متن مصاحبه درباره‌ی «ثروت مشترک»، اثر مایکل هارت و آنتونیو نگری،
صفحه‌ی اندیشه‌ی روزنامه‌ی اعتماد، شنبه ۲۴ تیرماه، ۱۴۰۲.
@MSandUS

ه مثل هنوز
آنتونیو نگری
 
چشم‌ها ــ نگاه خیره ــ معرف انتظار و همچنین قسمی دلبستگی به گذشته و نابینایی است: انتظار آن‌چه هنوز نیامده است.
ـ چشم همچنین به تمام معنی چشمان هنرمند است ــ چشمان کسی که «می‌داند» چگونه ببیند.
ــ یکی از آزاردهنده‌ترین پدیده‌های امروزه گرایش همگان به سوی این پنداره است که هنرمندند. همه فکر می‌کنند می‌توانند ورای سطح ظاهری جهان اطرافمان را ببینند. البته نباید قسمی ظرفیت حقیقتاً هوشمندانه و جسمانی را ــ که می‌توان گفت نیرویی شورمندانه، اراده‌ای استوار، تعهدی به مواجهه با واقعیت است ــ با فانتزی‌های کوچک تصادفی‌ای اشتباه بگیریم که شخص هر روزه در سر می‌پرورد، که [فی‌المثل] ای کاش اندکی روشنی می‌تابید ...

@MSandUS

ادامۀ متن:
https://www.instagram.com/p/CvaPd9gt9WO/?igshid=MzRlODBiNWFlZA==

| جوابیهٔ نشر اختران به یادداشت فؤاد حبیبی |

جناب دکتر فؤاد حبیبی نویسنده و مترجم در صفحه‌ی شخصی‌شان یادداشتی در مورد «تکنیک‌های بهره‌کشی» ناشران ایرانی منتشر کرده‌اند که مضمون آن البته کلی است، اما در مقام ذکر مثال، نوشته‌اند که انتشارات اختران «هم» حقوقشان را در مواردی نادیده گرفته و رعایت نکرده است. بنابراین با احترام به مخاطبان نشر و جناب حبیبی، پس از مطالعهٔ یادداشت ایشان از شما خواهشمندم جوابیهٔ نشر اختران را مطالعه فرمایید:

در قراردادهای انتشارات اختران با صاحبان آثار که حتماً نسخه‌ای از آن نزد آقای حبیبی موجود است ماده‌ای هست بدین شرح: «چنانچه در اجرا و تفسیر مواد قرارداد اختلاف نظری بروز کند که حل آن از راه‌های دوستانه میسر نباشد، موضوع ظرف مدت حداکثر یک ماه، به داور مرضی‌الطرفین احاله خواهد شد و حکم کتبی او، هرچه باشد، برای هردو طرف قطعی و لازم‌الاجرا است.» این بند ازجمله برای این در قرارداد گنجانده شده که اگر ناشر به تعهداتش در مواردی عمل نکرد مشکل از طریق مذاکره‌ی «دوستانه» با صاحب اثر حل‌وفصل شود. بر اساس این بند، جناب حبیبی در خصوص احقاق حقوقشان می‌توانستند ـــ و شاید بتوان گفت که اخلاق و مدنیت حکم می‌کرد که ـــ ابتدا با دفتر انتشارات اختران تماس بگیرند تا مثل همیشه مسائل فی ما بین حل شود. اما انتخاب ایشان این بوده که به‌جای «شکوه‌های فردی و خصوصی» مسئله را به‌صورت جمعی مطرح کنند، شاید چون فرض را بر این گذاشته‌اند که گفت‌وگو با نشر اختران بی‌نتیجه خواهد بود، یا شاید چون، به تعبیر خودشان، «کنش اخلاقی-سیاسی برای دگرگونی مناسبات قدرت» را ترجیح داده‌اند به گفت‌وگویی ساده برای حل مسئله. درهرحال، من‌باب توضیح، ایشان انتشار حداقل یک عنوان کتاب تألیفی و پنج عنوان ترجمه را به اختران پیشنهاد کردند که کتاب تألیفی و سه عنوان از ترجمه‌ها پذیرفته و منتشر شد. تنها چاپ کتاب تألیفی ایشان در سال ۱۳۹۲ منتشر شده که هنوز نسخه‌هایی از آن در انبار موجود است؛ و سه کتاب ترجمه هم اولین بار در سال‌های ۱۳۹۴، ۹۵ و ۹۶ منتشر شده‌اند.

برای نشر اختران «کنش اخلاقی-سیاسی برای دگرگونی مناسبات قدرت» ارجمند است، اما این هم هست که گاهی گفت‌وگوی دوستانه برخی اختلاف‌ها را آسان‌تر می‌تواند حل کند.


‌ـ ɣ کانال گروهی از مترجمان ایران [گاما]

GAMAper

| در پاسخ به جوابیهٔ نشر اختران |
|فؤاد حبیبی، مترجم |


با سپاس فراوان از انتشارات اختران برای پاسخگویی و مواجهه با مسئله در سطح عمومی، سعی می‌کنم به‌اختصار به نکات مطرح‌شده بپردازم:

۱) من در تکنیک نخست، «بهره‌کشی به مدد بی‌تجربگی»، به این اشاره کرده بودم که بسیاری از کسانی که بار اول کاری را تحویل ناشران می‌دهند، به سبب تازه‌کار بودن و علاقه به انتشار اثر، به بدترین نوع بهره‌کشی یعنی دست‌کشیدن کامل از کلیۀ حقوق خود در قبال آثارشان تن می‌دهند. اتفاقی که برای من در زمان انتشار «علیه ایدئولوژی‌های پایان» رخ داد. حتی اگر برخلاف اطلاعات موجود در برخی سایت‌های فروش کتاب، که کتاب را با قیمتی بیش از پنج برابر چاپ آن در سال ۱۳۹۲ می‌فروشند، این اثر به چاپ دوم نرسیده، مسئله کماکان به قوت خود باقی است. چنان‌که گفتم، من نیز مثل بسیاری از نویسندگان و مترجمان تازه‌کار به‌ناچار به واگذاری مجانی اثرم به انتشارات تن دادم و این معنایی ندارد مگر بهره‌کشی تام به مدد بی‌تجربگی و تازه‌کار بودن. چگونه می‌توان این مسئله را ده سال بعد به صورت «دوستانه» و با تماس با انتشارات حل کرد؟ و، آیا، مگر مسئله شخصی است که با تلفن و گپ زدن بتوان به حل چنین معضل رایج و طبیعی‌شده‌ای پرداخت.

۲) راستش من نفهمیدم این‌که در پاسخ، تاریخ چاپ اول آثار ترجمه‌شده از سوی من ذکر شود چه معنایی دارد و کدام مسئله را برطرف می‌کند؟! مگر من دربارۀ سال انتشار چاپ اول آن‌ها، یا این‌که بالاخره چاپ اولی وجود داشته، تردیدی وارد کرده‌ام؟ بحث من این بود که من و دوستانم برای چاپ دوم «دیالکتیک برای قرن جدید» و چاپ سوم «ماکیاولی و ما» حق‌الزحمه‌ای دریافت نکرده‌ایم. زیرا «بی‌خبری» ما و «بدقولی و بدخلقی» ناشر گرامی باعث شد که از خیر دریافت حق‌الزحمۀ کارمان بگذریم. آیا این ادعا نادرست است؟ یا، آیا این ادعا که در هیچکدام از پرداخت‌های همان چاپ‌های قبلی، انتشارات هرگز رأساً هزینه را واریز نکرده و برای هر پرداختی باید بارها تماس بگیریم و با خواهش و التماس خواستار واریز حق‌الزحمۀ خود شویم، ادعای نادرستی است؟ آیا بارها تماس ما بی‌پاسخ نمانده و ناشر گرامی با نهایت بی‌حوصلگی و تندخویی به تماس‌ها پاسخ نداده‌اند؟ انتشارات اختران با دعوت به «دوستی» به من تذکر داده‌اند که «اخلاق و مدنیت حکم می‌کرد که ابتدا با دفتر انتشارات اختران» تماس می‌گرفتم «تا مثل همیشه مسائل فی‌‌مابین حل می‌شد». کدام قاعدۀ «دوستی» روا می‌دارد که اثر یک نفر را بالکل از آن خود کنیم و چیزی به وی پرداخت نکنیم؟ کدام «اخلاق و مدنیتی» حکم می‌کند که سال‌ها پس از انتشار و فروش یک اثر، به جای واریز داوطلبانۀ حق‌الزحمۀ کاری، تولیدکننده خود باید پی‌در‌پی برای دریافت کمترین حقش مدام تماس بگیرد تا بلکه جوابی، و اغلب هم نه‌چندان «دوستانه»، دریافت کند؟ (بازهم بماند که حتی همان تاریخ‌های نامرتبطی که برای انتشار چاپ اول ترجمه‌ها ذکر شده نادرست است، چراکه من هیچ کتابی در سال‌های ۱۳۹۴ و ۱۳۹۵ با اختران منتشر نکرده‌ام.)

۳) انتشارات اختران در جایی از پاسخ خویش به بندی در قرارداد اشاره کرده که طبق آن اگر «در اجرا و تفسیر قرارداد» اختلاف‌نظر باشد می‌توان به داور «مرضی‌الطرفین» رجوع کرد و مشکل را «دوستانه» حل کرد. و لذا، من نه شرط دوستی را به جا آورده‌ام و نه، به قول اختران، «اخلاق و مدنیت» را رعایت کرده‌ام، چراکه «مثل همیشه» «با دفتر اختران» تماس نگرفته‌ام تا مسائل فی‌مابین حل شود. مسئله اما دقیقاً خود همین نوع از «قرارداد» است؛ قراردادی که بجز درصدی اندک از فروش اثر، که آن نیز به‌تدریج و با انواع ترفندها رو به فنا نهاده، بالکل و به صورت معمول «اجرا و تفسیر» همۀ مراحل انتشار را به تشخیص ناشر سپرده است. اگربه‌راستی «برای نشر اختران "کنش اخلاقی ـ سیاسی برای دگرگونی مناسبات قدرت" ارجمند است»، تصور می‌کنم که بهتر آن است که به جای صحبت‌های خصوصی و حل موردی مسائل، گامی واقعی و جدی بردارند در راستای کاستن از شدت این بهره‌کشی ظالمانه و غیرانسانی. یعنی، تجدیدنظر در چنین «قرارداد»های نابرابری که زیر پوشش «مدنیت» و «قانون»، طرف ضعیف‌تر رابطۀ تولیدی را تا جای ممکن مورد بهره‌کشی قرار می‌دهد. به نحوی که برخلاف تمامی حلقه‌های تولید، توزیع و فروش کتاب، تولیدکنندۀ اصلی، یعنی نویسنده و مترجم، تنها بخشی است در ایران که نمی‌تواند به مدد «کار فرهنگی» حتی یک زندگی بسیار ساده داشته باشد. شاید در آن زمان و در صورت چنین تغییر بنیادین، ریشه‌ای و راستینی بتوان بین این انتشارات و، فی‌المثل، آن نشری که مدیرانش با افتخار، و با توسل به قرارداد و قانون ناعادلانۀ موجود، بهره‌کشی غیرانسانی از تولیدکنندگان را به نام «مدنیت» غسل تعمید می‌دهند، تمایز گذاشت.


‌ـ ɣ کانال گروهی از مترجمان ایران [گاما]

GAMAper

چندی پیش محمدمهدی هاتف پستی با نام «دربارۀ هنر چاپیدنِ مترجم» در صفحۀ اینستاگرام خود منتشر کرد و در آن دربارۀ قراردادش با یکی از نشرهای شناخته‌شده و نحوۀ تعامل این نشر با مترجمان گلایه کرد. این پست بسیار دیده شد، بازخوردهای زیادی گرفت، و واکنش‌های متعددی در پی داشت، گویی این اتفاق آتشی را بیدار کرد که مدت‌ها زیر خاکستر نهفته بود.

این نشست با هدف شنیدن صداهای مختلف و واکاوی ابعاد قراردادهای ترجمه در صنعت نشر ایران برگزار می‌شود و امیدواریم با حضور طیف‌های مختلف ذی‌نفع، تداوم داشته باشد و گفت‌وگویی جمعی حول این موضوع شکل بگیرد.

♨️ گفت‌وگو با اهل فن
نشست اول: قرارداد ترجمهٔ کتاب

با حضور محمدمهدی هاتف، مهدی خسروانی، فواد حبیبی، پریسا شکورزاده، مزدک بلوری، فاطمه ترابی، کاوان بشیری

میزبان: یادِمی، مترجم‌شدن و دیده‌بان حقوق مترجمان

زمان: ۶ شهریور ۱۴۰۲، ساعت ۱۸ تا ۲۰

این نشست آنلاین و شرکت در آن رایگان است.
ثبت‌نام: yaademy.com/w/21

نظر بدهید و به اشتراک بگذارید. ❤️

@yaademy | یادِمی
@motarjemshodan | مترجم‌شدن
@itrwatch | دیده‌بان حقوق مترجمان

جلسە‌ی پخش و نقد فیلم «ارواح اینیشرین» (۲۰۲۲)،
روز چهارشنبە ۲۶ مهر، ساعت ۱۴ تا ۱۶:۳۰
تالار فردوسی دانشکدە‌ی علوم انسانی و اجتماعی دانشگاه کردستان
@MSandUS

فایل صوتی سخنرانی «اخلاق دوستی: ماشین دوستی چگونه کار می‌کند؟»،
چهارشنبه ۲۶ مهر ۱۴۰۲.
@MSandUS

«هزار فاشیسم:
فرازهایی از فلات نهمِ هزار فلات»
ژیل دلوز و فلیکس گتاری.
@MSandUS

در ستایش تونی

«این تنها راه برای اجتناب از مرگ است: زمان را به دست بگیر، آن را نگه دار، و آن را با مسئولیت پر کن. و هرگاه که به سبب روزمرگی، عادت یا خستگی، یا یأس و خشم، آن را از دست دادی، معنای "اخلاقی" زندگی را از دست داده‌ای. این جاودانگی است. جاودانگی مسئولیت ماست در هر لحظه و هر دم  در برابر زمان حاضر.»
ــ آنتونیو نگری، بازگشت به آینده

@MSandUS

برای خواندن ادامه مطلب، کلیک کنید.

تونی نگری خود در جایی مسئلۀ ابدیت یا جاودانگی را در پیوند با مسئولیت ما در برابر تک‌تک لحظات زمان تعریف می‌کند. و زندگی، اثرات و تأثیرات مولد و شادی‌بخش وی از همان اوان جوانی تا نود سالگی یکی از جلوه‌های درآویختن به‌غایت مسئولانه با زمان و تبدیل آن به زهدان آفرینش هستی جدید است، مسئولیتی بی‌فروگذاشت که وی را در عین حال بدل به یکی از چهره‌هایی می‌کند که نه‌تنها از سوی جریان مسلط، بلکه از سوی سنت غالب تفکر انتقادی و رادیکال نیز در معرض بیش‌ترین و داغ‌ترین حملات و جدل‌ها قرار می‌دهد. درست همچون تمامی نقاب‌های عملگر فلسفۀ مواجهه، از ماکیاولی و اسپینوزا تا خود نگری. به سیاق گفتار خود نگری در باب متفکر محبوبش، اسپینوزا، باید گفت که «نگری نابهنجاری است». این واقعیت که او طرد یا منزوی نشد، تنها بدین معناست که متافیزیک-سیاست وی نمایندۀ قدرتمند قطب نسبت آنتاگونیستی نیرویی است که پیشاپیش مستقر شده است: کارگر اجتماعی، انبوه خلق، سوبژکتیویتۀ تولید زیستی‌سیاسی.

@MSandUs

برای خواندن ادامه مطلب، کلیک کنید.

«وقتی مرگ تو را از نزدیک لمس می‌کند و پی‌درپی بر تو ضربه می‌زند، چه چیزی تو را وامی‌دارد تا مقاومت کنی و برای زندگی بجنگی؟ وقتی همه از تو دست شسته‌اند و در ناکجاآبادی ناشناخته به حال خود رها شده‌ای تا در ورطۀ مرگ فرو روی، چه چیزی تو را وامی‌دارد تا دست نکشی و برای زندگی بجنگی؟ وقتی ذهن و بدنت به‌‌تدریج چنان تحلیل می‌رود که دیگر تمهیداتی همچون شوخ‌طبعی، شکیبایی و خردمندی یک‌به‌یک از کار می‌افتد، چه چیزی تو را وامی‌دارد تا کماکان سرپا بمانی و برای زندگی بجنگی؟»

در باب فیلم «جامعه‌ی برفی»
(Society of the Snow, 2023)

@MSandUS

باید دقت کرد تا به دام گفتارهای ایده‌آلیستی‌ای همچون تعریف آگوستین نیفتاد، هیچ‌گونه محرومیت از هستی یا فقدان عشقی در کار نیست، هستی و عشق همواره در کارند و عمل می‌کنند. پس خودِ آنچه را که جهل، ترس و خرافه می‌خوانیم نیز هرگز نباید بر مبنای فقدان یا غیاب خواند. جهل و خرافه صرفاً آگاهی و تفکری است که علیه خودش قد علم کرده است، و ترس قدرت و شجاعتی که خودش را زایل می‌کند. از همین‌روست که «انسان‌ها [گاهی] چنان برای بندگی خود می‌جنگند که گویی برای آزادی‌شان.»

در باب فیلم «منطقه‌ی تحت‌نظر»، The Zone of Interest (2023).
@MSandUS

فایل صوتی سخنرانی «مبانی خوانش ماشینی فیلم»،
چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت، ۱۴۰۳،

@MSandUS