🔵"کاردینال و راهبه"
.
.
.
.
نقاشی "کاردینال و راهبه"ی اگون شیله (۱۹۱۲) تاویلی است از نقاشی "بوسه" گوستاو کلیمت که پنج سال قبل تر از آن کشیده شده بود.
هرآنچه که درباره نقاشی کلیمت مثبت بود در این اثر به صورت تاریک و سیاه خود را نشان می دهد:
زمینه ی طلایی جای خود را به سیاه داده،نجابت و لطافت در آغوش کشیدن به چنگ زدن همراه با اضطراب،دستان در حال دعا بدل شده است و لذتی که در چهره ی زن نقاشی کلیما دیده می شود به نگاه پریشان یک راهبه تبدیل شده است.
شیله این حس شرم عجیب را "درآغوش کشیدن" نام نهاد.
کنتراستی که بین کاردینال برهنه،پاهای عضلانی و لباس راهبه،بین سیاهی زن و قرمزی کاردینال دیده می شود قدرت تمایل جنسی را نشان می دهد (که در حقیقت کاملا در نقاشی های با محتوای کاتولیک بیگانه به نظر می آید).
پوزیشن و حالت چهره ی راهبه ترس را نشان می دهد.
ترسی که یادآور نوعی عدم اطمینان است ، شاید هم از کشف بدنش توسط کاردینال یا شاید هم از تمایلات جنسی.
اگر کسی سلف پرتره های اگون شیله در همین دوره را با این نقاشی مقایسه کند متوجه شباهت مبهوت کننده ی اجزای صورت نقاشی ها با این اثر می شود.
آیا نقاش به زن وحشت زده اش جزئیاتی از خودش را داد همچنین احساس کرد که تمایل جنسی اهریمنی ست که بدبختی های بزرگ به بار می آورد؟
به هرحال بعد از ازدواج شیله در سال ۱۹۱۵ پرتره های او از زنان تغییر می کند:
آنها آرامتر می شوند و تمایل جنسی ذاتی آنها حالت ترس ، پریشانی و اجبار خود را از دست می دهد.
تحلیل و بررسی به نقل از موزه ی #لئوپولد
@mtsra
.
.
.
.
نقاشی "کاردینال و راهبه"ی اگون شیله (۱۹۱۲) تاویلی است از نقاشی "بوسه" گوستاو کلیمت که پنج سال قبل تر از آن کشیده شده بود.
هرآنچه که درباره نقاشی کلیمت مثبت بود در این اثر به صورت تاریک و سیاه خود را نشان می دهد:
زمینه ی طلایی جای خود را به سیاه داده،نجابت و لطافت در آغوش کشیدن به چنگ زدن همراه با اضطراب،دستان در حال دعا بدل شده است و لذتی که در چهره ی زن نقاشی کلیما دیده می شود به نگاه پریشان یک راهبه تبدیل شده است.
شیله این حس شرم عجیب را "درآغوش کشیدن" نام نهاد.
کنتراستی که بین کاردینال برهنه،پاهای عضلانی و لباس راهبه،بین سیاهی زن و قرمزی کاردینال دیده می شود قدرت تمایل جنسی را نشان می دهد (که در حقیقت کاملا در نقاشی های با محتوای کاتولیک بیگانه به نظر می آید).
پوزیشن و حالت چهره ی راهبه ترس را نشان می دهد.
ترسی که یادآور نوعی عدم اطمینان است ، شاید هم از کشف بدنش توسط کاردینال یا شاید هم از تمایلات جنسی.
اگر کسی سلف پرتره های اگون شیله در همین دوره را با این نقاشی مقایسه کند متوجه شباهت مبهوت کننده ی اجزای صورت نقاشی ها با این اثر می شود.
آیا نقاش به زن وحشت زده اش جزئیاتی از خودش را داد همچنین احساس کرد که تمایل جنسی اهریمنی ست که بدبختی های بزرگ به بار می آورد؟
به هرحال بعد از ازدواج شیله در سال ۱۹۱۵ پرتره های او از زنان تغییر می کند:
آنها آرامتر می شوند و تمایل جنسی ذاتی آنها حالت ترس ، پریشانی و اجبار خود را از دست می دهد.
تحلیل و بررسی به نقل از موزه ی #لئوپولد
@mtsra
#فراخوان
🔹 اولین اکسپو دانشجویی نقاشی
توسط گروه نقاشی #دانشگاه_الزهرا برگزار می گردد.
جهت اطلاع از شرایط شرکت به لینک زیر مراجعه فرمائید.
🔹 @UniAlzahraExpo
🔹 @UniAlzahraExpo
.
🔹 اولین اکسپو دانشجویی نقاشی
توسط گروه نقاشی #دانشگاه_الزهرا برگزار می گردد.
جهت اطلاع از شرایط شرکت به لینک زیر مراجعه فرمائید.
🔹 @UniAlzahraExpo
🔹 @UniAlzahraExpo
.
🔵فرانسیسکو دِ میراندا در زندان
۔
۔
۔
۔
نام اثری از آرتورو میچِلِنا، نقاشِ برجستهٔ ونزوئلایی در اوایل سده ۱۹ میلادی است.فرانسیسکو دِ میراندا، جنرالیسیمو انقلابی اهل ونزوئلا بود که در مستعمراتِ آمریکایی امپراتوری اسپانیا، جنگی تمام عیار با نیروهای آن امپراتوری به راه انداخت. وی در جریان رقابتی داخلی، توسط سیمون بولیوار به ارتش اسپانیا تحویل دادهشد و نهایتا در سال ۱۸۱۶ در زندانی نظامی در اسپانیا درگذشت.این اثر اکنون در مالکیت گالری ملی هنر کاراکاس قرار دارد.
۔
۔
۔
۔
تاریخ:۱۸۹۶/تکنیک:رنگ روغن روی بوم/ابعاد:ارتفاع: ۲۴۵٫۲ سانتیمتر. عرض: ۱۹۷ سانتیمتر./مکان کنونی: گالری ملی هنر کاراکاس
#میچلنا
@mtsra
۔
۔
۔
۔
نام اثری از آرتورو میچِلِنا، نقاشِ برجستهٔ ونزوئلایی در اوایل سده ۱۹ میلادی است.فرانسیسکو دِ میراندا، جنرالیسیمو انقلابی اهل ونزوئلا بود که در مستعمراتِ آمریکایی امپراتوری اسپانیا، جنگی تمام عیار با نیروهای آن امپراتوری به راه انداخت. وی در جریان رقابتی داخلی، توسط سیمون بولیوار به ارتش اسپانیا تحویل دادهشد و نهایتا در سال ۱۸۱۶ در زندانی نظامی در اسپانیا درگذشت.این اثر اکنون در مالکیت گالری ملی هنر کاراکاس قرار دارد.
۔
۔
۔
۔
تاریخ:۱۸۹۶/تکنیک:رنگ روغن روی بوم/ابعاد:ارتفاع: ۲۴۵٫۲ سانتیمتر. عرض: ۱۹۷ سانتیمتر./مکان کنونی: گالری ملی هنر کاراکاس
#میچلنا
@mtsra
🔵موسیقیدان پیر (The Old Musician)
۔
۔
۔
۔
نام یک نقاشی رنگ روغن است که توسط ادوارد مانه نقاش امپرسیونیست فرانسوی در سال ۱۸۶۲ کشیده شده است. در آن دوره مانه تحت تأثیر هنر اسپانیا قرار گرفته بود. نقاشی تأثیر گوستاو کوربه را هم فاش میکند. این کار یکی از بزرگترین تابلوهای مانه است و در نگارخانه ملی هنر آمریکا در واشینگتن، دی.سی. نگهداری میشود.تصویر متشکل از هفت شخصیت در یک چشمانداز است.موسیقیدان پیر در مرکز تصویر و در حال آمادهسازی ویلوناش برای نواختن ،رهبر یک گروه کولی محلی ژان لاگرن است.در سمت چپ تصویر دختر جوانی با کودکی در بغلش و دو پسر جوان ایستادهاند.مردی که در پشت موسیقیدان با کلاهی بر سر ایستاده،کولارده است که کارش جمع کردن آهن قراضه و لباس کهنه است.در سمت راست،مرد شرقی-که بخشی از او در تصویر است- با عمامه و ردای دراز یک «یهودی سرگردان» به نام گرو را نشان میدهد.به نظر میرسد حالت و لباس شخصیتها از دیهگو ولاسکس و لویی لو نن الهام گرفته شده است.نقاشی نیاز به چند توضیح دارد:مردی که کلاه به سر دارد همان شخصیت تابلو اَبسینتنوش است که چند سال پیش توسط مانه کشیده شده است و دوباره بدون دلیل ویژهای در این نقاشی ظاهر میشود.در ضمن پسر جوانی که کلاه حصیری دارد از تابلو دلقک ژان-آنتوان واتو الهام گرفته شده است.
۔
۔
۔
۔
موسیقیدان پیر/نقاش:ادوارد #مانه/سال ۱۸۶۲/ابعاد:۱۸۷٫۴ cm × ۲۴۸٫۳ cm (۷۳٫۸ in × ۹۷٫۸ in)/مکان:نگارخانه ملی هنر آمریکا، واشنگتن، دی.سی
@mtsra
۔
۔
۔
۔
نام یک نقاشی رنگ روغن است که توسط ادوارد مانه نقاش امپرسیونیست فرانسوی در سال ۱۸۶۲ کشیده شده است. در آن دوره مانه تحت تأثیر هنر اسپانیا قرار گرفته بود. نقاشی تأثیر گوستاو کوربه را هم فاش میکند. این کار یکی از بزرگترین تابلوهای مانه است و در نگارخانه ملی هنر آمریکا در واشینگتن، دی.سی. نگهداری میشود.تصویر متشکل از هفت شخصیت در یک چشمانداز است.موسیقیدان پیر در مرکز تصویر و در حال آمادهسازی ویلوناش برای نواختن ،رهبر یک گروه کولی محلی ژان لاگرن است.در سمت چپ تصویر دختر جوانی با کودکی در بغلش و دو پسر جوان ایستادهاند.مردی که در پشت موسیقیدان با کلاهی بر سر ایستاده،کولارده است که کارش جمع کردن آهن قراضه و لباس کهنه است.در سمت راست،مرد شرقی-که بخشی از او در تصویر است- با عمامه و ردای دراز یک «یهودی سرگردان» به نام گرو را نشان میدهد.به نظر میرسد حالت و لباس شخصیتها از دیهگو ولاسکس و لویی لو نن الهام گرفته شده است.نقاشی نیاز به چند توضیح دارد:مردی که کلاه به سر دارد همان شخصیت تابلو اَبسینتنوش است که چند سال پیش توسط مانه کشیده شده است و دوباره بدون دلیل ویژهای در این نقاشی ظاهر میشود.در ضمن پسر جوانی که کلاه حصیری دارد از تابلو دلقک ژان-آنتوان واتو الهام گرفته شده است.
۔
۔
۔
۔
موسیقیدان پیر/نقاش:ادوارد #مانه/سال ۱۸۶۲/ابعاد:۱۸۷٫۴ cm × ۲۴۸٫۳ cm (۷۳٫۸ in × ۹۷٫۸ in)/مکان:نگارخانه ملی هنر آمریکا، واشنگتن، دی.سی
@mtsra
🔵شارلوت #کوردی
۔
۔
۔
۔
یکی از چهرههای انقلاب کبیر فرانسه و عصر وحشت است. او ژیروندن بود و به جرم قتل ژان پل مارا از رهبران ژاکوبنها، به سال ۱۷۹۳ و در ۲۴ سالگی با گیوتین اعدام شد. ژاک-لوئی داوید تابلوی «مرگ مارا» را با الهام از این رویداد کشیدهاست. همچنین آلفونس دو لامارتین، شارلوت را فرشته مرگ نامیدهاست.
۔
۔
۔
#ژیروندنها یا ژیروندیستها (معروف به بریسوتنها) جناحی سیاسی در هیأت مقننه و نشست ملی در آستانه انقلاب فرانسه (سالهای ۱۷۹۰ تا ۱۷۹۲) بودند. بیشتر ژیروندنها از ولایت ژیروند بودند و اعضای آن از حقوقدانان، روشنفکران، روزنامهنگاران، بازرگانان، صنعتگران و متخصصان مالیه بودند.
۔
۔
۔
۔
تابلو #اول : پاول ژاکوب بادری تاریخ:۱۸۶۰/تکنیک:رنگ روغن روی بوم/ابعاد:۲۰۳×۱۵۴ سانتی متر
تابلو #دوم:آخرین دقایق شارلوت کوردی، ۱۸۸۹/نقاش:آرتورو میچِلِنا
تابلو #سوم:مرگ مارا (۱۷۹۳ میلادی) اثر نقاش فرانسوی ژاک لوئی داوید/تکنیک:رنگ روغن روی بوم/ابعاد:۱۶۵ × ۱۲۸ سانتیمتر/مکان: موزه ی سلطنتی هنرهای زیبا در بروکسل بلژیک
۔
۔
۔
۔
اطلاعات تابلو سوم:مرگ مارا اثری است در سبک نئوکلاسیک از نقاش چیرهدست فرانسوی ژاک لوئی داوید که در سال ۱۷۹۳ میلادی خلق و به یکی از ماندگارترین تصاویر انقلاب کبیر فرانسه تبدیل شد. این نقاشی صحنه قتل ژان پل مارا، از نویسندگان روزنامه تندروی «دوستدار مردم» و از حامیان آشکار حزب ژاکوبین (بزرگترین و پرقدرتترین حزب درگیر در انقلاب فرانسه) را نشان میدهد.مارا به دلیل بیماری پوستی مزمنی که داشت، بیشتر وقت خود را در وان آب سرد میگذراند و در همانجا هم به نامهها و کارهای اداری رسیدگی میکرد. وی در ۱۳ ژوئیه ۱۷۹۳ در حالی که در حمام خانه اش مشغول نوشتن بود، توسط دختر جوانی به نام شارلوت کوردی، (از اعضای حزب میانه رویِ ژیروندیست) با ضربات چاقو به قتل رسید. بسیاری بر این باورند که مرگ مارا، جرقهای بود برای شعلهور شدن دوره اختناق، قتل و وحشت در فرانسه، موسوم به دوران وحشت (la Terreur).این اثر هم اکنون در موزه سلطنتی هنرهای زیبا در بروکسل بلژیک نگهداری میشود.
@mtsra
۔
۔
۔
۔
یکی از چهرههای انقلاب کبیر فرانسه و عصر وحشت است. او ژیروندن بود و به جرم قتل ژان پل مارا از رهبران ژاکوبنها، به سال ۱۷۹۳ و در ۲۴ سالگی با گیوتین اعدام شد. ژاک-لوئی داوید تابلوی «مرگ مارا» را با الهام از این رویداد کشیدهاست. همچنین آلفونس دو لامارتین، شارلوت را فرشته مرگ نامیدهاست.
۔
۔
۔
#ژیروندنها یا ژیروندیستها (معروف به بریسوتنها) جناحی سیاسی در هیأت مقننه و نشست ملی در آستانه انقلاب فرانسه (سالهای ۱۷۹۰ تا ۱۷۹۲) بودند. بیشتر ژیروندنها از ولایت ژیروند بودند و اعضای آن از حقوقدانان، روشنفکران، روزنامهنگاران، بازرگانان، صنعتگران و متخصصان مالیه بودند.
۔
۔
۔
۔
تابلو #اول : پاول ژاکوب بادری تاریخ:۱۸۶۰/تکنیک:رنگ روغن روی بوم/ابعاد:۲۰۳×۱۵۴ سانتی متر
تابلو #دوم:آخرین دقایق شارلوت کوردی، ۱۸۸۹/نقاش:آرتورو میچِلِنا
تابلو #سوم:مرگ مارا (۱۷۹۳ میلادی) اثر نقاش فرانسوی ژاک لوئی داوید/تکنیک:رنگ روغن روی بوم/ابعاد:۱۶۵ × ۱۲۸ سانتیمتر/مکان: موزه ی سلطنتی هنرهای زیبا در بروکسل بلژیک
۔
۔
۔
۔
اطلاعات تابلو سوم:مرگ مارا اثری است در سبک نئوکلاسیک از نقاش چیرهدست فرانسوی ژاک لوئی داوید که در سال ۱۷۹۳ میلادی خلق و به یکی از ماندگارترین تصاویر انقلاب کبیر فرانسه تبدیل شد. این نقاشی صحنه قتل ژان پل مارا، از نویسندگان روزنامه تندروی «دوستدار مردم» و از حامیان آشکار حزب ژاکوبین (بزرگترین و پرقدرتترین حزب درگیر در انقلاب فرانسه) را نشان میدهد.مارا به دلیل بیماری پوستی مزمنی که داشت، بیشتر وقت خود را در وان آب سرد میگذراند و در همانجا هم به نامهها و کارهای اداری رسیدگی میکرد. وی در ۱۳ ژوئیه ۱۷۹۳ در حالی که در حمام خانه اش مشغول نوشتن بود، توسط دختر جوانی به نام شارلوت کوردی، (از اعضای حزب میانه رویِ ژیروندیست) با ضربات چاقو به قتل رسید. بسیاری بر این باورند که مرگ مارا، جرقهای بود برای شعلهور شدن دوره اختناق، قتل و وحشت در فرانسه، موسوم به دوران وحشت (la Terreur).این اثر هم اکنون در موزه سلطنتی هنرهای زیبا در بروکسل بلژیک نگهداری میشود.
@mtsra