نظر به سوالات مکرر دوستان درباره نقش و نحوه مصرف داروی استازولامید خواندن این مطلب را توصیه میکنم
کار گروه پزشکی کوهستان:
نگاهی کوتاه به بیماریهای ارتفاع و نقش و نحوه مصرف استازولامید در پیشگیری و درمان آنها
1- هرکس که به ارتفاعات بالا تر از 2500 متر صعود کند در معرض خطر بیماریهای ارتفاع قرار دارد
2- هرچه ارتفاعی که فرد در آن زندگی می کند پایین تر باشد؛سرعت صعود بیشتر باشد و ارتفاعی که فرد در یک روز صعود میکند زیادتر باشد آن فرد بیشتر در معرض خطر بیماریهای ارتفاع قرار دارد
3- به خاطر بسپاریم اولین، اصولی ترین و ایمن ترین راه در پیشگیری از بیماریهای ارتفاع صعود آهسته و مرحله به مرحله است و هیچ تمرین یا دارویی جای این کار را نخواهد گرفت گرچه کوهنوردی مداوم؛ تمرین های مستمر؛ پرهیز از افزایش ارتفاع ناگهانی و سریع نیز در پیشگیری از بیماریهای ارتفاع بسیار کمک کننده است.
4-همنوردان عزیز دقت کنند صعود مرحله به مرحله اولین گام در پیشگیری از بیماریهای ارتفاع است و بدون آن سایر اقدامات پیش گفت می تواند تاثیر چندانی نداشته باشد.
5-همنوردان عزیزی که در سطح دریا زندگی میکنند (در استانهای جنوبی یا شمالی)؛و یا همنوردانی که قبل از صعود به ارتفاعات در ارتفاع پایین یا سطح دریا بوده اند(سفر به شمال یا جنوب و ....) دقت داشته باشند که برای صعود به قله های بلند نیاز به هم هوایی بیشتری از کسانی دارند که در استانهای مرتفع تر زندگی میکنند
6-مثلا اگر کوهنوردان استانهای تهران ؛همدان و ...دماوند را در دو روز صعود میکنند همنوردان خوزستانی ؛هرمزگانی و ... نیاز به سه تا چهار روز برای همان صعود دارند
7- بارعایت همه این موارد نیز گاه نیاز به مصرف دارو وجود دارد
8- اگر سرعت صعود شما به ناچار زیاد است؛ و یا بیش از پانصد متر در روز ارتفاع میگیرید؛اگر سابقه ارتفاع زدگی قبلی دارید ؛ اگر هیچ حساسیتی به استازولامید ندارید و اگر با توجه به سایر بیماریها و داروهای احتمالی خود با منوعیتی از جانب پزشکتان برای این دارو مواجهه نیستید. زیر نظر یک پزشک آشنا به امور ارتفاع میتوانید از داروی استازولامید استفاده کنید.
9-بهتر است استازولامید را نیز مانند هر داروی دیگری برای اولین بار در کوه و شرایط سخت استفاده نکنید.
ابتدا در شرایط عادی دو روز هر دوازده ساعت یک قرص 250mg مصرف کنید اگر با عوارض جدی دارو مواجهه نشدید میتوانید دارو را بعدا هنگام صعود مصرف کنید
10-سردرد-بی حسی ؛کرختی و گز گز اطراف دهان و نوک انگشتان-افزایش ادرار و ... از عوارض مهم این دارو هستند
11-اگر در تست دارو دچار عارضه نشدید در کوه از داروی همان شرکتی که امتحان کردید استفاده کنید
12-برای مصرف قرص استازولامید دستور های متفاوتی وجود دارد ولی ما جهت راحتی کار و ایجاد وحدت رویه یک دستور را که بیشتر برآن تاکید شده است توصیه میکنیم.
13-قرص استازولامید را از یک روز قبل از شروع صعود تا یک روز بعد از صعود هر دوازده ساعت یک عدد مصرف کنید.
14- دقت کنید که حتما قبلا دارو را تست کرده باشید.
15- در شرایطی که دچار بیماری حاد کوهستان هستید (سردرد؛بی اشتهایی؛بی خوابی؛استفراغ و تهوع و ...) نیز این دارو می تواند کمک کند و شما میتوانید یک قرص دیگر علاوه بر آن دو قرص قبلی مصرف کنید.
16- این دارو به تنهایی در شرایط بحرانی بیماریهای ارتفاع(ادم مغزی و ادم ریوی) کارساز نیست و در آن شرایط نیاز به مداخله فوری پزشکی وجود دارد
17-این دستور العمل ویژه کوههای داخل کشور است بدیهی است در صعودهای مرتفع و برنامه های اکسپیدیشن با شرایط متفاوتی رو به رو هستیم
18-مجددا تاکید میکنیم هیچ چیز جای صعود مرحله به مرحله و آهسته را در پیشگیری از ارتفاع زدگی نمیگیرد
به امید صعودهای ایمن و همراه با موفقیت کلیه همنوردان
دکتر فرید عباسی دزفولی
کارگروه پزشکی کوهستان فدراسیون کوهنوردی جمهوری اسلامی
نگاهی کوتاه به بیماریهای ارتفاع و نقش و نحوه مصرف استازولامید در پیشگیری و درمان آنها
1- هرکس که به ارتفاعات بالا تر از 2500 متر صعود کند در معرض خطر بیماریهای ارتفاع قرار دارد
2- هرچه ارتفاعی که فرد در آن زندگی می کند پایین تر باشد؛سرعت صعود بیشتر باشد و ارتفاعی که فرد در یک روز صعود میکند زیادتر باشد آن فرد بیشتر در معرض خطر بیماریهای ارتفاع قرار دارد
3- به خاطر بسپاریم اولین، اصولی ترین و ایمن ترین راه در پیشگیری از بیماریهای ارتفاع صعود آهسته و مرحله به مرحله است و هیچ تمرین یا دارویی جای این کار را نخواهد گرفت گرچه کوهنوردی مداوم؛ تمرین های مستمر؛ پرهیز از افزایش ارتفاع ناگهانی و سریع نیز در پیشگیری از بیماریهای ارتفاع بسیار کمک کننده است.
4-همنوردان عزیز دقت کنند صعود مرحله به مرحله اولین گام در پیشگیری از بیماریهای ارتفاع است و بدون آن سایر اقدامات پیش گفت می تواند تاثیر چندانی نداشته باشد.
5-همنوردان عزیزی که در سطح دریا زندگی میکنند (در استانهای جنوبی یا شمالی)؛و یا همنوردانی که قبل از صعود به ارتفاعات در ارتفاع پایین یا سطح دریا بوده اند(سفر به شمال یا جنوب و ....) دقت داشته باشند که برای صعود به قله های بلند نیاز به هم هوایی بیشتری از کسانی دارند که در استانهای مرتفع تر زندگی میکنند
6-مثلا اگر کوهنوردان استانهای تهران ؛همدان و ...دماوند را در دو روز صعود میکنند همنوردان خوزستانی ؛هرمزگانی و ... نیاز به سه تا چهار روز برای همان صعود دارند
7- بارعایت همه این موارد نیز گاه نیاز به مصرف دارو وجود دارد
8- اگر سرعت صعود شما به ناچار زیاد است؛ و یا بیش از پانصد متر در روز ارتفاع میگیرید؛اگر سابقه ارتفاع زدگی قبلی دارید ؛ اگر هیچ حساسیتی به استازولامید ندارید و اگر با توجه به سایر بیماریها و داروهای احتمالی خود با منوعیتی از جانب پزشکتان برای این دارو مواجهه نیستید. زیر نظر یک پزشک آشنا به امور ارتفاع میتوانید از داروی استازولامید استفاده کنید.
9-بهتر است استازولامید را نیز مانند هر داروی دیگری برای اولین بار در کوه و شرایط سخت استفاده نکنید.
ابتدا در شرایط عادی دو روز هر دوازده ساعت یک قرص 250mg مصرف کنید اگر با عوارض جدی دارو مواجهه نشدید میتوانید دارو را بعدا هنگام صعود مصرف کنید
10-سردرد-بی حسی ؛کرختی و گز گز اطراف دهان و نوک انگشتان-افزایش ادرار و ... از عوارض مهم این دارو هستند
11-اگر در تست دارو دچار عارضه نشدید در کوه از داروی همان شرکتی که امتحان کردید استفاده کنید
12-برای مصرف قرص استازولامید دستور های متفاوتی وجود دارد ولی ما جهت راحتی کار و ایجاد وحدت رویه یک دستور را که بیشتر برآن تاکید شده است توصیه میکنیم.
13-قرص استازولامید را از یک روز قبل از شروع صعود تا یک روز بعد از صعود هر دوازده ساعت یک عدد مصرف کنید.
14- دقت کنید که حتما قبلا دارو را تست کرده باشید.
15- در شرایطی که دچار بیماری حاد کوهستان هستید (سردرد؛بی اشتهایی؛بی خوابی؛استفراغ و تهوع و ...) نیز این دارو می تواند کمک کند و شما میتوانید یک قرص دیگر علاوه بر آن دو قرص قبلی مصرف کنید.
16- این دارو به تنهایی در شرایط بحرانی بیماریهای ارتفاع(ادم مغزی و ادم ریوی) کارساز نیست و در آن شرایط نیاز به مداخله فوری پزشکی وجود دارد
17-این دستور العمل ویژه کوههای داخل کشور است بدیهی است در صعودهای مرتفع و برنامه های اکسپیدیشن با شرایط متفاوتی رو به رو هستیم
18-مجددا تاکید میکنیم هیچ چیز جای صعود مرحله به مرحله و آهسته را در پیشگیری از ارتفاع زدگی نمیگیرد
به امید صعودهای ایمن و همراه با موفقیت کلیه همنوردان
دکتر فرید عباسی دزفولی
کارگروه پزشکی کوهستان فدراسیون کوهنوردی جمهوری اسلامی
🔺 فرودهای پر حادثه
بیشتر آسیبهای کوهنوردی هنگام فرود اتفاق میافتد. بعضی از منابع به بیش از 80% اشاره کردهاند. تجربیات ما از حوادث سالهای اخیر کوهنوردی و همیالیانوردی هم همین مسئله را نشان میدهد. چه در کوهنوردان آماتور و چه در کوهنوردان حرفهای که نمونههای بسیاری را نیز میتوان نام برد. (دکتر بهالو، لیلا اسفندیاری و...)
براستی چرا فرود حتی برای کوهنوردان حرفهای و توانمند هم آبستن حادثه است؟
🔸 سبکبار بودن
بسیاری از کوهنوردان برای اینکه فشار کمتری را هنگام صعود به قله تحمل کنند و یا بتوانند سرعت حرکت بیشتری داشته باشند و یا گاه ضعف و ناآمادگی خود را بپوشانند با کوله باری سبک بدون به همراه بردن حداقل امکانات اقدام به صعود بخصوص از کمپهای آخر و یا در صعودهای یکروزه میکنند. این افراد بنا را بر این میگزارند که در مسیر هیچ اتفاق غیرمنتظرهای رخ نخواهد داد. هوا خراب نخواهد شد، راه را گم نخواهند کرد، اتفاقی برای کسی نخواهد افتاد و ... و این یعنی سپردن سلامت و جان خود به احتمالات و قضا و قدر. بسیاری از این کوهنوردان به راحتی صعود میکنند و بازمیگردند اما اگر کوچکترین تغیری ایجاد شود، راهی به خطا رفته شود، بادی بوزد، برفی بیاید، مهای جلوی دید را بگیرد (که بسیار هم پیش میآید) آنگاه ...
برای نمونه میتوان به حادثه دماوند برای تیم کوهنوردی هرمزگان و یا حادثه کل جنون نام برد که نبود اندک وسایل شب مانی کمی آب و غذا باعث شد تا شب مانی ساده به فاجعهای بزرگ بینجامد.
🔸 اعتماد به هوشیار ماندن هنگام بازگشت
بسیاری از کوهنوردان هنگام برنامه ریزی برای بازگشت به توانمندیهای خود در حالت عادی تکیه میکنند تواناییهایی چون: قدرت بدنی، مسیرخوانی، نقشه خوانی، تجربه کوهنوردی و... در حالیکه بخصوص در ارتفاع در صعودهای سنگین در آب و هوای سرد و مخصوصا در هیمالیا به هیچ عنوان کوهنوردان نباید به هوشیاری و توان ذهنی و در نتیجه قدرت بدنی خود هنگام بازگشت اعتماد کنند زیرا به دلایل متفاوت هوشیاری و توان ذهنی انسان در ارتفاعات بلند و در صعودهای سنگین به شدت کاهش یافته و تخریب میشود. آثار ارتفاع بخصوص در منطقه مرگ، طولانی شدن ماندن در ارتفاع، سرما و هیپوترمیا و عوارض آن، کمبود آب بدن ناشی از تعریق و فعالیت سنگین، کاهش شدید انرژی ناشی از فعالیت و بی اشتهایی و اشکالات تغذیهای در برنامهها که معمولا پیش میآید، تخلیه انرژی عواملی هستند که هرکدام به تنهایی برای از بین بردن هوشیاری انسان کافی هستند، حال اینکه در کوهستان و بخصوص در ارتفاعات بلند معمولا همه همراه هم میباشند و بخصوص آسیبهای ناشی از ارتفاع و کمبود اکسیژن و سرما و هیپوترمیا به شدت باعث اختلال در قضاوت و زوال عقل و هوشیاری میشود. آنگاه انسان نه تنها نمیتواند از توانمندیهای خود بهره ببرد بلکه حتی نمیتواند در شریط خاص و حتی عادی قضاوت درستی داشته باشد. هرچه زمان صعود بیشتر شود هرچه به ساعات پایانی روز نزدیک شویم این مشکل بیشتر و حادتر میشود و در نتیجه در هنگام فرود که معمولا پایان روز و پایان صعود است بسیار بیشتر به چشم میآید.
🔸 اشتباه در مسیرخوانی
آنچه انسان از طبیعت هنگام صعود میبیند با آنچه هنگام فرود دیده میشود بسیار متفاوت است. به این علت گفته میشود در صعود همیشه پس از چند گام برگردید به پشت سر بنگرید و مسیر بازگشت را با خود مرور کنید کوهنورد موفق کسی است که فرودش را از اولین لحظه صعود آغاز کند و در تمام مسیر حتی یک لحظه از اندیشیدن به بازگشت غافل نشود. بسیاری از دو راهیها، پرتگاهها، پستیها و بلندیها و ... هنگام بازگشت است که دیده میشوند و اگر در راه صعود ارزیابی نشده باشند میتوانند مشکلات بسیار به بار آورند.
🔸 صعود تا آخرین نفس تا آخرین لحظه
لذت رسیدن به قله، تلاش برای هدر نرفتن زحمات انسان، فکر کردن به عواقب و حرف و حدیثهای صعود نکردن، همه و همه باعث میشود که گاه کوهنوردان دل به دریا بزنند و تمام داشتههایشان را در راه صعود ورسیدن به قله صرف کنند و آنگاه هنگام بازگشت با توجه به خطرات پیش گفت در پایان صعود و در پایان روز، خسته با هوشیاریی کمتر از حد طبیعی وقتی که دیگر آن نیروی عظیم که انسان را به قله میکشاند جای خود را به خواب آلودگی و خستگی و بی حوصلگی و نرسیدن فرود میدهد به فکر بازگشتن بیفتند.
🔸 آثار روانی
همیشه رسیدن به قله انگیزه انسان را چند برابر میکند و این انگیزه بر بسیاری از چیزها و ناتوانیها غلبه میکند اما هنگام باز گشت دیگر از آن انگیزه قوی خبری نیست. اندکی اشتباه، اندکی ناملایمت، کمی ناپایداری جوی میتواند انسان خسته و نه چندان هوشیار و سرمازده را به راهی بی باز گشت بکشاند.
دکتر فرید عباسی دزفولی
بیشتر آسیبهای کوهنوردی هنگام فرود اتفاق میافتد. بعضی از منابع به بیش از 80% اشاره کردهاند. تجربیات ما از حوادث سالهای اخیر کوهنوردی و همیالیانوردی هم همین مسئله را نشان میدهد. چه در کوهنوردان آماتور و چه در کوهنوردان حرفهای که نمونههای بسیاری را نیز میتوان نام برد. (دکتر بهالو، لیلا اسفندیاری و...)
براستی چرا فرود حتی برای کوهنوردان حرفهای و توانمند هم آبستن حادثه است؟
🔸 سبکبار بودن
بسیاری از کوهنوردان برای اینکه فشار کمتری را هنگام صعود به قله تحمل کنند و یا بتوانند سرعت حرکت بیشتری داشته باشند و یا گاه ضعف و ناآمادگی خود را بپوشانند با کوله باری سبک بدون به همراه بردن حداقل امکانات اقدام به صعود بخصوص از کمپهای آخر و یا در صعودهای یکروزه میکنند. این افراد بنا را بر این میگزارند که در مسیر هیچ اتفاق غیرمنتظرهای رخ نخواهد داد. هوا خراب نخواهد شد، راه را گم نخواهند کرد، اتفاقی برای کسی نخواهد افتاد و ... و این یعنی سپردن سلامت و جان خود به احتمالات و قضا و قدر. بسیاری از این کوهنوردان به راحتی صعود میکنند و بازمیگردند اما اگر کوچکترین تغیری ایجاد شود، راهی به خطا رفته شود، بادی بوزد، برفی بیاید، مهای جلوی دید را بگیرد (که بسیار هم پیش میآید) آنگاه ...
برای نمونه میتوان به حادثه دماوند برای تیم کوهنوردی هرمزگان و یا حادثه کل جنون نام برد که نبود اندک وسایل شب مانی کمی آب و غذا باعث شد تا شب مانی ساده به فاجعهای بزرگ بینجامد.
🔸 اعتماد به هوشیار ماندن هنگام بازگشت
بسیاری از کوهنوردان هنگام برنامه ریزی برای بازگشت به توانمندیهای خود در حالت عادی تکیه میکنند تواناییهایی چون: قدرت بدنی، مسیرخوانی، نقشه خوانی، تجربه کوهنوردی و... در حالیکه بخصوص در ارتفاع در صعودهای سنگین در آب و هوای سرد و مخصوصا در هیمالیا به هیچ عنوان کوهنوردان نباید به هوشیاری و توان ذهنی و در نتیجه قدرت بدنی خود هنگام بازگشت اعتماد کنند زیرا به دلایل متفاوت هوشیاری و توان ذهنی انسان در ارتفاعات بلند و در صعودهای سنگین به شدت کاهش یافته و تخریب میشود. آثار ارتفاع بخصوص در منطقه مرگ، طولانی شدن ماندن در ارتفاع، سرما و هیپوترمیا و عوارض آن، کمبود آب بدن ناشی از تعریق و فعالیت سنگین، کاهش شدید انرژی ناشی از فعالیت و بی اشتهایی و اشکالات تغذیهای در برنامهها که معمولا پیش میآید، تخلیه انرژی عواملی هستند که هرکدام به تنهایی برای از بین بردن هوشیاری انسان کافی هستند، حال اینکه در کوهستان و بخصوص در ارتفاعات بلند معمولا همه همراه هم میباشند و بخصوص آسیبهای ناشی از ارتفاع و کمبود اکسیژن و سرما و هیپوترمیا به شدت باعث اختلال در قضاوت و زوال عقل و هوشیاری میشود. آنگاه انسان نه تنها نمیتواند از توانمندیهای خود بهره ببرد بلکه حتی نمیتواند در شریط خاص و حتی عادی قضاوت درستی داشته باشد. هرچه زمان صعود بیشتر شود هرچه به ساعات پایانی روز نزدیک شویم این مشکل بیشتر و حادتر میشود و در نتیجه در هنگام فرود که معمولا پایان روز و پایان صعود است بسیار بیشتر به چشم میآید.
🔸 اشتباه در مسیرخوانی
آنچه انسان از طبیعت هنگام صعود میبیند با آنچه هنگام فرود دیده میشود بسیار متفاوت است. به این علت گفته میشود در صعود همیشه پس از چند گام برگردید به پشت سر بنگرید و مسیر بازگشت را با خود مرور کنید کوهنورد موفق کسی است که فرودش را از اولین لحظه صعود آغاز کند و در تمام مسیر حتی یک لحظه از اندیشیدن به بازگشت غافل نشود. بسیاری از دو راهیها، پرتگاهها، پستیها و بلندیها و ... هنگام بازگشت است که دیده میشوند و اگر در راه صعود ارزیابی نشده باشند میتوانند مشکلات بسیار به بار آورند.
🔸 صعود تا آخرین نفس تا آخرین لحظه
لذت رسیدن به قله، تلاش برای هدر نرفتن زحمات انسان، فکر کردن به عواقب و حرف و حدیثهای صعود نکردن، همه و همه باعث میشود که گاه کوهنوردان دل به دریا بزنند و تمام داشتههایشان را در راه صعود ورسیدن به قله صرف کنند و آنگاه هنگام بازگشت با توجه به خطرات پیش گفت در پایان صعود و در پایان روز، خسته با هوشیاریی کمتر از حد طبیعی وقتی که دیگر آن نیروی عظیم که انسان را به قله میکشاند جای خود را به خواب آلودگی و خستگی و بی حوصلگی و نرسیدن فرود میدهد به فکر بازگشتن بیفتند.
🔸 آثار روانی
همیشه رسیدن به قله انگیزه انسان را چند برابر میکند و این انگیزه بر بسیاری از چیزها و ناتوانیها غلبه میکند اما هنگام باز گشت دیگر از آن انگیزه قوی خبری نیست. اندکی اشتباه، اندکی ناملایمت، کمی ناپایداری جوی میتواند انسان خسته و نه چندان هوشیار و سرمازده را به راهی بی باز گشت بکشاند.
دکتر فرید عباسی دزفولی
با توجه به فصل صعود و افزایش چشمگیر استقبال از قلل داخلی و خارجی امیدولرم باز خوانی این مطالب به سلامت همنوردان کمک کند
گره ها
این کانال به همت کارگروه آموزش گروه کوهنوردی و گردشگری آپادانا جهت آموزش و یادگیری و بررسی و تمرین گره های کوهنوردی و سنگنوردی می باشد
https://t.me/knotsClimbing
این کانال به همت کارگروه آموزش گروه کوهنوردی و گردشگری آپادانا جهت آموزش و یادگیری و بررسی و تمرین گره های کوهنوردی و سنگنوردی می باشد
https://t.me/knotsClimbing
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
«کوهگشت» 29 آذر ماه 97:
هشدارهای زمستانی به کوهنوردان ... در گفتوگو با دکتر «فرید عباسی» کارشناس پزشکی کوهستان ...
@koohnevesht
هشدارهای زمستانی به کوهنوردان ... در گفتوگو با دکتر «فرید عباسی» کارشناس پزشکی کوهستان ...
@koohnevesht