3. केव्हा-केव्हा भाववाचक नामे विशेषनामांचे कार्य करते.

उदा.

1.     शांती ही माझ्या बहिणीची मुलगी.

2.     विश्वास परीक्षेत उत्तीर्ण झाला.

3.     माधुरी उधा मुंबईला जाईल.

·         वरील वाक्यात अधोरेखित केलेली शब्दे ही मुळची भाववाचक नामे आहेत. पण याठिकाणी त्यांचा वापर विशेषणामासारखा केला आहे

4. विशेषनामाचे अनेकवचन होत नाही झाल्यास त्यांना सामान्यनाम म्हणतात.

उदा.    

1.     आमच्या वर्गात तीन पाटील आहेत.

2.     या गावात बरेच नारद आहेत.

3.     माझ्या आईने सोळा सोमवारांचे व्रत केले.

·         विशेषनामाचे अनेकवचन होत नाही पण वरील वाक्यात विशेषनामे अनेकवचनी वापरलेली दिसतील या वाक्यातील विशेषनामे म्हणून वापरली आहेत.

5. विशेषण केव्हा-केव्हा नामाचे कार्य करतात.

उदा.    

1.     शहाण्याला शब्दांचा मार.

2.     श्रीमंतांना गर्व असतो.

3.     जातीच्या सुंदरांना काहीही शोभते.

4.     जगात गरीबांना मान मिळत नाही.

·         वरील वाक्यात विशेषण ही नामासारखी वापरली आहेत.

7. धातू-साधिते केव्हा-केव्हा नामाचे कार्ये करते.

उदा.

1.     ज्याला कर नाही त्याला डर कसली.

2.     गुरुजींचे वागणे मोठे प्रेमळ असते.

3.     ते ध्यान पाहून मला हसू आले.

4.     देणार्‍याने देत जावे.

·         वरील उदाहरणांवरून असे दिसून येते की, सामान्यपणे, विशेषनामे व भाववाचकनामे ही एकमेकांचे कार्य करतांना आढळतात. तसेच विशेषणे, अव्यय, धातुसाधिते यांचा वापरसुद्धा नामांसारखा करण्यात येतो.