This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
نگاهی کوتاه به صاعقه
دکتر علی رضا بهپور
قابل توجه دوستان ورزشکار و کوهنورد
سوال خیلی زیاده راجع به ورزش و این ویروس.
از میون همشون یه نکته مهمی رو به نظرم میرسه که باید بگم :
متاسفانه تعصبی شگرف در تعداد قابل توجهی از افراد نسبت به کوهنوردی (ورزش) وجود داره و در هر حالتی باید ورزش رو انجام داد.
چه یک متر برف اومده باشه چه رعد و برق باشه و چه ذات الریه کرده باشم ،کوه رو میرم .
در کوهنوردان اجرای برنامه آخر هفته و کوهنوردیشون مثل نص آیه های الهی غیر قابل تغییره و از اون بالاتر اصلا کوه (ورزش ) شفا بخشه . و قادره هر بیماری رو خوب کنه. .
اما متاسفانه بعضی از ویروسها و از جمله همین ویروس کرونا ،تمایل به درگیر کردن عضله قلب دارند. و اصلا یکی از دلایل مرگ این افراد همین التهاب عضله قلبه که "میوکاردیت" خوانده میشه .
متاسفانه اگر شما در هنگامی که به این ویروسها مبتلا هستید و علامت دارید ، ورزش کنید و گردش خون ریه و قلب رو بالا ببرید احتمال اینکه ویروسها (از جمله کرونا ) عضله قلب شما رو درگیر کنند ؛ بیشتر میشه و میتونه اوضاع رو خیلی خطرناک تر کنه.
اگر علائم بیماریهای ویروسی تنفسی رو دارید (سرما خوردگی ) چون نمیشه خیلی دقیق بین انواعش افتراق داد ؛
جان عزیزتون ناموسا ، لطفا بی خیال کوه و ورزش بشید .😖😎
تضمین میدم هیچ اتفاق ناجوری نمیافته اگر یک هفته کوه نرید. 😙
پ.ن. نکته دیگه اینکه فضای باز به تنهایی هیچ خطری نداره.
اون چیزی که خطرناکه تراکم حضور آدمهاست . میخاد :باشگاه باشه یا پناهگاه ،چادر ، تله کابین یا هر جای دیگه که سبب فاصله کم ادمها به هم بشه .
پ.ن. اگر هم با همه این اوصاف باز رفتید خیلی برای نشون دادن بی خیالی و روحیه خیلی خوبتون و اثرات شفا بخش کوه ، اعلام عمومیش نکنید. ممکنه کسی رو به گمراهی بیاندازه.
پ.ن. خوشبختانه از یک طرف و متاسفانه از طرف دیگر ،خیلی از مبتلایان یا علامتی ندارند یا خیلی خفیف مشکل دارند که اصلا به چشم نمیاد .
#کرونا_ورزش
دکتر علی رضا بهپور
@mymountains
قابل توجه دوستان ورزشکار و کوهنورد
سوال خیلی زیاده راجع به ورزش و این ویروس.
از میون همشون یه نکته مهمی رو به نظرم میرسه که باید بگم :
متاسفانه تعصبی شگرف در تعداد قابل توجهی از افراد نسبت به کوهنوردی (ورزش) وجود داره و در هر حالتی باید ورزش رو انجام داد.
چه یک متر برف اومده باشه چه رعد و برق باشه و چه ذات الریه کرده باشم ،کوه رو میرم .
در کوهنوردان اجرای برنامه آخر هفته و کوهنوردیشون مثل نص آیه های الهی غیر قابل تغییره و از اون بالاتر اصلا کوه (ورزش ) شفا بخشه . و قادره هر بیماری رو خوب کنه. .
اما متاسفانه بعضی از ویروسها و از جمله همین ویروس کرونا ،تمایل به درگیر کردن عضله قلب دارند. و اصلا یکی از دلایل مرگ این افراد همین التهاب عضله قلبه که "میوکاردیت" خوانده میشه .
متاسفانه اگر شما در هنگامی که به این ویروسها مبتلا هستید و علامت دارید ، ورزش کنید و گردش خون ریه و قلب رو بالا ببرید احتمال اینکه ویروسها (از جمله کرونا ) عضله قلب شما رو درگیر کنند ؛ بیشتر میشه و میتونه اوضاع رو خیلی خطرناک تر کنه.
اگر علائم بیماریهای ویروسی تنفسی رو دارید (سرما خوردگی ) چون نمیشه خیلی دقیق بین انواعش افتراق داد ؛
جان عزیزتون ناموسا ، لطفا بی خیال کوه و ورزش بشید .😖😎
تضمین میدم هیچ اتفاق ناجوری نمیافته اگر یک هفته کوه نرید. 😙
پ.ن. نکته دیگه اینکه فضای باز به تنهایی هیچ خطری نداره.
اون چیزی که خطرناکه تراکم حضور آدمهاست . میخاد :باشگاه باشه یا پناهگاه ،چادر ، تله کابین یا هر جای دیگه که سبب فاصله کم ادمها به هم بشه .
پ.ن. اگر هم با همه این اوصاف باز رفتید خیلی برای نشون دادن بی خیالی و روحیه خیلی خوبتون و اثرات شفا بخش کوه ، اعلام عمومیش نکنید. ممکنه کسی رو به گمراهی بیاندازه.
پ.ن. خوشبختانه از یک طرف و متاسفانه از طرف دیگر ،خیلی از مبتلایان یا علامتی ندارند یا خیلی خفیف مشکل دارند که اصلا به چشم نمیاد .
#کرونا_ورزش
دکتر علی رضا بهپور
@mymountains
Audio
🔴«کرونا» شهر و کوه نمیشناسد! ... عاقلانه مواجه شویم!
پادکستِ نظرات دکتر «علیرضا بهپور» در برنامه «کوهگشت» / برای تسهیل در دریافت و بهرهبرداری حداکثری، فایل صوتی این گفتوگوی تلویزیونی بپیوست درج شده است.
@koohnevesht
پادکستِ نظرات دکتر «علیرضا بهپور» در برنامه «کوهگشت» / برای تسهیل در دریافت و بهرهبرداری حداکثری، فایل صوتی این گفتوگوی تلویزیونی بپیوست درج شده است.
@koohnevesht
Forwarded from كوهنوشت
🔴نکات مهم و قابل تأملی که دکتر «علیرضا بهپور» در برنامه «کوهگشت» صراحتاً اظهار کرد:
🔺مواجههی «جامعه کوهنوردی» با ویروس «کرونا» سهلانگارانه است!
🔺باورهای نادرستِ «جامعه کوهنوردی»، رفتارهای غلطی را درپی داشته است!
🔺کوه «شفا بخش» نیست! ... اتفاقاً فعالیتبدنی احتمال درگیرشدن قلب و ریه را بیشتر میکند!
🔺برنامههای کوهنوردی، نص صریح قرآن نیست که حتما و حتما باید اجرا شوند!
🔺فردی گفت:«اگر به کوه نروم دیوانه میشوم!» ... به او گفتم: یک «دیوانهی زنده»، بهتر از یک «عاقل مُرده» است!
🔺از باهمبودن به خصوص در چادر و جانپناه جداً پرهیز کنید!
🔺جانپناههای مستقر در ارتفاعات و قلهها، بیشتر در معرض خطرند اما آنها را عملاً نمیشود مسدود کرد!
🔺پناهگاههای فدراسیون که کماکان سرویس میدهند باید کاملاً ضدعفونی شوند ... در اینباره باید اطمینان حاصل کرد!
🔺از «کرونا» نباید ترسید، اما سهلانگاری و بیاحتیاطی هولناک است!
@koohnevesht
🔺مواجههی «جامعه کوهنوردی» با ویروس «کرونا» سهلانگارانه است!
🔺باورهای نادرستِ «جامعه کوهنوردی»، رفتارهای غلطی را درپی داشته است!
🔺کوه «شفا بخش» نیست! ... اتفاقاً فعالیتبدنی احتمال درگیرشدن قلب و ریه را بیشتر میکند!
🔺برنامههای کوهنوردی، نص صریح قرآن نیست که حتما و حتما باید اجرا شوند!
🔺فردی گفت:«اگر به کوه نروم دیوانه میشوم!» ... به او گفتم: یک «دیوانهی زنده»، بهتر از یک «عاقل مُرده» است!
🔺از باهمبودن به خصوص در چادر و جانپناه جداً پرهیز کنید!
🔺جانپناههای مستقر در ارتفاعات و قلهها، بیشتر در معرض خطرند اما آنها را عملاً نمیشود مسدود کرد!
🔺پناهگاههای فدراسیون که کماکان سرویس میدهند باید کاملاً ضدعفونی شوند ... در اینباره باید اطمینان حاصل کرد!
🔺از «کرونا» نباید ترسید، اما سهلانگاری و بیاحتیاطی هولناک است!
@koohnevesht
در شرایط قرنطینه ورزش در خانه را با باشگاه کوهنوردی آپادانا تجربه کنید.
🏔️🏕️🧗🏻♂️🚵♀️
لینک کانال ورزش آپادانا در واتس آپ
*https://chat.whatsapp.com/I5v9OHPcRutAiypAkTULyk*
لینک کانال ورزش آپادانا در تلگرام
*t.me/aapadana_club*
🏔️🏕️🧗🏻♂️🚵♀️
لینک کانال ورزش آپادانا در واتس آپ
*https://chat.whatsapp.com/I5v9OHPcRutAiypAkTULyk*
لینک کانال ورزش آپادانا در تلگرام
*t.me/aapadana_club*
WhatsApp.com
WhatsApp Group Invite
درمان فرودمایی و یخ زدگی برف کوری.pdf
367.5 KB
درمان فرودمایی و یخ زدگی برف کوری.pdf
فرودهای پر حادثه
در این لحظات سخت و آزار دهنده که هیچ کاری هم از دستمان بر نمی آید شاید به استناد سخن حضرت مولانا کوشش بیهوده به از خفتگی باشد
بیشتر اسیبهای کوهنوردی هنگام فرود اتفاق می افتد بعضی از منابع به بیش از 80% اشاره کرده اند. تجربیات ما از حوادث سالهای اخیر کوهنوردی و همیالیا نوردی هم همین مسئله را نشان میدهد چه در کوهنوردان آماتور و چه در کوهنوردان حرفه ای که نمونه های بسیاری را نیز میتوان نام برد. (دکتر بهالو، لیلا اسفندیاری و...) ولی براستی چرا فرود حتی برای کوهنوردان حرفه ای و توانمند هم آبستن حادثه است؟
1- سبکبار بودن
بسیاری از کوهنوردان برای اینکه فشار کمتری را هنگام صعود به قله تحمل کنند و یا بتوانند سرعت حرکت بیشتری داشته باشند و یا گاه ضعف و نا آمادگی خود را بپوشانند با کوله باری سبک بدون به همراه بردن حداقل امکانات اقدام به صعود بخصوص از کمپ های آخر و یا در صعود های یکروزه میکنند. این افراد بنا را بر این میگزارند که در مسیر هیچ اتفاق غیر منتظره ای رخ نخواهد داد. هوا خراب نخواهد شد، راه را گم نخواهند کرد، اتفاقی برای کسی نخواهد افتاد و ... و این یعنی سپردن سلامت و جان خود به احتمالات و قضا و قدر. بسیاری از این کوهنوردان به راحتی صعود می کنند و باز میگردند اما اگر کوچکترین تغیری ایجاد شود، راهی به خطا رفته شود، بادی بوزد، برفی بیاید، مهی جلوی دید را بگیرد (که بسیار هم پیش می آید ) آنگاه ...
برای نمونه میتوان به حادثه دماوند برای تم کوهنوردی هرمزگان و یا حادثه کل جنو نام برد که نبود اندک وسایل شب مانی کمی آب و غذا باعث شد تا شب مانی ساده به فاجعه ای بزرگ بینجامد.
2- اعتماد به هوشیار ماندن هنگام باز گشت
بسیاری از کوهنوردان هنگام برنامه ریزی برای بازگشت به توانمندیهای خود در حالت عادی تکیه میکنند توانایی هایی چون: قدرت بدنی، توان مسیر خوانی، توان نقشه خوانی، تجربه کوهنوردی و... در حالیکه بخصوص در ارتفاع در صعودهای سنگین در آب و هوای سرد و مخصوصا در هیمالیا به هیچ عنوان کوهنوردان نباید به هوشیاری و توان ذهنی و در نتیجه قدرت بدنی خود هنگام بازگشت اعتماد کنند زیرا به دلایل متفاوت هوشیاری و توان ذهنی انسان در ارتفاعات بلند و در صعودهای سنگین به شدت کاهش یافته و تخریب میشود. آثار ارتفاع بخصوص در منطقه مرگ، طولانی شدن ماندن در ارتفاع، سرما وهیپوترمیا وعوارض آن، کمبود آب بدن ناشی از تعریق و فعالیت سنگین، کاهش شدید انرژی ناشی از فعالیت و بی اشتهایی و اشکالات تغذیه ای در برنامه ها که معمولا پیش می آید، تخلیه انرژی عواملی هستند که هرکدام به تنهایی برای از بین بردن هوشیاری انسان کافی هستند، حال اینکه در کوهستان و بخصوص در ارتفاعات بلند معمولا همه همراه هم میباشند و بخصوص آسیبهای ناشی از ارتفاع و کمبود اکسیژن و سرما و هیپو ترمیا به شدت باعث اختلال در قضاوت و زوال عقل و هوشیاری میشود. آنگاه انسان نه تنها نمیتواند از توانمندیهای خود بهره ببرد بلکه حتی نمیتواند در شریط خاص و حتی عادی قضاوت درستی داشته باشد. هرچه زمان صعود بیشتر شود هرچه به ساعات پایانی روز نزدیک شویم این مشکل بیشتر و حاد تر میشود و در نتیجه در هنگام فرود که معمولا پایان روز و پایان صعود است بسیار بیشتر به چشم می آید. باید به خاطر داشت که هوشیاری انسان در پایان یک صعود سنگین در باز گشت از هیمالیا نمیتواند چندان قابل اعتماد باشد.
3- اشتباه در مسیر خوانی
آنچه انسان از طبیعت هنگام صعود میبیند با آنچه هنگام فرود دیده میشود بسیار متفاوت است. به این علت گفته میشود در صعود همیشه پس از چند گام برگردید به پشت سر بنگرید و مسیر بازگشت را با خود مرور کنید کوهنورد موفق کسی است که فرودش را از اولین لحظه صعود آغاز کند و در تمام مسیر حتی یک لحظه از اندیشیدن به بازگشت غافل نشود. بسیاری از دو راهی ها، پرتگاه ها، پپستی ها و بلندیها و ... هنگام بازگشت است که دیده میشوند و اگر در راه صعود ارزیابی نشده باشند می توانند مشکلات بسیار به بار آورند.
4- صعود تا آخرین نفس تا آخرین لحظه
لذت رسیدن به قله، تلاش برای هدر نرفتن زحمات انسان، فکر کردن به عواقب و حرف و حدیثهای صعود نکردن، همه و همه باعث میشود که گاه کوهنوردان دل به دریا بزنند و تمام داشته هایشان را در راه صعود ورسیدن به قله صرف کنند و آنگاه هنگام بازگشت با توجه به خطرات پیش گفت در پایان صعود و در پایان روز، خسته با هوشیاریی کمتر از حد طبیعی وقتی که دیگر آن نیروی عظیم که انسان را به قله میکشاند جای خود را به خواب آلودگی و خستگی و بی حوصلگی و نرسیدن فرود میدهد به فکر بازگشتن بیفتند.
5- آثار روانی
در این لحظات سخت و آزار دهنده که هیچ کاری هم از دستمان بر نمی آید شاید به استناد سخن حضرت مولانا کوشش بیهوده به از خفتگی باشد
بیشتر اسیبهای کوهنوردی هنگام فرود اتفاق می افتد بعضی از منابع به بیش از 80% اشاره کرده اند. تجربیات ما از حوادث سالهای اخیر کوهنوردی و همیالیا نوردی هم همین مسئله را نشان میدهد چه در کوهنوردان آماتور و چه در کوهنوردان حرفه ای که نمونه های بسیاری را نیز میتوان نام برد. (دکتر بهالو، لیلا اسفندیاری و...) ولی براستی چرا فرود حتی برای کوهنوردان حرفه ای و توانمند هم آبستن حادثه است؟
1- سبکبار بودن
بسیاری از کوهنوردان برای اینکه فشار کمتری را هنگام صعود به قله تحمل کنند و یا بتوانند سرعت حرکت بیشتری داشته باشند و یا گاه ضعف و نا آمادگی خود را بپوشانند با کوله باری سبک بدون به همراه بردن حداقل امکانات اقدام به صعود بخصوص از کمپ های آخر و یا در صعود های یکروزه میکنند. این افراد بنا را بر این میگزارند که در مسیر هیچ اتفاق غیر منتظره ای رخ نخواهد داد. هوا خراب نخواهد شد، راه را گم نخواهند کرد، اتفاقی برای کسی نخواهد افتاد و ... و این یعنی سپردن سلامت و جان خود به احتمالات و قضا و قدر. بسیاری از این کوهنوردان به راحتی صعود می کنند و باز میگردند اما اگر کوچکترین تغیری ایجاد شود، راهی به خطا رفته شود، بادی بوزد، برفی بیاید، مهی جلوی دید را بگیرد (که بسیار هم پیش می آید ) آنگاه ...
برای نمونه میتوان به حادثه دماوند برای تم کوهنوردی هرمزگان و یا حادثه کل جنو نام برد که نبود اندک وسایل شب مانی کمی آب و غذا باعث شد تا شب مانی ساده به فاجعه ای بزرگ بینجامد.
2- اعتماد به هوشیار ماندن هنگام باز گشت
بسیاری از کوهنوردان هنگام برنامه ریزی برای بازگشت به توانمندیهای خود در حالت عادی تکیه میکنند توانایی هایی چون: قدرت بدنی، توان مسیر خوانی، توان نقشه خوانی، تجربه کوهنوردی و... در حالیکه بخصوص در ارتفاع در صعودهای سنگین در آب و هوای سرد و مخصوصا در هیمالیا به هیچ عنوان کوهنوردان نباید به هوشیاری و توان ذهنی و در نتیجه قدرت بدنی خود هنگام بازگشت اعتماد کنند زیرا به دلایل متفاوت هوشیاری و توان ذهنی انسان در ارتفاعات بلند و در صعودهای سنگین به شدت کاهش یافته و تخریب میشود. آثار ارتفاع بخصوص در منطقه مرگ، طولانی شدن ماندن در ارتفاع، سرما وهیپوترمیا وعوارض آن، کمبود آب بدن ناشی از تعریق و فعالیت سنگین، کاهش شدید انرژی ناشی از فعالیت و بی اشتهایی و اشکالات تغذیه ای در برنامه ها که معمولا پیش می آید، تخلیه انرژی عواملی هستند که هرکدام به تنهایی برای از بین بردن هوشیاری انسان کافی هستند، حال اینکه در کوهستان و بخصوص در ارتفاعات بلند معمولا همه همراه هم میباشند و بخصوص آسیبهای ناشی از ارتفاع و کمبود اکسیژن و سرما و هیپو ترمیا به شدت باعث اختلال در قضاوت و زوال عقل و هوشیاری میشود. آنگاه انسان نه تنها نمیتواند از توانمندیهای خود بهره ببرد بلکه حتی نمیتواند در شریط خاص و حتی عادی قضاوت درستی داشته باشد. هرچه زمان صعود بیشتر شود هرچه به ساعات پایانی روز نزدیک شویم این مشکل بیشتر و حاد تر میشود و در نتیجه در هنگام فرود که معمولا پایان روز و پایان صعود است بسیار بیشتر به چشم می آید. باید به خاطر داشت که هوشیاری انسان در پایان یک صعود سنگین در باز گشت از هیمالیا نمیتواند چندان قابل اعتماد باشد.
3- اشتباه در مسیر خوانی
آنچه انسان از طبیعت هنگام صعود میبیند با آنچه هنگام فرود دیده میشود بسیار متفاوت است. به این علت گفته میشود در صعود همیشه پس از چند گام برگردید به پشت سر بنگرید و مسیر بازگشت را با خود مرور کنید کوهنورد موفق کسی است که فرودش را از اولین لحظه صعود آغاز کند و در تمام مسیر حتی یک لحظه از اندیشیدن به بازگشت غافل نشود. بسیاری از دو راهی ها، پرتگاه ها، پپستی ها و بلندیها و ... هنگام بازگشت است که دیده میشوند و اگر در راه صعود ارزیابی نشده باشند می توانند مشکلات بسیار به بار آورند.
4- صعود تا آخرین نفس تا آخرین لحظه
لذت رسیدن به قله، تلاش برای هدر نرفتن زحمات انسان، فکر کردن به عواقب و حرف و حدیثهای صعود نکردن، همه و همه باعث میشود که گاه کوهنوردان دل به دریا بزنند و تمام داشته هایشان را در راه صعود ورسیدن به قله صرف کنند و آنگاه هنگام بازگشت با توجه به خطرات پیش گفت در پایان صعود و در پایان روز، خسته با هوشیاریی کمتر از حد طبیعی وقتی که دیگر آن نیروی عظیم که انسان را به قله میکشاند جای خود را به خواب آلودگی و خستگی و بی حوصلگی و نرسیدن فرود میدهد به فکر بازگشتن بیفتند.
5- آثار روانی