محمد مهدی شهبازی | اندیشه های من

📝 دونالد ترامپ روز جمعه به ارتش آمریکا دستور داد موج حملات شبانه علیه ایران را که ۱۳ شب متوالی ادامه داشت متوقف کند تا به تلاش‌های دیپلماتیک فرصت داده شود.
تحلیلگران و کارشناسان ارشد اندیشکده‌های بین‌المللی این توقف موقت حملات و بازگشت به کانال دیپلماسی (با میانجی‌گری مسقط) را از زوایای متفاوتی ارزیابی می‌کنند که در ادامه من برای شما گردآوری کرده‌ام⏭

⚡️نیل فرگوسن و اچ. آر. مک‌مستر (مؤسسه هوور - Hoover Institution)
محور تحلیل: «بازدارندگی تاکتیکی در برابر خطر جنگ فرسایشی»
دیدگاه: فرگوسن و مک‌مستر بر این باورند که ابزار نظامی برای ترامپ صرفاً کارکرد «اهرم فشار در زمان محدود» دارد. از دیدگاه آن‌ها، ۱۳ شب حمله متوالی توانست پیام قدرتی را که ترامپ می‌خواست به تهران منتقل کند، اما تداوم بدون وقفه آن، آمریکا را وارد یک «جنگ فرسایشی غیرقابل کنترل» می‌کرد که نه اهداف خروج مشخصی داشت و نه حمایت افکار عمومی داخلی را. توقف حملات، تلاش ترامپ برای «نقد کردن اهرم نظامی روی میز دیپلماسی» پیش از از دست رفتن کنترل اوضاع است.

⚡️سوزان مالونی (معاون اندیشکده بروکینگز - Brookings Institution)
محور تحلیل: «محدودیت ابزار نظامی و مدیریت ریسک اقتصادی»
دیدگاه: مالونی اشاره می‌کند که قدرت نظامی آمریکا در اعمال فشار تخریبی بی‌نظیر است، اما توانایی آن برای ایجاد «ثبات یا توافق پایدار» بدون دیپلماسی بسیار محدود است. به عقیده او، ترامپ متوجه شد که ادامه حملات هوایی می‌تواند بازار انرژی و ثبات اقتصادی خلیج فارس را وارد شوک کند؛ موضوعی که مستقیماً بر بازارهای جهانی و محاسبات سیاسی داخلی آمریکا اثر منفی می‌گذاشت. بنابراین، تن دادن به کانال مسقط، یک «مدیریت ریسک هوشمندانه» از سوی واشنگتن بود.

⚡️ولی نصر (استاد دانشگاه جانز هاپکینز - SAIS)
محور تحلیل: «دیپلماسی اجباری و نقش کانال‌های منطقه‌ای»
دیدگاه: ولی نصر معتقد است ترامپ الگوی «فشار محاصره‌ای + تنفس هوایی» را ترجیح می‌دهد. حفظ محاصره دریایی توسط سنتکام نشان می‌دهد آمریکا از فشار دست نکشیده، اما توقف حملات موشکی، فضا و اکسیژن لازم را به میانجی‌های عمانی می‌دهد تا بر سر الگوی «تسهیل رفت‌وآمد در تنگه هرمز در برابر توقف درگیری‌ها» چانه‌زنی کنند. نصر تاکید دارد که این پنجره دیپلماتیک بسیار تنگ است و اگر به نتیجه نرسد، بازگشت به فاز نظامی شدیدتر خواهد بود.

⚡️مایکل سینگ (مدیر اجرایی اندیشکده سیاست خاورنزدیک واشنگتن - WINEP)
محور تحلیل: «ابهام میان تنفس عملیاتی و مانور دیپلماتیک»
دیدگاه: مایکل سینگ (از مقامات ارشد سابق شورای امنیت ملی آمریکا) معتقد است هنوز زود است این توقف چندروزه را یک چرخش بنیادین بدانیم. او اشاره می‌کند که غیبت نسبی ارتش اسرائیل در موج اخیر حملات، سیگنالی به تهران بود مبنی بر اینکه آمریکا تمایل دارد سطح درگیری را محدود نگه دارد تا گزینه بازگشت به میز دیپلماسی کاملاً از بین نرود. با این حال، از دیدگاه سینگ، اگر این توقف به یک توافق چندروزه روی کاغذ تبدیل نشود، می‌تواند صرفاً یک «توقف کوتاه‌مدت بازآمادگی نیروها» (Operational Pause) باشد.

⚡️آرون دیوید میلر (پژوهشگر ارشد مؤسسه کارنگی برای صلح بین‌المللی)
محور تحلیل: «دیپلماسی دِکُوراتیو در خدمت محاسبات داخلی»
دیدگاه: میلر (دیپلمات کهنه‌کار آمریکایی) بر این باور است که ترامپ شدیداً نسبت به تبعات اقتصادی ادامه این درگیری — به‌ویژه جهش قیمت سوخت و پیامدهای آن بر انتخابات پیش‌رو — حساس است. از دیدگاه او، فرستادن سیگنال دیپلماسی از طریق عمان، ابزاری است تا ترامپ نشان دهد «خواهان جنگ بی‌انتها نیست»، اما چالش واقعی این است که دو طرف بر سر خطوط قرمز بنیادین (مانند چگونگی مدیریت گلوگاه تنگه هرمز و رفع محاصره دریایی) شکاف عمیقی دارند که با یک ایست کوتاه حملات حل نمی‌شود.

⚡️کنث پولاک (پژوهشگر ارشد اندیشکده انترپرایز آمریکا - AEI)
محور تحلیل: «استراتژی مهار شناور و چالش بازدارندگی»
دیدگاه: پولاک از منظر محافظه‌کاران و تحلیلگران نظامی اشاره می‌کند که ۱۳ شب حمله متوالی حملات نقطه‌ای علیه سامانه‌های ساحلی و موشکی، توان تهاجمی فوری را کاهش داده، اما ساختار زیربنایی توانمندی منطقه‌ای را به‌کلی از بین نبرده است. او معتقد است توقف حملات هوایی در حالی که «محاصره دریایی» توسط سنتکام همچنان با قوت ادامه دارد، منطق «فشار بدون شلیک» است؛ راهبردی که می‌کوشد بدون دادن تلفات انسانی جدید، شریان‌های اقتصادی را معلق نگه دارد تا طرف مقابل شرایط جدید دریانوردی را بپذیرد.

⚡️باربارا اسلاوین (عضو ارشد اندیشکده استیمسون - Stimson Center)
محور تحلیل: «آزمون واقعی کانال مسقط و فرمول عبور ایمن»
دیدگاه: اسلاوین بر نقش کلیدی نقش‌آفرینی میانجی‌های منطقه‌ای تمرکز دارد.

❤243👍29🤣8👏2

56.3K views♟️mahdi shahbazi, 06:08