گزارش یک حادثه
امیر عزتی ..توچال ...۱۱.بهمن.۹۷
قسمت دوم؛ امداد رسانی
. ...ساعت به 19:00 رسید و هوا کاملا تاریک. چراغ های ایستگاه 5 به خوبی دیده می شد و کمپ شبانه ما نیز در گرای معکوس محل حادثه، بر پا شده بود. در همین حین، با زیر اندازها و کوله پشتی ها دور مصدوم را پوشانده بودیم تا بتوانیم جلوی باد را گرفته و گزش سرمای انتقالی به مصدوم را کاهش دهیم. بخشی از لباس هایش که پاره شده بود را تا جای ممکن روی قسمت های برهنه بدنش برگرداندم. برف هایی که در لباسش رفته بود را تخلیه کردم و با کاپشن پلار روی بدن مصدوم را پوشاندم. تمایلی به خوردن و نوشیدن نداشت و از هرگونه همکاری با ما جهت جابه جا کردن و خارج کردنش از حالت دمر عاجز بود. بیش از یکساعت از گزارش اولیه من گذشته بود. متوجه تحرک تعدادی هدلامپ در ایستگاه 5 شدم که در ابتدای مسیر به سمت ما حرکت می کردند. در همین لحظه مهرداد شهلایی، اعضای تیم ما را در کمپ شبانه مستقر کرده بود و به سمت ما حرکت کرد و دقایقی بعد به جمع سه نفره ما ملحق شد. به آرامی طوری که مصدوم متوجه نشود به مهرداد گفتم که شرایط مصدوم خوب نیست، به شدت احساس کمر درد دارد و نمی گذارد جابه جایش کنیم. هلال احمر نیز من را از دخالت در امور اورژانسی منع کرده. مهرداد کنار مصدوم نشست و حال او را جویا شد. همچنان درد داشت و ابتدا تصور کرد که تیم امداد آتش نشانی به محل رسیده است. اما اینگونه نبود.
دائم با مصدوم صحبت می کردیم تا هوشیاری او را بسنجیم. آقای شهلایی دو نفر از تیم سه نفره ما را به سمت چادرها بازگرداند و من و خودش کنار مصدوم ماندیم. ساعت به 20:10 رسید و نور هدلامپ های تیم امداد در زیر یک شیب تند که انتهای آن به دکل شماره 12 ختم میشد محو شده بود. ساعت به 20:45 رسید و ما از نیامدن تیم آتش نشانی نگران بودیم. مصدوم دائم سراغ تیم امداد را می گرفت و کم کم اعتمادش به ما کاسته شده بود. بدنش می لرزید، تمایلی به خوردن حتی یک لیوان چای گرم و یا یک دانه انجیر خشک نداشت. ساعت 21:05 دقیقه، مهرداد تصمیم گرفت به سمت محل توقف تیم آتش نشانی برود. من و مصدوم را تنها گذاشته و به سمت پایین راهی شد. مصدوم به طور کامل بی اعتماد شده بود و تصور می کرد که کم کم من نیز او را ترک خواهم کرد. کمی بین من و او بگو مگو پیش آمد. از نیامدن تیم امداد مضطرب، از وضعیت مصدوم نگران و از بی اعتمادیش به من عصبانی بودم. ساعت 21:40 صدای مهرداد که با کسی صحب می کرد را شنیدم. مهرداد 5 دقیقه بعد به من و مصدوم رسید. اما چرا از 5 آتش نشان، فقط یک نفر توانسته بیاید؟؟؟
جواب این سوال در آن لحظه برایم خیلی اهمیتی نداشت. آتش نشانی که به همراه مهرداد به ما رسیده بود، یک کوله پشتی 60 لیتری به همراه داشت. ابتدا تصورم این بود که تمام کوله پشتی او مملو از تجهیزات است. کوله را باز کرد و در کمال ناباوری یک عدد پتو از داخل کوله بیرون آورد و روی مصدوم انداخت!!!
با این حال برای من مهم این بود که امدادگری آموزش دیده با داشتن مجوزهای قانونی جهت اقدامات اورژانسی به مصدوم رسیده است. کمتر از 5 دقیقه بعد از رسیدن آتش نشان اول، تله کابین فعال شد. با شنیدن صدای حرکت تله کابین، امدادگر از ما خواست که به سمت کمپ خود برویم و دیگر نیازی به حضور ما در آن نقطه نیست. ما نیز به سمت چادرها حرکت کردیم اما بالاکشی مصدوم از پایین دکل تا داخل کابین تا حدود ساعت 22:50 دقیقه به طول انجامید. بعده ها متوجه شدم، که تیم امداد در آن شب خودش دچار حادثه شده بود. از تیم پنج نفره آنها نیز دو نفر به دلیل نداشتن تجهیزات لیز خورده بودند و دو نفر هم به دلیل نداشتن کفش مناسب قادر به کوبیدن برف نبودند و در پایین یکی از دکل ها منتظر تله کابین بودند. تنها یک نفر که کفش ترکینگ داشت به کمک کلنگ آقای شهلایی و ایجاد جای پایی که از کرامپون او حاصل می شد توانسته بود به مصدوم برسد.
خدا را شاکرم که مصدوم این حادثه اکنون زنده و در کنار خانواده اش می باشد....
امیر عزتی ..توچال ...۱۱.بهمن.۹۷
قسمت دوم؛ امداد رسانی
. ...ساعت به 19:00 رسید و هوا کاملا تاریک. چراغ های ایستگاه 5 به خوبی دیده می شد و کمپ شبانه ما نیز در گرای معکوس محل حادثه، بر پا شده بود. در همین حین، با زیر اندازها و کوله پشتی ها دور مصدوم را پوشانده بودیم تا بتوانیم جلوی باد را گرفته و گزش سرمای انتقالی به مصدوم را کاهش دهیم. بخشی از لباس هایش که پاره شده بود را تا جای ممکن روی قسمت های برهنه بدنش برگرداندم. برف هایی که در لباسش رفته بود را تخلیه کردم و با کاپشن پلار روی بدن مصدوم را پوشاندم. تمایلی به خوردن و نوشیدن نداشت و از هرگونه همکاری با ما جهت جابه جا کردن و خارج کردنش از حالت دمر عاجز بود. بیش از یکساعت از گزارش اولیه من گذشته بود. متوجه تحرک تعدادی هدلامپ در ایستگاه 5 شدم که در ابتدای مسیر به سمت ما حرکت می کردند. در همین لحظه مهرداد شهلایی، اعضای تیم ما را در کمپ شبانه مستقر کرده بود و به سمت ما حرکت کرد و دقایقی بعد به جمع سه نفره ما ملحق شد. به آرامی طوری که مصدوم متوجه نشود به مهرداد گفتم که شرایط مصدوم خوب نیست، به شدت احساس کمر درد دارد و نمی گذارد جابه جایش کنیم. هلال احمر نیز من را از دخالت در امور اورژانسی منع کرده. مهرداد کنار مصدوم نشست و حال او را جویا شد. همچنان درد داشت و ابتدا تصور کرد که تیم امداد آتش نشانی به محل رسیده است. اما اینگونه نبود.
دائم با مصدوم صحبت می کردیم تا هوشیاری او را بسنجیم. آقای شهلایی دو نفر از تیم سه نفره ما را به سمت چادرها بازگرداند و من و خودش کنار مصدوم ماندیم. ساعت به 20:10 رسید و نور هدلامپ های تیم امداد در زیر یک شیب تند که انتهای آن به دکل شماره 12 ختم میشد محو شده بود. ساعت به 20:45 رسید و ما از نیامدن تیم آتش نشانی نگران بودیم. مصدوم دائم سراغ تیم امداد را می گرفت و کم کم اعتمادش به ما کاسته شده بود. بدنش می لرزید، تمایلی به خوردن حتی یک لیوان چای گرم و یا یک دانه انجیر خشک نداشت. ساعت 21:05 دقیقه، مهرداد تصمیم گرفت به سمت محل توقف تیم آتش نشانی برود. من و مصدوم را تنها گذاشته و به سمت پایین راهی شد. مصدوم به طور کامل بی اعتماد شده بود و تصور می کرد که کم کم من نیز او را ترک خواهم کرد. کمی بین من و او بگو مگو پیش آمد. از نیامدن تیم امداد مضطرب، از وضعیت مصدوم نگران و از بی اعتمادیش به من عصبانی بودم. ساعت 21:40 صدای مهرداد که با کسی صحب می کرد را شنیدم. مهرداد 5 دقیقه بعد به من و مصدوم رسید. اما چرا از 5 آتش نشان، فقط یک نفر توانسته بیاید؟؟؟
جواب این سوال در آن لحظه برایم خیلی اهمیتی نداشت. آتش نشانی که به همراه مهرداد به ما رسیده بود، یک کوله پشتی 60 لیتری به همراه داشت. ابتدا تصورم این بود که تمام کوله پشتی او مملو از تجهیزات است. کوله را باز کرد و در کمال ناباوری یک عدد پتو از داخل کوله بیرون آورد و روی مصدوم انداخت!!!
با این حال برای من مهم این بود که امدادگری آموزش دیده با داشتن مجوزهای قانونی جهت اقدامات اورژانسی به مصدوم رسیده است. کمتر از 5 دقیقه بعد از رسیدن آتش نشان اول، تله کابین فعال شد. با شنیدن صدای حرکت تله کابین، امدادگر از ما خواست که به سمت کمپ خود برویم و دیگر نیازی به حضور ما در آن نقطه نیست. ما نیز به سمت چادرها حرکت کردیم اما بالاکشی مصدوم از پایین دکل تا داخل کابین تا حدود ساعت 22:50 دقیقه به طول انجامید. بعده ها متوجه شدم، که تیم امداد در آن شب خودش دچار حادثه شده بود. از تیم پنج نفره آنها نیز دو نفر به دلیل نداشتن تجهیزات لیز خورده بودند و دو نفر هم به دلیل نداشتن کفش مناسب قادر به کوبیدن برف نبودند و در پایین یکی از دکل ها منتظر تله کابین بودند. تنها یک نفر که کفش ترکینگ داشت به کمک کلنگ آقای شهلایی و ایجاد جای پایی که از کرامپون او حاصل می شد توانسته بود به مصدوم برسد.
خدا را شاکرم که مصدوم این حادثه اکنون زنده و در کنار خانواده اش می باشد....
گزارش یک حادثه
امیر عزتی ..توچال ...۱۱.بهمن.۹۷
قسمت سوم؛ بررسی و تحلیل:
از زمان حضور من در عملیات امداد تا حضور در کلاس پیشرفته پزشکی کوهستان 30 روز گذشته بود، ولی چندین بار شرایط آن شب را با خودم مرور می کردم و تصورم تا قبل از کلاس پیشرفته این بود که همه اقدامات ما درست است. از زمان وقوع حادثه تا زمان انتقال مصدوم به پایین بیش از 5 ساعت گذشته بود، اما آیا راهی برای ارتقا توان مصدوم برای بقا وجود نداشت؟
علی رغم چندین سال کوهنوردی، با دنیای جدیدی از راه های پیشگیری از هایپوترمی و سرما زدگی مواجه شدم. آموزش تخصصی تثبیت مصدوم در زیر یک کیسه بیواک مخصوص به نام "سیمرغ" که مخترع آن جناب آقای دکتر دزفولی است بسیار کارگشا است. ای کاش ما در آن شب یک کیسه بیواک سیمرغ می داشتیم. حتی اگر تا صبح هم تیم امداد نمی رسید ما میتوانستیم در زیر آن به مصدوم رسیدگی کنیم و شرایط بقا را بهبود بخشیم.
مصدوم حادثه دیده ی آن شب، از هر گونه حرکت و همکاری عاجز بود و اطلاعات غلط و ناله های گاها غیر واقعی او، من و اپراتور را دچار اشتباه کرده بود و ترس از عواقب قانونی آن، باعث شده بود که ما نتوانیم مصدوم را از حالت دمر خارج کرده و وی را روی زیر انداز قرار دهیم تا حداقل عایقی بین او و زمین سرد باشد.
تصور همه ما از هایپوترمی، مرحله ی بحرانی آن است. در صورتیکه هایپوترمی قبل از ورود به مرز بحران حداقل 12 علامت دارد. مصدوم آن شب، شرایط اصلی و فرعی را داشت.
من علائم اوایه را نمیدانستم و تنها توانسته بودم با اقداماتی تجربی و بدون علم، او را از ورود به مرحله بحرانی منع کرده و جانش را نجات دهم. آیا همه ما علائم فرعی هایپوترمی را می دانیم؟ یا همچنان علل برخی از مرگ ها را در کوهستان ضعف جسمانی اعلام میکنیم؟
اگر زودتر در این کلاس شرکت می کردم، می توانستم لباس های نیمه خیس مصدوم را تعویض کنم و او را گرم تر نگه دارم. اگر مصدوم گرم تر می بود، اعتمادش را به من از دست نمی داد و با من جدل نمی کرد.
عدم دانش، عدم آشنایی با اختراع دکتر دزفولی، عدم شناخت کامل هایپوترمی و سرما زدگی، نقاط ضعفی بود که طی چندین سال کوهنوردی با آنها مواجه بودم. اما اقدام پزشکی درستی در خصوص پیشگیری از پیشرفت آن را نمیدانستم.
حوادث متعددی در جامعه ی کوهرو، کوهپیما و کوهنوردان ما منجر به فوت افراد می شود که عامل اصلی بخشی از این حوادث، هایپوترمی است. اگر همه کسانی که سرپرستی تیم ها را برعهده می گیرند، اقدامات پزشکی لازم را در خصوص مواجهه با حوادث مشابه فوق را فرا گرفته باشند، بخش زیادی از حوادث ما در کوهستان کاهش می یابد. دانش علمی کوهنوردان ما نسبت به دهه گذشته بسیار بیشتر شده است و به نوعی با گذشته قابل قیاس نیست. قطعا در دهه آینده این پیشرفت محسوس تر خواهد بود، اگر همچون گذشته به ارتقا دانش کوهنوردانمان بها دهیم. وقتی شاهد تعظیم کوهنوردان بزرگ دنیا، در مقابل کوهنوردان ایرانی هستیم، بدان معناست که آموزش های ما نتیجه داده و ثمره آن به بار نشسته است. آنرا قدر بدانیم و به آن بیش از پیش بها دهیم.
با تشکر از جناب آقای دکتر فرید عباسی دزفولی
امیر عزتی، عضو رسمی باشگاه کوهنوردی هیماچال
امیر عزتی ..توچال ...۱۱.بهمن.۹۷
قسمت سوم؛ بررسی و تحلیل:
از زمان حضور من در عملیات امداد تا حضور در کلاس پیشرفته پزشکی کوهستان 30 روز گذشته بود، ولی چندین بار شرایط آن شب را با خودم مرور می کردم و تصورم تا قبل از کلاس پیشرفته این بود که همه اقدامات ما درست است. از زمان وقوع حادثه تا زمان انتقال مصدوم به پایین بیش از 5 ساعت گذشته بود، اما آیا راهی برای ارتقا توان مصدوم برای بقا وجود نداشت؟
علی رغم چندین سال کوهنوردی، با دنیای جدیدی از راه های پیشگیری از هایپوترمی و سرما زدگی مواجه شدم. آموزش تخصصی تثبیت مصدوم در زیر یک کیسه بیواک مخصوص به نام "سیمرغ" که مخترع آن جناب آقای دکتر دزفولی است بسیار کارگشا است. ای کاش ما در آن شب یک کیسه بیواک سیمرغ می داشتیم. حتی اگر تا صبح هم تیم امداد نمی رسید ما میتوانستیم در زیر آن به مصدوم رسیدگی کنیم و شرایط بقا را بهبود بخشیم.
مصدوم حادثه دیده ی آن شب، از هر گونه حرکت و همکاری عاجز بود و اطلاعات غلط و ناله های گاها غیر واقعی او، من و اپراتور را دچار اشتباه کرده بود و ترس از عواقب قانونی آن، باعث شده بود که ما نتوانیم مصدوم را از حالت دمر خارج کرده و وی را روی زیر انداز قرار دهیم تا حداقل عایقی بین او و زمین سرد باشد.
تصور همه ما از هایپوترمی، مرحله ی بحرانی آن است. در صورتیکه هایپوترمی قبل از ورود به مرز بحران حداقل 12 علامت دارد. مصدوم آن شب، شرایط اصلی و فرعی را داشت.
من علائم اوایه را نمیدانستم و تنها توانسته بودم با اقداماتی تجربی و بدون علم، او را از ورود به مرحله بحرانی منع کرده و جانش را نجات دهم. آیا همه ما علائم فرعی هایپوترمی را می دانیم؟ یا همچنان علل برخی از مرگ ها را در کوهستان ضعف جسمانی اعلام میکنیم؟
اگر زودتر در این کلاس شرکت می کردم، می توانستم لباس های نیمه خیس مصدوم را تعویض کنم و او را گرم تر نگه دارم. اگر مصدوم گرم تر می بود، اعتمادش را به من از دست نمی داد و با من جدل نمی کرد.
عدم دانش، عدم آشنایی با اختراع دکتر دزفولی، عدم شناخت کامل هایپوترمی و سرما زدگی، نقاط ضعفی بود که طی چندین سال کوهنوردی با آنها مواجه بودم. اما اقدام پزشکی درستی در خصوص پیشگیری از پیشرفت آن را نمیدانستم.
حوادث متعددی در جامعه ی کوهرو، کوهپیما و کوهنوردان ما منجر به فوت افراد می شود که عامل اصلی بخشی از این حوادث، هایپوترمی است. اگر همه کسانی که سرپرستی تیم ها را برعهده می گیرند، اقدامات پزشکی لازم را در خصوص مواجهه با حوادث مشابه فوق را فرا گرفته باشند، بخش زیادی از حوادث ما در کوهستان کاهش می یابد. دانش علمی کوهنوردان ما نسبت به دهه گذشته بسیار بیشتر شده است و به نوعی با گذشته قابل قیاس نیست. قطعا در دهه آینده این پیشرفت محسوس تر خواهد بود، اگر همچون گذشته به ارتقا دانش کوهنوردانمان بها دهیم. وقتی شاهد تعظیم کوهنوردان بزرگ دنیا، در مقابل کوهنوردان ایرانی هستیم، بدان معناست که آموزش های ما نتیجه داده و ثمره آن به بار نشسته است. آنرا قدر بدانیم و به آن بیش از پیش بها دهیم.
با تشکر از جناب آقای دکتر فرید عباسی دزفولی
امیر عزتی، عضو رسمی باشگاه کوهنوردی هیماچال
همنوردان گرامی میتوانند با دادن پیام به مدیر کانال نسبت به تهیه کتاب اقدام کنند
نوشیدن درست رمز سلامتی و توانایی در ورزش
● بدن انسان با فعالیت گرم میشود
● برای تعادل دما تعریق زیاد میشود تا دمای بدن حفظ شود
● برای تعریق اب از بدن خارج میشود
● چون باید فشار اسمزی بدن حفظ شود به همراه آب املاح هم خارج میشود
● واسه همین عرق شور است
● تعریق و از دست دادن آب و املاح باعث تشنگی می شود
● آنگاه ما آب میخوریم آب بدون املاح
● و این آب بدوناملاح خوردن تمام زحمات بدن برای حفظ غلظت املاح بدن را بهم می ریزد
● و نتیجه بهم خوردن غلظت مایعات بدن کارکرد نامناسب سلولها است
● حالت تهوع ، سرگیجه ، خستگی ؛ بیحالی ، بی اشتهایی، کوفتگی و .....
■ از قبل از تمرین از قبل از عرق کردن یادمان باشد بدن ما به آب و املاح نیاز دارد نه فقط آب خالی
■ جایگزینی آب بدون املاح بجای عرق که سرشار املاح است بی سلاح کردن بدن در میدان مبارزه است
■ پس اگر با عرق آب و املاحرا از دست میدهیم
■ با نوشیدن آب و املاح را جایگزین کنیم
■ از امروز آب را در ورزش برای همیشه فراموش کنیم و بجای آن بگوییم آب و املاح
■ فرمان زیر رو هنگام ورزش تو مغزتون فعال کنید..::
"برای همیشه"
و هرچه قراره فعالیتی کنید که تعریق تون بیشترباشه یا هست این فرمان رو بیشتر و بیشتر اجرا کنید:
Find
" آب "
Replace With
" آب و املاح "
آب خالی رو برای همیشه فراموش کنید و بجاش بگید و بنوشید و بخواهید و فراهم کنید
آب و املاح
فرید عباسی
مدرس پزشکی کوهستان ج ا ا
● بدن انسان با فعالیت گرم میشود
● برای تعادل دما تعریق زیاد میشود تا دمای بدن حفظ شود
● برای تعریق اب از بدن خارج میشود
● چون باید فشار اسمزی بدن حفظ شود به همراه آب املاح هم خارج میشود
● واسه همین عرق شور است
● تعریق و از دست دادن آب و املاح باعث تشنگی می شود
● آنگاه ما آب میخوریم آب بدون املاح
● و این آب بدوناملاح خوردن تمام زحمات بدن برای حفظ غلظت املاح بدن را بهم می ریزد
● و نتیجه بهم خوردن غلظت مایعات بدن کارکرد نامناسب سلولها است
● حالت تهوع ، سرگیجه ، خستگی ؛ بیحالی ، بی اشتهایی، کوفتگی و .....
■ از قبل از تمرین از قبل از عرق کردن یادمان باشد بدن ما به آب و املاح نیاز دارد نه فقط آب خالی
■ جایگزینی آب بدون املاح بجای عرق که سرشار املاح است بی سلاح کردن بدن در میدان مبارزه است
■ پس اگر با عرق آب و املاحرا از دست میدهیم
■ با نوشیدن آب و املاح را جایگزین کنیم
■ از امروز آب را در ورزش برای همیشه فراموش کنیم و بجای آن بگوییم آب و املاح
■ فرمان زیر رو هنگام ورزش تو مغزتون فعال کنید..::
"برای همیشه"
و هرچه قراره فعالیتی کنید که تعریق تون بیشترباشه یا هست این فرمان رو بیشتر و بیشتر اجرا کنید:
Find
" آب "
Replace With
" آب و املاح "
آب خالی رو برای همیشه فراموش کنید و بجاش بگید و بنوشید و بخواهید و فراهم کنید
آب و املاح
فرید عباسی
مدرس پزشکی کوهستان ج ا ا
چگونگی درست نوشیدن در کوهستان و ورزش
● در هر فعالیتی که با عرق کردن توام است به آب و املاح نیاز داریم
● پس درست نوشیدن از خانه شروع می شود هنگامی که داریم وسایل ورزش و سفر و کوه را آماده میکنیم
● از ابتدای ورزش آب و املاح بخورید اینگونه بدن شما فرصت دارد تا غلظت املاح بدن را تنظیم کند
● مصرف کشک ، میوه های نمک خورده ، او ار اس و نوشیدنی های ورزشی میتواند مفید باشد
● آب را در ورزش بطور مداوم اما اندک اندک و جرعه جرعه بنوشید
● تشنگی بیشتر وقتها (اما نه همیشه )شاخص خوبی برای نیاز بدن به آب است
● در هوای سرد و برخی شرایط دیگر علی رغم نیاز بدن به آب تشنگی آنچنان شدید احساس نمیشود
● در ورزشهای استقامتی چون کوهنوردی در شرایط عادی هر نیم تا یک ساعت به دو تا سه جرعه " آب و املاح " نیاز هست
● نوشیدن مداوم ، وجود ادرار منظم و رنگ روشن نشانه رسیدن مناسب آب به بدن است
● نبودن ادرار در ساعتهای متمادی تشنگی شدید و سرگیجه و ضعف و بی حالی نشانه های کم ابی بدن است
● جرعه و جرعه و مداوم آب و املاح بنوشید هرچه شدت ورزش و تعریق بیشتر باشد به آب و املاح بیشتری نیاز است
● قبل از اینکه بدنتان دچار کمبود آب و املاح شود به فکر باشید
● او ار اس انتخاب مناسبی در کوه و ورزش است
● نوع طمع دارش در بازار موجود است
● اخیرا قرصهای جوشان ااو ار اس برای دویست سی سی آب تولید شده که انتخاب مناسبی هستند
● در گذشته عشایر هنگام پیمایشهای طولانی کشک میخوردند
● یک لیتر آب ، یک قاشق چایی خوری نمک ؛ اندکی آبلیمو و عرقهای طبیعی هم راه دیگری است
● بدن در ورزش نیاز به کربوهیدرات نیز دارد
● نوشیدنیهای ورزشی حاوی کربوهیدرات آب و املاح انتخاب مناسبی برای ورزشهای استقامتی هستند
● راههای متفاوتی برای تهیه این نوشیدنیها وجود دارد
● انواع آماده آنها نیز در بازار کم و بیش موجود است
● به یاد داریم که مصرف صرفا کربوهیدرات ساده( قند و شکر و ...) در ورزش به دلایل مختلف از جمله امکان کاهش توانبدن به علت شوک انسولین مجاز نیست
● و در کنار آن به کربوهیدراتهای مرکب( نان و نشاسته و ...) نیز نیاز می باشد.
● مثالی از نوشیدنی های ورزشی خانگی:
نوشیدنی معروف Gatorade:
مواد اولیه: ۳ فنجان آب، ۱ فنجان آب پرتقال، نصف فنجان آب لیمو، ۳ قاشق عسل، نصف قاشق چاییخوری نمک.
● راه دیگر.. رانی خیار ...
سه تا چهار عدد خیار رنده شده یک لیتر آب پنج گرم نمک عرق نسترن و اندکب آبلیمو
● در ورزش های سنگین و در کوهنوردی بعد از هر یک ساعت دو تا سه جرعه آب و املاح بنوشید هر چه ورزشتان سنگین تر و تعریق بیشتر باشد نیازتان به آب بیشتر خواهد بود
●در ورزش (بخصوص استقامتی) آب را برای همیشه فراموش کنید.
بدن مانیازمند است به .....
" آب و املاح"
دکتر فرید عباسی
مدرس پزشکی کوهستان فدراسون کوهنوردی ج اا
● در هر فعالیتی که با عرق کردن توام است به آب و املاح نیاز داریم
● پس درست نوشیدن از خانه شروع می شود هنگامی که داریم وسایل ورزش و سفر و کوه را آماده میکنیم
● از ابتدای ورزش آب و املاح بخورید اینگونه بدن شما فرصت دارد تا غلظت املاح بدن را تنظیم کند
● مصرف کشک ، میوه های نمک خورده ، او ار اس و نوشیدنی های ورزشی میتواند مفید باشد
● آب را در ورزش بطور مداوم اما اندک اندک و جرعه جرعه بنوشید
● تشنگی بیشتر وقتها (اما نه همیشه )شاخص خوبی برای نیاز بدن به آب است
● در هوای سرد و برخی شرایط دیگر علی رغم نیاز بدن به آب تشنگی آنچنان شدید احساس نمیشود
● در ورزشهای استقامتی چون کوهنوردی در شرایط عادی هر نیم تا یک ساعت به دو تا سه جرعه " آب و املاح " نیاز هست
● نوشیدن مداوم ، وجود ادرار منظم و رنگ روشن نشانه رسیدن مناسب آب به بدن است
● نبودن ادرار در ساعتهای متمادی تشنگی شدید و سرگیجه و ضعف و بی حالی نشانه های کم ابی بدن است
● جرعه و جرعه و مداوم آب و املاح بنوشید هرچه شدت ورزش و تعریق بیشتر باشد به آب و املاح بیشتری نیاز است
● قبل از اینکه بدنتان دچار کمبود آب و املاح شود به فکر باشید
● او ار اس انتخاب مناسبی در کوه و ورزش است
● نوع طمع دارش در بازار موجود است
● اخیرا قرصهای جوشان ااو ار اس برای دویست سی سی آب تولید شده که انتخاب مناسبی هستند
● در گذشته عشایر هنگام پیمایشهای طولانی کشک میخوردند
● یک لیتر آب ، یک قاشق چایی خوری نمک ؛ اندکی آبلیمو و عرقهای طبیعی هم راه دیگری است
● بدن در ورزش نیاز به کربوهیدرات نیز دارد
● نوشیدنیهای ورزشی حاوی کربوهیدرات آب و املاح انتخاب مناسبی برای ورزشهای استقامتی هستند
● راههای متفاوتی برای تهیه این نوشیدنیها وجود دارد
● انواع آماده آنها نیز در بازار کم و بیش موجود است
● به یاد داریم که مصرف صرفا کربوهیدرات ساده( قند و شکر و ...) در ورزش به دلایل مختلف از جمله امکان کاهش توانبدن به علت شوک انسولین مجاز نیست
● و در کنار آن به کربوهیدراتهای مرکب( نان و نشاسته و ...) نیز نیاز می باشد.
● مثالی از نوشیدنی های ورزشی خانگی:
نوشیدنی معروف Gatorade:
مواد اولیه: ۳ فنجان آب، ۱ فنجان آب پرتقال، نصف فنجان آب لیمو، ۳ قاشق عسل، نصف قاشق چاییخوری نمک.
● راه دیگر.. رانی خیار ...
سه تا چهار عدد خیار رنده شده یک لیتر آب پنج گرم نمک عرق نسترن و اندکب آبلیمو
● در ورزش های سنگین و در کوهنوردی بعد از هر یک ساعت دو تا سه جرعه آب و املاح بنوشید هر چه ورزشتان سنگین تر و تعریق بیشتر باشد نیازتان به آب بیشتر خواهد بود
●در ورزش (بخصوص استقامتی) آب را برای همیشه فراموش کنید.
بدن مانیازمند است به .....
" آب و املاح"
دکتر فرید عباسی
مدرس پزشکی کوهستان فدراسون کوهنوردی ج اا
ما در هر قسمت از پادکست رادیو جانپناه قصد داریم گزارش یک صعود شاخص در دنیای کوهنوردی رو با استفاده از منابع در اختیارمون برای شما تعریف کنیم.
رادیو جانپناه رو گوش کنید و به دوستانتون هم معرفی کنید.
#رادیو_جانپناه
@RadioJanpanah
رادیو جانپناه رو گوش کنید و به دوستانتون هم معرفی کنید.
#رادیو_جانپناه
@RadioJanpanah
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
نگاهی کوتاه به صاعقه
دکتر علی رضا بهپور
قابل توجه دوستان ورزشکار و کوهنورد
سوال خیلی زیاده راجع به ورزش و این ویروس.
از میون همشون یه نکته مهمی رو به نظرم میرسه که باید بگم :
متاسفانه تعصبی شگرف در تعداد قابل توجهی از افراد نسبت به کوهنوردی (ورزش) وجود داره و در هر حالتی باید ورزش رو انجام داد.
چه یک متر برف اومده باشه چه رعد و برق باشه و چه ذات الریه کرده باشم ،کوه رو میرم .
در کوهنوردان اجرای برنامه آخر هفته و کوهنوردیشون مثل نص آیه های الهی غیر قابل تغییره و از اون بالاتر اصلا کوه (ورزش ) شفا بخشه . و قادره هر بیماری رو خوب کنه. .
اما متاسفانه بعضی از ویروسها و از جمله همین ویروس کرونا ،تمایل به درگیر کردن عضله قلب دارند. و اصلا یکی از دلایل مرگ این افراد همین التهاب عضله قلبه که "میوکاردیت" خوانده میشه .
متاسفانه اگر شما در هنگامی که به این ویروسها مبتلا هستید و علامت دارید ، ورزش کنید و گردش خون ریه و قلب رو بالا ببرید احتمال اینکه ویروسها (از جمله کرونا ) عضله قلب شما رو درگیر کنند ؛ بیشتر میشه و میتونه اوضاع رو خیلی خطرناک تر کنه.
اگر علائم بیماریهای ویروسی تنفسی رو دارید (سرما خوردگی ) چون نمیشه خیلی دقیق بین انواعش افتراق داد ؛
جان عزیزتون ناموسا ، لطفا بی خیال کوه و ورزش بشید .😖😎
تضمین میدم هیچ اتفاق ناجوری نمیافته اگر یک هفته کوه نرید. 😙
پ.ن. نکته دیگه اینکه فضای باز به تنهایی هیچ خطری نداره.
اون چیزی که خطرناکه تراکم حضور آدمهاست . میخاد :باشگاه باشه یا پناهگاه ،چادر ، تله کابین یا هر جای دیگه که سبب فاصله کم ادمها به هم بشه .
پ.ن. اگر هم با همه این اوصاف باز رفتید خیلی برای نشون دادن بی خیالی و روحیه خیلی خوبتون و اثرات شفا بخش کوه ، اعلام عمومیش نکنید. ممکنه کسی رو به گمراهی بیاندازه.
پ.ن. خوشبختانه از یک طرف و متاسفانه از طرف دیگر ،خیلی از مبتلایان یا علامتی ندارند یا خیلی خفیف مشکل دارند که اصلا به چشم نمیاد .
#کرونا_ورزش
دکتر علی رضا بهپور
@mymountains
قابل توجه دوستان ورزشکار و کوهنورد
سوال خیلی زیاده راجع به ورزش و این ویروس.
از میون همشون یه نکته مهمی رو به نظرم میرسه که باید بگم :
متاسفانه تعصبی شگرف در تعداد قابل توجهی از افراد نسبت به کوهنوردی (ورزش) وجود داره و در هر حالتی باید ورزش رو انجام داد.
چه یک متر برف اومده باشه چه رعد و برق باشه و چه ذات الریه کرده باشم ،کوه رو میرم .
در کوهنوردان اجرای برنامه آخر هفته و کوهنوردیشون مثل نص آیه های الهی غیر قابل تغییره و از اون بالاتر اصلا کوه (ورزش ) شفا بخشه . و قادره هر بیماری رو خوب کنه. .
اما متاسفانه بعضی از ویروسها و از جمله همین ویروس کرونا ،تمایل به درگیر کردن عضله قلب دارند. و اصلا یکی از دلایل مرگ این افراد همین التهاب عضله قلبه که "میوکاردیت" خوانده میشه .
متاسفانه اگر شما در هنگامی که به این ویروسها مبتلا هستید و علامت دارید ، ورزش کنید و گردش خون ریه و قلب رو بالا ببرید احتمال اینکه ویروسها (از جمله کرونا ) عضله قلب شما رو درگیر کنند ؛ بیشتر میشه و میتونه اوضاع رو خیلی خطرناک تر کنه.
اگر علائم بیماریهای ویروسی تنفسی رو دارید (سرما خوردگی ) چون نمیشه خیلی دقیق بین انواعش افتراق داد ؛
جان عزیزتون ناموسا ، لطفا بی خیال کوه و ورزش بشید .😖😎
تضمین میدم هیچ اتفاق ناجوری نمیافته اگر یک هفته کوه نرید. 😙
پ.ن. نکته دیگه اینکه فضای باز به تنهایی هیچ خطری نداره.
اون چیزی که خطرناکه تراکم حضور آدمهاست . میخاد :باشگاه باشه یا پناهگاه ،چادر ، تله کابین یا هر جای دیگه که سبب فاصله کم ادمها به هم بشه .
پ.ن. اگر هم با همه این اوصاف باز رفتید خیلی برای نشون دادن بی خیالی و روحیه خیلی خوبتون و اثرات شفا بخش کوه ، اعلام عمومیش نکنید. ممکنه کسی رو به گمراهی بیاندازه.
پ.ن. خوشبختانه از یک طرف و متاسفانه از طرف دیگر ،خیلی از مبتلایان یا علامتی ندارند یا خیلی خفیف مشکل دارند که اصلا به چشم نمیاد .
#کرونا_ورزش
دکتر علی رضا بهپور
@mymountains