که آثاری وحشت آور و کابوس وار میسرود. کوکوشکا اضطراب خود را از طریق ضرب قلمهای درشت و خشن و ترکیببندیهای بی تاب و چرخان بیان مینماید. فارغ از این آشفتگی، مالر درون تابلو با آرامش خوابیده، در حالی که کوکوشکا به صورت بی قراری در اضطراب است و پیکرش به یک جسد پوست کنده تبدیل شده و دستانش به طرزی گروتسک وار، پیچ دار به تصویر کشیده شده است. این زوج در یک خوابگاه شناور هیولا وار صدف مانند، در چشماندازی بی حفاظ، مهار نشدنی و تحت نفوذ نیروهای کیهانی، چنانکه گویی تحت تأثیر نیروی جاذبهٔ گرانشی یک ماه دور قرار دارند، در آغوش هم فرو رفتهاند. به نظر میرسد این نیروی ناشی ازماه را، یک سائق جنسی فرویدی القا میکند، چرا که ماه به صورت یک لولهٔ مهبل مانند تصویر شده که توسط قلههای قضیب مانندی احاطه شده است. گویی این محیط عجیب، مایع و غیرواقعی است و تابلو به یک مرداب از رنگ تبدیل شده است.
اسکار #کوکوشکا (متولد ۱۸۸۶-درگذشته ۱۹۸۰ میلادی) نقاش، شاعر و نمایشنامهنویس اهل وین بود، که در سال ۱۹۰۵ وارد مدرسهٔ هنر وین نمایشگاهی در نمایشگاه هنر آوانگارد ترتیب داد؛ جایی که چهرهنگاریهای خشن او که از ونگوگ الهام گرفته بود، چنان بحث و جدالی به راه انداخت که او را از مدرسهٔ هنروین اخراج کردند. کوکوشکا چهرهنگاریهای اکسپرسیونیستی خود را «چهرهنگاریهای سیاه» مینامید و شخصیتهایی که مدل او بودند، چنان فجیع تصویر میشدند که او به «فروید نقاشی» معروف شده بود «کسی که زشتیهای روح هر فرد را نقاشی میکرد.» کوکوشکا نیز عملکرد خود را این چنین توصیف میکند: «از صورتهای آنها از ترکیب حالتها و حرکتشان، سعی میکردم سرشت واقعی هر کس را حدس بزنم و با زبان تصویری خودم بازآفرینی کنم، چیزی که باید در حافظهها باقی بماند.»
@mtsra